24 Saniye - Basketbol

Turkey rocks, man!..

2009-06-05T14:51:00.001+03:00

NBA finallerinin ilk maçında Orlando Magic, Los Angeles Lakers karşısında ilk çeyrek hariç pek bir varlık gösteremeyerek rakibine 100-75'lik skorla mağlup oldu. O nedenle Hidayet'in bu maçtaki vasat performansı (13 sayı, 4 ribaund, 2 asist ve 4 top kaybı) çok da eleştirilmemeli; zira takımda vasatın üzerinde tek bir oyuncu yoktu. Örneğin, Cleveland serisindeki o meşhur maçtaki performansı ile göklere çıkarılan Dwight Howard'ın bu maçta saha içinden bulabildiği sadece bir (1) basket vardı.

Hidayet ile ilgili Yahoo'nun NBA Blog'unda dün güzel bir yazıya denk geldim. Buraya alıntı yapmaktansa linki vereyim; doya doya okuyun. "İlgili yazı" Çok fazla milliyetçi olmasam da yine de bir Türk oyuncu hakkında böyle yazılara denk gelmek nereden bakılırsa bakılsın beni mutlu ediyor. En azından Türk basketbolunun tanınması ve saygınlık edinmesi açısından hayli yararlı şeyler bunlar.

İlgili yazının altındaki yorumlardan biri ise oldukça komikti açıkçası; okuduğumda gülmekten kendimi alamadım. Şöyle ki; "Turkey rocks. There's a province called Batman in Turkey". Yorum dediğin böyle olur efendi!...

Lise oyuncularına uygulanan kısıt kaldırılmalı mı?

2009-06-04T15:04:00.000+03:00

NBA'in malum bir politikası söz konusu. "19 artı 1" olarak ifade de edilebilecek olan bu politika uyarınca NBA'de bir oyuncunun forma giyebilmesi için en az 19 yaşında olması ve liseden mezun olduktan sonraki 1 senesini NCAA'de ya da dünyanın diğer bir ülkesinde basketbol oynayarak geçirmesi gerekmekte. Böyle bir kuralın varlığı NBA'e giderek daha fazla lise mezunu oyuncunun direkt draft edilmesiyle alakalı. Daha yeterli fiziksel ve mental gelişimini tamamlamamış genç oyuncuların para ve şöhret amacıyla NBA'de yer almasına sıcak bakmıyorlar. Bir nebze doğru bir şey; zira menajerlerin ve daha çok fakir aile bireylerinin de baskısıyla bir an önce NBA'de yer alarak finansal rahatlığa kavuşmayı arzulayan pek çok oyuncu var. Gerekli olgunluğa ulaşmayanlar için bu ani yükseliş pek çok yan etkiyi de içinde barındırıyor ve kariyerlerinin belki de gereğinden çok daha kısa sürmesine neden oluyor. NBA bir makina gibi yetenekleri öğütüyor ve bu düzene tam hazır olmayanlar da unutulup gidiyor.

Fakat NBA'in bu politikasını mantıklı bulmayanlar ya da arzu edildiği neticeyi elde edemediğinden yakınanlar da yok değil. Örneğin, ABD Kongresi üyelerinden Steve Cohen gibi... Yukarıda ekran görüntüsünü de koyduğum bir mektup yazmış kendisi. Adresi ise NBA Komisyoneri David Stern. Kısaca özetlemek gerekirse "19 artı 1" kuralının işe yaramadığından ve daha da kötüsü insanlar arasındaki fırsat eşitliğine mani olduğundan dem vurmuş kendisi. Savını desteklemek için de internette yer alan bazı yazılara atıfta bulunmuş. Ayrıca Amerika'da yer alan diğer liglerde (MLB, NHL, NASCAR, MLS vs.) böyle bir kural olmadığını hatta Avrupa'da profesyonel liglerde gerekirse 14 yaşındaki oyuncuların bile takımların formasını giyebildiklerini belirtmiş. Ve tabi şu an NBA'in kalbürüstü sayılacak oyuncuları olan Kobe Bryant, LeBron James, Kevin Garnett, Dwight Howard'ında liseden mezun olur olmaz NBA'e adım attığını ve performanslarının da ortada olduğunu ifade etmiş. Bu arada mektubun tam metnine ilgili adresten ulaşabilirsiniz.

Bu istek NBA yönetiminde yankı bulur mu bilemiyorum ama bazı noktalarda da doğruluk payı yok değil. Bu husus biraz ortada bir durum açıkçası; iyi ve kötü örnekler var çünkü. Ben de çok kesin bir fikre varamıyorum.

Kobe: Finallerin yalnız adamı

2009-06-04T10:52:00.001+03:00

Kobe Bryant'ın sevdiğim oyunculardan biri olduğu bir kaç kez burada dile getirmiştim. Bilhassa son senelerde Kobe ve LeBron'un kıyaslandığı muhabbetlere ya da yazılara denk geldiğimde her zaman Kobe'yi tercih edeceğimi belirtmiştim. Elbette LeBron'un basketbol yeteneklerini göz ardı edemem; Allah çarpar zira... Ama benim Kobe'nin tarafında olmaya ve ona sempati duymaya iten nedenlerin başında 13 yıllık kariyeri boyunca göstermiş olduğu performans, şampiyonluk yüzükleri ve her zaman kendini geliştirmek için çaba sarfetmesidir. Tabi bir de insanların ağız birliği etmişçesine eleştirdiği ya da beğenmediği oyunculara karşı içimde uyanan ve mani olamadığım sempati duygusu var. Aynı şey örneğin Inter'in Portekizli teknik direktörü Jose Mourinho için de geçerli; severim kendisini... Netice olarak LeBron tam manasıyla Kobe ile karşılaştırabilmesi için kariyerinin sonlarına doğru geçmişine bakıp başarılarını ve oyununu değerlendirmek lazım. O nedenle henüz bu tarz değerlendirmeler için daha erken olduğunu düşünüyorum.

Yarın sabaha karşı başlayacak final serisi ile birlikte Kobe de 6. NBA finalini oynamış olacak. İşin enteresan bir noktası da rakiplerin hepsinin de farklı takımlar olması. Sırasıyla; Indiana Pacers (2000), Philadelphia 76ers (2001), New Jersey Nets (2002), Detroit Pistons (2004), Boston Celtics (2008) ve Orlando Magic(2009)... Ortaya çıkan bu durum nedeniyle; aslında Kobe'nin tam anlamıyla şampiyonluk için mücadele ettiği sabit bir rakibi olmadı. Örneğin 1980'li yıllarda Larry Bird-Magic Johnson (3 kez NBA finallerinde karşı karşıya geldiler) arasında yaşanan rekabet gibi... Her defasında karşısında farklı birini buldu Kobe.

Bir de şöyle bir durum var ki göz ardı edilmesi oldukça zor. Bir yanda kariyeri yükselmeye devam eden 24 yaşındaki LeBron James; diğer tarafta ise bu yaz 31 yaşına ulaşacak olan Kobe Bryant. O nedenle bu iki isim arasında sezonlara yayılan efsanevi bir düello umut eden pazarlamacılar, NBA yöneticileri, marka uzmanları vs. sonuç olarak avuçlarını yalamak durumunda kalabilirler ne yazık ki. Aralarındaki yaş farkı ve LeBron'un muhtemel bir Cleveland Cavaliers'ten ayrılışı bu rekabeti daha doğmadan kadük bırakabilir.

Basketbol salonları - #8 O2 (Sazka) Arena Prag

2009-06-03T10:54:00.000+03:00

Balkanlar ile Baltıklar arasında kalan bölge nedense basketbol alanında son zamanlarda hayli sessiz.Polonya, Çek Cumhuriyeti, Slovakya, Avusturya, Macaristan, Belarus ve Ukrayna genel olarak hem milli takımlar düzeyinde hem de klüpler bazında Avrupa'da fazla ses getirebilmiş değil. Tabi aralarından bazıları zaman Avrupa Şampiyonalarına katılıyorlar ama o arena yaratabildikleri etki de oldukça sınırlı oluyor.

Çek Cumhuriyeti de bu ülkeler içerisinde yer alan eski bir basketbol geleneğine sahip olsa da giderek üst klasmandan düşen bir ülke. Şöyle ki; Çekoslavakya zamanında katıldıkları Avrupa Şampiyonlarından sonuncusu 1985'de olmak üzere toplamda 1 altın, 6 gümüş ve 5 bronz madalya kazanmışlardı. Fakat o tarihten sonra basketbol hayatı Çekoslavya'da sanki tamamiyle durdu. Ülke dağıldıktan sonra Çek Cumhuriyeti adı altında 1999 ve 2007 yıllarındaki turnuvalarda yer alsalar da ikisinde de yalnızca 12. olabildiler. Bu sene Polonya'da organize edilecek turnuvaya da boy gösterecekler ve D grubunda İsrail, Bosna Hersek ve Büyük Britanya ile mücadeleye tutuşacaklar. Fena grup değil; bir üst tura çıkabilirler pekala.

"Salonlar" serisi ile ilgili olarak da Çek Cumhuriyeti'nin başkenti Prag'da yer alan son derece modern O2 Arena (eski adıyla Sazka Arena)'dan bahsetmek istedim. 2004 yılında, ev sahipliğini yaptığı Dünya Buz Hokeyi Şampiyonası için inşa edildi. 2006 yılında da CSKA'nın kazandığı Euroleague finali de burada düzenlendi. Bu arada O2'nun Avrupa'daki salonlara sponsorluk yapmak hususunda göstermiş olduğu ilgi de enteresan. Daha önce Berlin'deki salondan da bahsetmiştim.

Prag'daki salon da daha ziyade bir spor ve kültür kompleksi olarak tasarlanmış. Tenis, buz hokeyi, salon futbolu gibi sportif organizasyonlara ev sahipliği yaparken aynı zamanda pek çok konsere de tanıklık ediyor. Örneğin Amerikan Buz Hokeyi Ligi (NHL)'nin sezon açılışı Kasım 2008'de bu salonda yapılmış.

Ron Artest: Enteresan bir vaka

2009-06-02T14:25:00.000+03:00

Ron Artest saha içerisindeki ve dışarısındaki kişiliği pek çok tartışmaya neden olmuş biri. Agresif tavırları nedeniyle pek çok kez maçtan atılan Artest'ın en büyük vukuatı ise 2004 Kasım'ındaki o meşhur Indiana Pacers-Detroit Pistons maçında giriştiği kavga ve tribünlere kadar çıkıp taraftarları dövmesiydi hiç şüphesiz. Zaten bu olay nedeniyle NBA yönetiminden almış olduğu 86 maçlık ceza (73 normal sezon ve 13 play-off maçı), NBA tarihinde uyuşturucu ya da bahis haricindeki sebeplerden dolayı alınan en büyük ceza mahiyetini de taşıyor.

Sorunlu kişiliğini dizginleyemeyen Artest, Pacers'ta da uzun süre dayanamayarak bu olayın yaşandığı sezonun akabinde takasını istedi ve Sacramento Kings yolunu tuttu. Orada da 1,5 sezon kendi halinde takıldıktan sonra şimdiki durağı ve görece huzuru bulduğu takım olan Rockets'a geldi. Rockets'taki kariyerine ve tavırlarına baktığımızda ise iyiye doğru bir gidişin olduğundan bahsedebiliriz diye düşünüyorum. Zaten bu gelişimi açıkça ortaya koyan istatistikler de var. Şöyle ki; normal sezonda forma giydiği maçlarda sadece 3 teknik faul alırken hiç kasti faul olayına bulaşmadı. Utanmazsak Fair-Play ödülü bile verebiliriz kendisine! Alpay Özalan'ın zamanında aldığı ödül kadar ironik olurdu kesinlikle...

Bir tek Lakers'la oynadıkları ve tansiyonun zaman zaman hayli yükseldi Batı Konferansı yarı finallerinde Artest'ı biraz saldırgan gördük. Bilhassa Kobe Bryant ile yaşadığı sürtümüşler aklıma direkt olarak "Acaba Artest kendini kaybedip yoldan çıkar mı?" sorusunu getirdi. Lakin herkesin beklentisinin aksine Artest sinirini ve agresifliğini makul sınırlar içerisinde tutarak olayların kızışmasına izin vermedi. Şaşırtıcı ve aynı zamanda sevindirici...

Artest'teki bu gelişimin arka planında ise Rockets takımında oyuncuların temel olarak bireysel gelişimi ile sorumlu olan terapist Shawn Respert yer alıyor. Artest'in içinde hissettiği enerjiyi ve kavgacı ruhu dışarıya mantıklı sınırlar dahilinde aktarabilmesindeki en önemli yardımcılardan biri de Respert imiş.

Yine de Artest'ın adının uzunca bir süre "kavgacı ve sorunlu insan" olarak anıldığı bir gerçek. Bu etiketi üzerinden atabilmesi için daha çok çalışması gerekli. Kendisinde ise o kadar sabır var mıdır bilemiyorum...

Tek elli NCAA oyuncusu; Kevin Laue

2009-05-29T10:30:00.000+03:00

Fotoğrafta yer alan 19 yaşındaki basketbolcu Kevin Laue övgü almayı sonuna kadar hak ediyor. Zira görülebileceği üzere Laue'nin sol eli, doğum sırasında göbek bağına takılıp koptuğu için yok. Buna rağmen hem azmi hem de diğer fiziksel özellikleri sayesinde (boyu 2.09 cm ve sağ eli ile topu çok rahat bir şekilde kavrayabiliyor) basketbol kariyerini belli bir noktaya taşıyabilmiş vaziyette.

Geçtiğimiz sezon Fork Union (VA.) Askeri Akademisi'nde göstermiş olduğu performans ile engelli olmanın basketbolu üst düzey oynamasına mani olmayacağını kanıtlamış olacak ki NCAA liginde yer alan "Manhattan College" tarafından basketbol almayı başardı. Bir aksilik olmaz ise 4 sene NCAA'de top koşturacak ve aynı zamanda kendi geleceği için çok değerli olan üniversite eğitimine devam etmiş olacak. İşin ilginç yanı ise Laue'nun, Manhattan College kadrosunun en uzun boylu oyuncusu olduğu. Çünkü bu sezon takımın ribaund yükünü çekenler mezun olup okuldan ayrılmış vaziyetteler. O nedenle Laue'nın daha ilk senesinde kendine takım içerisinde iyi bir yer edinebilmesi de hayli muhtemel. Kendisini radarda tutmak ve takip etmek lazım.

Lakers mı, yoksa Nuggets mı?

2009-05-28T09:56:00.000+03:00

İş yoğunluğu nedeniyle bu aralar bloga pek bir şey yazamıyorum açıkçası. Sabaha karşı oynanan Lakers-Nuggets maçı vesilesiyle tekrardan yazmaya başlayayım dedim.

Seri başlamadan önce tahmin ettiğim üzere, iki takım arasında hayli çekişmeli maçlar izliyoruz. Her ne kadar 5. maçı alan Lakers NBA finaline kalabilmek için çok mühim bir adım atsa da yine de Nuggets'ın son ana kadar mücadeleyi sürdürerek seriyi 7. maça taşıyacağını düşünüyorum. Staples Center'daki o maç için ise çok fazla bir şey söylemek zor olur. Bir tek deneyim farkından dolayı Lakers'ın biraz daha avantajlı olabileceğini söyleyebilirim, o kadar.

5. maça gelirsek... Bu maçın kilit adamı Lamar Odom oldu diyebiliriz. Benchten gelerek sahada kaldığı 32 dakika boyunca ürettiği 19 sayı, 14 ribaund, 3 asist ve 4 blok ile takımın en etkili ismiydi. Tabi bu noktada Kobe Bryant'ın maç içerisinde ilgiyi kendi üzerine çekip takım arkadaşlarına alan açmasından da bahsetmek gerekli. Top kullanma açısından bakarsak; Lakers'ın maç boyunca kullandığı 76 şutun sadece 13'ünü Kobe kullandı. (%17'lik bir oran) Kıyas yapmak açısından bakarsak eğer; Carmelo Anthony için bu oran %28.

Yalnız Denver yönetimi ve oyuncuları maçtan sonra hakemler hakkında şikayet etmekten de geri durmamışlar. Kaan Kural'ın da bu haftaki yazısında belirttiği üzere 2009 play-off serilerinde hakemler çok kolay faul çalıyorlar ve maç bir noktadan sonra kimin faul çizgisinde daha başarılı olduğu ile ölçülmeye başlıyor. Nitekim bu maçta da Nuggets aleyhine 30 faul çalınırken Lakers bu sayede 26 sayısını faul atışların elde etti. Zaten yine hakemlerin yönetimi hakkında 4. maçın akabinde menfi manada yorum yapan Lakers yönetimi ve Phil Jackson'a da 25,000 USD para cezası verilmişti. Yani hiç kimse var olan durumdan memnun değil. Haklılık payları da var nitekim...

Denver nihayet şeytanın bacağını kırabildi

2009-05-22T10:11:00.000+03:00

Sabaha karşı Staples Center'da oynanan Batı Finali'nin ikinci maçı seyir açısından ilk maça oldukça benziyordu. Tek bir farkla tabi; bu sefer galip 106-103'lük skorla Denver Nuggets idi. Bu kritik galibiyet Denver için oldukça önemli; zira bu sayede saha avantajını ellerine geçirdiler ve moral olarak da Lakers'ın bir adım önüne geçmeyi başardılar.

Lakers'ın play-off deplasman karnesi ise parlak olmamakla beraber çok da kötü değil açıkçası. Utah ve Houston serilerinde rakip sahalarda oynadıkları 5 maçın 2'sini kazandılar. O nedenle bu seride de Denver'daki maçların en az 1'ini kazanmaları olası görünüyor.

Bu galibiyetle Denver bir anlamda şeytanın da bacağını kırmış oldu. 1985 yılından beri Lakers'ı play-off'larda mağlup edemiyorlardı, -ki bu da tam 11 maç ediyor. Şansları artık açılmış olabilir mi dersiniz? Ayrıca diğer bir ilginç istatistik ise, Carmelo Anthony'nin maçta ürettiği 34 sayı ile 1976'dan beri Nuggets forması ile 5 maç üst üste 30 sayı barajını geçebilen ilk basketbolcu olmasıydı.

Tom Cruise'un ayağı ise uğursuz gelmiş anlaşılan

İnsanlar çift yaratılmış derler; doğrudur...

2009-05-21T14:25:00.000+03:00

Fansided.com adlı sitede gördüm ve beğendiğim için bir bölümünü de buraya aktarayım dedim. Bazı NBA oyuncuları ile onlara çok benzeyen ünlüler ya da film karakterleri üzerine yapılmış bir derleme bu. Listede yer alan kişilerin bir kısmını tanımadığım için benim de bildiğim ve benzerlik oranını yüksek bulduklarım arasından bir seçim yaptım. Buyrunuz...

Narnia Günlükleri'nden tanıdığımız Mr. Tumnus (Atonement ve Wanted ile meşhur olan James McAvoy) ile Pau Gasol birbirlerine pek bir benziyorlar. Kaş, göz, dağınık saçlar vs... Bu arada izlemeyen varsa fantastik filmleri sevenlere Narnia Günlükleri serisini rahatlıkla tavsiye edebilirim. Hayli eğlenceli filmler...

Acun'un elemanı sokakların kralı "50 Cent" ile Detroit'in yeni yeteneği Rodney Stuckey listede ikinci sırada. Ağız yapılarının benzerliği ise takdire şayan.

Utah Jazz'lı Andre Kirilenko (AK-47) ve Rambo serilerinin kötü adamı Ivan Drago... İkisi de aynı memleketten tabi; Rus ya da Sovyet... Bakış açısına göre değişir.

İngilize komedyon ve aktör Russell Brand ile Houston'ın Arjantinli power-forward'ı Luis Scola'nın bilhassa saçları ve giyim kuşamı bayağı bir benzeşiyor. Hafif şaşılık da var sanki?

Her ne kadar izlemesem de "Prison Break"ın asıl adamı Wentworth Miller'ı tanıyorum elbette. Tabi Cavaliers'lı Sasha Pavlovic'i daha yakinen takip ediyorum ve bu iki elemanın birbirlerine benzediklerini onaylıyorum.

Listedeki diğer isimler de hayli başarılı ama ben sadece 5 tanesi seçeyim dedim.

Efsanevi Kadrolar - Hırvatistan Milli Takımı 1992

2009-05-21T10:16:00.000+03:00

Geçenlerde Drazen Petroviç hakkında yazdığım yazıdan sonra onunla bağlantılı olarak 92 Barcelona Olimpiyatları'na katılan Hırvatistan Milli Takımı'ndan da "Efsanevi Kadrolar" başlığı altında bahsetmek istedim.

Bağımsızlıklarını kazandıklarından sadece 1 sene sonra düzenlenen olimpiyatlarda oynadıkları oyunla herkesin takdirini kazanmışlardı. Zaten finale kadar yükselerek oyunlar öncesindeki hedeflerine ulaşmışlardı; çünkü Dream Team'in kupayı kaldıracağından kimsenin şüphesi yoktu. Çok genç bir ülke ve onun halkı için de oldukça gurur ve mutluluk verici bir başarı olsa gerek. Tabi gelecek için de hayli teşvik edici bir sonuçtu bu.

Efsanevi takımın efsanevi kadrosuna gelince... Yukarıdaki fotoğrafta yer alan isimler şöyle:

Baba isimler: Dino Radja, Toni Kukoc, Zan Tabak, Stojko Vrankovic, Arijan Komazec, Drazen Petrovic, Vladan Alanovic.
Yan karakterler: Danko Cvjeticanin (Yugoslavya ve Hırvatistan formaları ile 5 madalyası var), Velimir Perasovic, Franjo Arapovic, Alan Gregov, Aramis Naglic.

Blake Griffin, Los Angeles Clippers'ta gibi gibi...

2009-05-20T14:29:00.001+03:00

Dün, 2009 NBA Draft'ında takımların seçim sıraları belirlendi ve Los Angeles Clippers 1. sıradan seçme hakkını elde etti. Açıkçası bu sıra için en güçlü aday sezonun en kötü galibiyet oranına sahip Sacramento Kings idi; fakat talih %17,7'lik şans oranına sahip olan Clippers'ın yüzüne güldü. Şimdi merak edilen nokta, Clippers'ın ilk sıradan Oklahoma Üniversitesi'nin yıldız forveti ve bu sezon NCAA'in en iyi oyuncusu ödülüne hak kazanan Blake Griffin'i seçip seçmeyeceği... Şimdilik herkesin beklentisi ve tahminleri bu yönde; ben de farklı bir tercihte bulunacaklarını zannetmiyorum. Ama tabi Clippers'ın bundan önceki birinci sıra hakkını nasıl kullandığını düşünüce, acaba dokunduklarını tekrardan mundar ederler mi diye kaygılanmıyor da değilim.

Malum, 1998 yılında son yılların elde patlayan en büyük bombası olarak tanımlanabilecek olan pivot Michael Olowakandi'yi ilk sıradan seçmişlerdi. Şimdi geriye dönüp o seneki drafta bakınca, Olowakandi ile onun altında seçilen oyuncuların bir kısmının sonraki yıllarda göstermiş oldukları performansların arasındaki uçurumu ve dolayısıyla da Clippers yönetiminin basiretsizliğini görmek oldukça kolay. Misalen 4'te Antawn Jamison, 5'de Vince Carter, 9'da Nowitzki ve 10'da Paul Pierce seçilmişlerdi. Diğer kalbürüstü oyuncuları ise saymaya gerek duydumuyorum; o zaman liste hayli uzar.

Tüm bu sebeplerden dolayı, acaba Clippers'ın eli uğursuz gelip de kariyeri hayli parlak görünen Blake Griffin'in kısmetini kapatır mı diye dertlenmekteyim.

Batıda düello başladı

2009-05-20T11:17:00.000+03:00

Şimdi dünkü maçı nasıl değerlendirmek lazım? Her ne kadar Lakers, Nuggets'ı 105-103 ile geçse de serinin geri kalanı için kesin konuşabilmek şu an için imkansız. Yalnız şimdiden denilebilecek belki de tek şey, Kobe Bryant ve Carmelo Anthony arasındaki mücadelenin seyrine doyum olmayacağı. Zira bu sabaha karşı yapılan ilk maçta bir yandan Kobe 40 sayı üretirken diğer yandan da bunun altında kalmak istemeyen Anthony 39 sayıyı Lakers potasına bıraktı.

Lakers ve Nuggets arasında, performans açısından en önemli fark iki takımın benchten elde edebildiği katkılardı denilebilir. Şöyle ki; Lakers maç boyunca 6 farklı yedeğinden toplam 27 sayılık bir katkı sağlarken aynı durum Nuggets için ise 2 oyuncudan (JR Smith ve Andersen) sadece 16 sayı olarak gerçekleşti. Burada daha önceden, Nuggets'ı tehlikeli ve kuvvetli kılan unsurlardan birinin de 8 kişilik etkili bir rotasyona sahip olması olduğundan bahsetmiştim. O nedenle Batı final serisinin kalanında, Nuggets'ın bu silahtan ne kadar faydalanabileceği oldukça kritik.

Bir de şöyle enteresan bir istatistikten bahsederek yazıyı sonlandırayım. Denver bu maçla beraber Lakers ile oynadığı son 11 play-off maçını kaybetmiş oldu. Tabi bu seneki takım çok daha iddialı; söylemeye gerek yok...

2009-05-16T20:18:00.002+03:00

18 Mayıs'ı da içine katan ufak bir kaçamak yapacağım. O nedenle Çarşamba gününe kadar basketboldan kopuk vaziyette olacağım. Bilginize... ;)

Uzat kafanı, öpücem!...

2009-05-16T12:29:00.000+03:00

Rafer Alston dünkü Celtics maçında kendini tutamayıp hakem Marc Davis'i kelinden öpüvermiş. Durduk yere bir sevgi gösterisi değil bu; zira anlaşılan hakemin bir kararına vermiş olduğu bir tepki gibi duruyor.

Alston ile Perkins arasındaki bir mücadelede Alston topla yürüme kararı beklerken aksine hakemin hava atışı kararı vermesine biraz içerlemiş diyorlar. Şimdi tutup Rafer'a "sevgi insanı" diyeceğim; ama serinin ilk maçlarında Celtics'li Eddie House'un kafasına şaplak attığı için aldığı 1 maçlık cezayı düşününce aklım yerine geliyor.

Tabii bir de bu fotoyu görünce aklıma Hasan Şaş da gelmedi değil. Kellerin kafasını öpmekteki fantaziyi ise hala çözebilmiş değilim.

Eskilerden - Drazen Petrovic ve 92 Barcelona Olimpiyatları

2009-05-15T11:34:00.000+03:00

İnternette dolanırken yukarıdaki fotoğrafa denk geldim. Açıkçası hangi seneye ait olduğu hakkında bir bilgi yoktu; rakibin kim olduğuna dair de... Sadece topu elinde tutan genç elemanın Drazen Petroviç olduğu söyleniyordu o kadar. 1984-88 yılları arasından birinde çekilmiş; zira Petroviç Cibona'da oynuyor. 89'da Real Madrid'e transfer olup orada da 1 sene geçirdikten sonra NBA diyarına geçiş yapıp Portland'da oynadı.

Petroviç'i tv'den izleme fırsatını sadece 1 kere bulabildim; o da 1992'de Barcelona'da düzenlenen yaz olimpiyatlarında idi... Hani şu çok meşhur Dream Team olayının başladığı zaman. Daha sadece 10 yaşındayım; ve çokça bahsedilen NBA oyuncularının ilk kez 40 dakika izleyebiliyorum. Doğal olarak neredeyse tüm alakam Jordan, Magic ve Bird'ün üzerinde. Lakin yine de ABD'ye finalde kaybeden Hırvatistan'ın 1 numaralı oyuncusu Drazen Petroviç de ilgimi çekmeyi başarıyor. NBA'de oynadığını duyunca şaşırıyorum; bilmiyorum ki... İnternet yok ve ben 10 yaşındayım. Olur o kadar!... Zaten o olimpiyatlarda forma giydiği 7 maçta ortalama 25 sayıyı rakip potalara bırakıyor. Finalde ABD'yi en çok zorlayan oyunculardan biri. Keşke Avrupa'da oynasa da en azından arada bir maçını tv'de izleme fırsatı bulsam dediğimi hatırlıyorum. Olmuyor tabi; çünkü 1993 senesinde Almanya geçirdiği bir trafik kazasında 29 yaşında iken ölüyor. Geriye efsaneler, anılar vs. kalıyor.

Petroviç'in anısına Zagreb'te bir müze var ve fotoğraflardan gördüğüm kadarıyla da Hırvatlar bu işi hayli ciddiye almışlar. Üstteki fotoda Drazen'in top koşturduğu takımlardaki formalarını sergilemişler. Tam ortada ise Cibona'dayken giydiği 10 numaralı forma var.

Amazing happened here!...

2009-05-15T09:58:00.000+03:00

NBA'in bu seneki sloganı malum "Where amazing happens." (Harika şeylerin olduğu yer) Yukarıdaki foto ise bu sabaha karşı oynanan Rockets-Lakers maçından hemen sonra çekilmiş. Scola bankonun üzerine oturmuş maç sonu röportajını veriyor. Alttaki reklam şeridinde ise "Amazing happened here!" yazıyor; yani "Harika şeyler burada oldu." Zira Rockets yine kimsenin ummadığı bir şekilde direnç göstererek Lakers'ı evinde 95-80 ile geçmeyi başardı.

İşe gitmeden önce biraz erken kalkıp maçın ikinci yarısının sonlarını izleme imkanı buldum. Özellikle ikinci yarının başında Lakers, Houston'ın ilk yarıda yakaladığı 16 sayılık farkı eritmeyi başardı. Fakat sonradan benchten gelen Landry ve oyun kurucu Brooks'un gösterdiği direnç ile farkı korumayı becerdi.

Bu seride özellikle genç oyun kurucu Aaron Brooks'un performansı takdir edilmeyi hak ediyor. Bu maçta da aynı Lakers'ı yendikleri 4. maçta da olduğu gibi sahanın en parlak oyuncularından biriydi. Ürettiği 26 sayı ile takımının en skorer ismi olurken; ona pota altından Luis Scola (24 sayı, 12 ribaund) ve dışarıdan da Artest (14 sayı, 3 asist) ve Landry (15 sayı, 9 ribaund) destekledi. Yılın ortasında Rafer Alston'ın Orlando Magic'e takas edilmesi ile birlikte kendine ilk beşte yer bulan Brooks o zamandan beri hem normal sezonda hem de play-off'larda göstermiş olduğu performans ile alınan bu kararının ne kadar yerinde olduğunu ispatlamış vaziyete. Bir de üzerine aynı takas ile takıma dahil olan yedek oyun kurucu Kyle Lowry'nin potansiyeli de eklenince Rockets açısından gelecek sezonlar parlak görünüyor.

Bence geri gel, ey Roko Ukic!...

2009-05-14T15:20:00.001+03:00

Roko Leni Ukic, Avrupa'da oynarken seyretmeyi sevdiğim oyunculardan biriydi. Her ne kadar Tau Ceramica ve Barcelona maceralarında çok verimli olamasa da NBA'e adım atmadan evvel kiralık olarak formasını giydiği Lottomatica Roma çok daha iyi bir performans sergilemişti. Roma'nın geçen seneki Euroleague serüveninde oynadığı toplam 19 maçta maç başına yaklaşık 30 dakika sahada kalarak 13 sayı, 3 asist, 2.5 ribaund ve 1.1 top çalma istatistikleri elde etmişti. Yalnız bu performansında Hırvatistan milli takımı'ndan da öğrencisi olduğu Jasmin Repesa idaresi altında oynamasının da önemli bir payı olduğu inkar edilemez. Roma'nın bir kaç maçını hatırlıyorum da; Repesa sanki Ukic'in babası ya da amcasıymış gibi hararetli hararetli kızıp duruyordu ona. Öyle bir baba-oğul ilişkisi yani!...

Yalnız Roko'nun Raptors forması ile NBA'de geçirdiği ilk sezon çok da parlak neticeler ortaya çıkarmadı. Tabi burada Toronto'nun sezon boyunca hayli vasat ve kötü bir form grafiğine sahip olduğunu da belirtmek lazım. Zira bazı oyuncuların performansı ve ortayada çıkardığı verim formasını giydiği takımın stabilitesi ve oyun şekli ile de bire bir bağlantılı oluyor. Zaten Raptors yıl içerisinde hoca değişikliğine gitti. Bir de üzerine takaslar ile kadroda değişiklikler de yapınca hayli curcunalı ve çalkantılı bir yılı geride bıraktılar.

Fakat doğrusunu söylemek gerekirse Ukic'in NBA'de tutunabilmesi zor görünüyor. Boy açısından pek bir problemi olmasa da kuvvet olarak NBA'deki guardlarla rekabet edebilmesi zor. Örneğin Billups ile Ukic'i yanyana koysanız Billups babası gibi duracaktır!... Şahsen Ukic'in NBA yıllarını bir macera ve tecrübe olarak geçireceğini ama eninde sonunda Avrupa kıtasına geri döneceğini düşünüyorum. Bence bu konuda daha fazla ısrarcı olmasın; zira Avrupa'da ona bol bol ekmek de çıkacaktır.

Son bir puro içelim; öyle git gideceksen...

2009-05-14T13:53:00.000+03:00

Mavericks'in sahibi arıza insan Mark Cuban, takımının Denver'la karşılaştığı seri süresince yaptığı hareketler ve söylemler nedeniyle tansiyonun yükselmesine sebep olmuştu. Nuggets'lı Kenyon Martin ve onun annesiyle olan atışmaları ve genel olarak Denver oyuncularını eşkiyaya benzetmesi hoş davranışlar değildi açıkçası. Zaten dün gece Colorado'da oynanan ve seriyi bitiren maçta da ev sahibi Denver seyircilerinden biri bu konudaki hislerini bir pankart aracılığı ile ifade etmek istemiş. "Orgazm sigarası" misali, Dallas'ı eledikten sonra bir küba purosu sarmanın zamanı gelmiş mesajı var ortada... Puronun kokusundan nefret ederim bu arada; zehir gibi resmen.

Mr. Big Shot going to the finals...

2009-05-14T10:35:00.000+03:00

Chauncey Billups, nam-ı diğer "Mr. Big Shot" işin daha fazla uzamasına izin vermeyerek Nuggets'ın play-off yarı final serisinde Dallas'ı son maçta 124-110 yenip Batı konferansı finaline çıkmasını sağladı. 28 sayı, 7 ribaund ve 12 asistlik göz alıcı bir performans ortaya koyarak Carmelo Anthony ile birlikte takımı sırtlayan isim oldu. Bu başarı sayesinde, Nuggets 1985'ten beri ilk kez Batı finalinde yer alacak.

Şimdiye kadar sezon Denver için neredeyse mükemmele yakın gitti. Önce takımın çehresini ve mantalitesini tamamen değiştiren Iverson-Billups takasını gerçekleştirdiler. Akabinde birbirine alışan uyumlu bir kadro sayesinde de Nuggets takım tarihi rekorunu kırarak normal sezonu 54 galibiyet ile tamamladılar. Şimdi de sırada Batı finalleri var. Üstelik ilk turda oynadıkları 10 maçın 8'ini kazanarak bu noktaya geldiler. Yani moral olarak da çok iyi durumdalar. Finalde çok büyük bir olasılıkla Lakers ile karşılaşacaklar. O noktadan sonra her şey mümkün. Zaten Lakers'ın dengesiz play-off performansı da sürprizlere açık bir seriyi vaat ediyor izleyenlere.

Dallas'ın geleceği ise biraz karanlık görünüyor. Her ne kadar Dirk Nowitzki yarı final serisinde harika bir performans gösterse de takımın diğer parçaları kafalarda soru işareti yarattı. Örneğin oyun kurucu Jason Kidd'in Billups karşısında genel olarak ayakta kalamayışı ve oyununun giderek o eski etkinliğini kaybetmesi gibi etkenler Dallas için kaygı verici. İlerleyen yaşı ile de beraber artık elden çıkarılması da çok zor. Kidd için Devin Harris'in feda edildiği de düşünülünce Dallas'ın yönetim manasında da zaafları olduğu ortaya çıkıyor. Pota altında Nowitzki'ye eşlik edebilecek bir oyuncu yok. Eric Dampier hakkında bir şey demeğe gerek yok sanırım; durumu facia... O nedenle elde Josh Howard ve hücumdan başka pek bir şeye kafa yormayan Jason Terry kalıyor. Bakalım yazın Dallas'tan kadro manasında nasıl manevralar gelecek!

Lakers ve Rockets arasındaki fark: 40 sayı...

2009-05-13T11:47:00.000+03:00

Lakers'ın Houstan'daki 4. maçta yaşadığı hezimetten sonra böyle bir reaksiyon göstereceğini tahmin ediyordum açıkçası. Elbette 40 sayılık farkı tahmin insanlık dışı olurdu; daha çok "psychic"lere yakışan cinsten... Öte yandan Rockets'ın bir evvelki maçta ortaya koyduğu azmin ve direncin de serinin geri kalanında azalmadan devam edeceğini beklemek de biraz haksızlık olurdu. Zira bu hem mental hem de fiziksel manada çok kolay bir şey değil. Yoğun bir enerji boşalımından sadece 2 gün sonra tekrardan aynı seviyeye ulaşmak ve bunu da Lakers deplasmanına denk getirebilmek her takımın harcı değil.

Lakers işi ciddiye alıp üzerine bir de Rockets kötü gününde olunca sonuç, ev sahibi takım lehine oldukça parlaktı. Aldığı 40 sayılık mağlubiyet ile Rockets tarihinin en kötü play-off rekorunu da egale etmiş oldu. Daha önce 2005'te Dallas'a yine 40 sayı ile yenilmişlerdi. Maçta yakalanan büyük fark sayesinde de her iki takım ilk beşlerinde yer alan oyuncuları da dinlendirme fırsatı bulmuş oldu. Sık sık yüksek mücadele dozunda geçen maçlar içerisinde böyle aktif dinlenme anları önemli. Alttaki fotoda da dinlenen Lakers'lıların buzla kaplanmış dizlerini görebilirsiniz. Bol hareketten hararet yapmış anlaşılan!...

Seride bir sonraki maç perşembe günü Houstan'da yapılacak. Açıkçası dünkü maçtan sonra avantajın Lakers'ta olduğunu söyleyebiliriz. Böyle anlarda moral olarak üst seviyede olmak her şeyden daha önemli. Houston'ın omuzlarında elenme endişe olacak ve bu da eksik olan kadro ile birleşince sıkıntı doğurabilir.

Bu arada her Lakers maçında olduğu gibi ünlüler Staples Center'a akın etmiş diyebiliriz. Leo di Caprio zaten müdavimlerden. Komedyen Adam Sandler da takılmış oralarda...

"Jeremy sen hiç Avrupa Ligi maçı izledin mi?”

2009-05-13T10:00:00.000+03:00

ABD'de lise oyuncu Jeremy Tyler'ın Brandon Jennings'in izlediği yolu takip ederek NCAA'i pas geçip Avrupa'ya gitmek istediğinden bahsetmiştim. Kaan Kural da Tyler'ın bu kararıyla ilgili olarak ntvspor.net'te güzel bir yazı yazmış. İlgili kısmı aktarıyorum; doğru söze ne hacet...

Tyler çok önemli bir yetenek olarak kabul ediliyor ancak sözleri Avrupa hakkındaki düşüncelerin ne kadar yanlış olduğunun bir ispatı. Tercihinin nedenlerini “Burada her maçta ikili üçlü sıkıştırmalar görüyorum. Maçlardan sonra elim kolum çizik içinde kalıyor. Oynayacak alan bırakmıyorlar. Kendimi gösteremiyorum” olarak özetledi Tyler. Acaba ona yol gösteren kimse hiç kendisine sordu mu? “Jeremy sen hiç Avrupa Ligi maçı izledin mi?”

Efsanevi Kadrolar - İtalya Milli Takımı 1999

2009-05-12T14:34:00.000+03:00

Bugün "Gol Atan Kaleye"de okudum; bir zamanların başarılı takımı Fortitudo Bologna ligden düşmüş. Son hafta bu sezonun flaş takımlarında Banca Tercas'a 73-72 ile mağlup olunca, ligi sondan ikinci sırada bitirerek noktaladılar. Kadro çok da fena olmamasına rağmen bu sonucu almaları kendileri adına üzücü olsa da Bologna'nın diğer bir ekibi ezeli rakipleri Virtus Bologna'yı sevindirmiş olsa gerek.

Neyse, bu haber vesilesiyle nedense aklıma 1999 yılında Avrupa Şampiyonluğuna ulaşan İtalya Milli Takımı geldi. O zamandan beri köprünün altından çok sular aktı; İtalya eskiden olduğu kadar Avrupa basketbolunda söz sahibi değil. Yerlerini İspanya'ya bırakmış durumdalar. Şampiyonluğa ulaşan kadro ise pek çok yıldızdan oluşuyordu ve takım oyunu açısından Avrupa'nın en iyilerinden biriydi.

Kimler mi vardı peki? Sayalım; Gregor Fucka, Carlton Myers, Andrea Meneghin, Roberto Chiacig, Gianluca Basile, Giacomo Galanda, Alessandro Abbio, Alessandro de Pol. Tabi bir de takımın başında yer alan pek bir tanıdık Bogdan Tanjevic.

Efsanevi dememe itirazı olan yoktur sanırım.

Cleveland seriyi yine süpürdü!

2009-05-12T09:58:00.000+03:00

Cleveland Cavaliers işi yine kısa tuttu ve Atlanta Hawks'ı Doğu Konferansı yarı final serisinde 4-0'lık skorla süpürdü. Aslında dün gece Atlanta'da oynanan 4. maç diğer maçlar göz önüne alındığında görece en çekişmeli olanıydı; hatta tüm seride oynanan 16 çeyrek içerisinde Hawks'ın skor açısından Cavaliers'e üstünlük kurabildiği tek çeyrek de bu maçın ilk çeyreği oldu. 22-15'lik farkla maça başlamalarına rağmen gerisini getirmeyi başaramadılar ve sonuç olarak 84-74 ile mağlup oldular.

LeBron James her zaman olduğu bu maçta da Cleveland'ın sürükleyici ismiydi ve ürettiği 28 sayı, 8 ribaund ve 8 asist ile maça damgasını vurdu tam manasıyla. Fakat burada dikkati çeken nokta Cleveland'ın bir türlü benchinden yeterli oranda verim alamaması. Örneğin dün geceki maçta Cavaliers'in attığı 84 sayının sadece 8'inde yedeklerin imzası vardı. İlk üç maçta da aşağı yukarı aynı durumun varlığından bahsedilebilir. Wally Szczerbiak ve Joe Smith'in dışında sayı tehditleri olduğu söylenemez; ki bu iki ismin de diğer iddialı takımların benchleri kadar üretken olamayacakları da ortada. Daniel Gibson geçen sene göstermiş olduğu çıkışı bu sene devam ettiremedi ve şu sıralar kayıpları oynuyor. Ben Wallace zaten hücumda topu eline alsa bomba diye geri verir; o derece etkisiz.

Tüm bu saydıklarım nedeniyle Cleveland konferans finalinde karşılaşacağı Boston ya da Orlando karşısında zorlanabilir. İlk beş parçalarından birinin faul problemine girmesi ya da sakatlıktan dolayı sahada yer alamaması gibi durumlar mevzubahis olduğundan mevcut kurulu düzenleri aksayıp onları yarı yolda bırakabilir. Zaten daha tam manasıyla çekişmeli ve kora kor bir seri yaşamadıkları için tam manasıyla hazır olmayabilirler. Cleveland açısından tek çekincem bu.

Yıkıl karşımdan Glen Davis!...

2009-05-11T16:45:00.000+03:00

Glen Davis son saniyede Lewis'in üzerinden şutu yolluyor...

Sonra benche koşup sevinci yaşıyor

Bense oturduğum yerden uyuz oluyorum kendisine...

Brad Oleson, Real Madrid'de

2009-05-11T11:55:00.000+03:00

Bu sene İspanya ACB Ligi'nin sürpriz isimlerinden biri olan Amerikalı guard Brad Oleson, gelecek sezon Real Madrid'in formasını giyecek. Alta Gestion Fuenlabrada takımı ile parlak bir yıl geçiren Oleson, ligde Tau'lu Igor Rakocevic'in hemen arkasından sayı krallığında ikinci sırada. Aynı zamanda yine ligin en iyi ikinci üç sayılık atışçısı. Zaten geçenlerde dağıtılan İspanya ligi ödüllerinde de "Sezonun çıkış yapan oyuncusu" seçilmişti.

Takımı Fuenlabrada ise son hafta maçında evinde Joventut Badalona'ya 101-84 ile yenilerek play-off'lara kalma hakkını ikili averaj nedeniyle Bilbao'ya devretti. Aslında maçı kazanıp 8. sırayı alsalar dahi büyük bir ihtimalle Tau Ceramica'ya karşı seriyi kaybedeceklerdi.

Real Madrid ise bu sezon Euroleague'de istediğini elde edememişti; haftasonundaki maçlar ile de birlikte ligin normal sezonunu 23 galibiyet 9 mağlubiyet ile 4. sırada tamamladı. İlk turda Joventut ile karşılaşacaklar; güzel ve çekişmeli bir seri olacak gibi duruyor.

Cry me a lake!

2009-05-11T11:06:00.000+03:00

Yukarıdaki fotoğrafta ortaya çıkan görüntü, tam yerine oturmuş diyebilirim. Yerde boylu boyunca uzanmış yatan eleman Lamar Odom. Üçüncü çeyrekte Rockets pota altındaki bir pozisyonda rakibine çarparak kendini yerde bulan Odom, özellikle sırtındaki ve belindeki ağrılar nedeniyle maçı tamamlayamadı. 5. maç için durumu ise hala belirsiz deniyor.

Asıl hemen pota arkasında elindeki pankart ile kameralara yakalanan Houston taraftarı dikkat çekici. Lakers'ın her anlamda yerlerde süründüğü dün gece tam bir "Cry me a lake"lik bir durum vardı. Buradaki gönderme elbette pek meşhur bir şarkı olan "Cry me a river"a... Amerika'da neredeyse sayısız sanatçının/şarkıcının seslendirdiği bir şarkıdır bu. Son zamanlarda Justin Timberlake'ın yorumu bayağı bir ses getirmiş ve dillerden düşmemişti. Tekrardan dinlemek lazım.

Bir Lakers vardı, n'oldu ona?

2009-05-11T10:17:00.000+03:00

Yao Ming'in, serinin üçüncü maçında sakatlanması ile birlikte kimsenin turu geçme konusunda Houston'dan umudu kalmamıştı diyebilirim. Neticede takımın tek süper yıldızını ve ilk skor opsiyonunu kaybediyorsunuz; oldukça moral bozucu bir durum olsa gerek. Ama işte NBA'de işler her zaman öncede yazıldığı ya da tahmin edildiği gibi gitmeyebiliyor. Zira play-off'larda konferans yarı finaline kadar gelebilmiş bir takım mutlaka belli bir düzeyde ekip ruhuna ve dayanışma azmine sahip olmalıdır. Zaten NBA sadece bireysel performansların sonucu etkilediği bir lig olsaydı; ligin en iyi takımı da Harlem olurdu...

Sanırım dün gece oynanan maçtan sonra da Lakers gerekli dersi çıkarmıştır. Rockets ben dahil herkesi şaşırtıp harika bir performans göstererek mücadele gücü ve mükemmele yakın bir takım oyunu ile Lakers'ı yenmeyi başardı. Hatta zaman zaman Lakers'ı rezil bile ettiler diyebilirim. (Hemen maçın başında yakaladıkları 22-7'lik seri ve sonlarda elde ettikliri neredeyse 30 sayılık fark)

Yao'nun yokluğu nedeniyle seriyi kazandık havası içerisinde maça çıkınca tabi akabinde toparlamak da kolay olmadı. Bir kere Lakers'ın pota altı savunması Allah'lık bir vaziyette. Andrew Bynum fiziksel olarak sahada yer alsa da kafa olarak başka dünyalarda imiş gibi hareket ediyor. Sadece 12 dakika oynadı ve hiç sayı üretemedi. Lamar Odom, Bynum'ın yokluğunda yakaladığı o performans çizgisinden tamamen uzaklaşmış vaziyette ve giderek o eski savruk oyun tarzında dönüyor. Dün gece de yalnızca 2 sayı ve 6 ribaund'lık bir katkıda bulunabildi. Gasol, ürettiği 30 sayı ile Lakers'ta ayakta duran tek isim olarak görünse de onun da oldum olasılı savunma zaafları var. Yeteri kadar sert ve caydırıcı değil.

Yine de Lakers'ın seriyi bu noktadan sonra kaybetmesi zor; zira dünkü maç bir nevi uyanma çağrısı niteliğindeydi ve Yao'nun yokluğunda işin o kadar kolay olmayacağını anladılar. Ama burada sorun sadece Rockets serisi değil elbette. Acaba bu oyun mantalitesi ve form grafiği ile öncelikle Denver'ı akabinde de büyük olasılıkla Doğu tarafını dağıtan Cleveland'ı geçebilecekler mi?

Karamanlis - Panathinaikos dansı

2009-05-09T12:00:00.000+03:00

Yunanistan devlet başkanı Kostas Karamanlis, Euroleague'in bu seneki şampiyonu Panathinaikos'u başkanlık konutunda ağırlamış. Ülkesini dünyada tanıtan şampiyonluklar elde eden takımların ülke başkanları tarafından konuk edilmesi güzel bir PR çalışması. Politikacıların da işine geliyor elbette... Gereksiz siyasi tartışmalar dışındaki bir alanda kendilerini gösterme şansı buluyorlar. Fakat bu görüntülerden Olimpiakos taraftları olasılıkla pek hoşlanmamıştır.

Stapless da nedir hacı?!

2009-05-08T14:31:00.000+03:00

"Stapless" nedir arkadaşım? Staples olmasın o?! Belki sonradan hatalarını farkedip düzeltirler diye bir ekran görüntüsü aldım. Sabah gazetesi'nin internet sitesi... Geçen gün oynanan Lakers-Rockets serisinin 2. maçı biraz hararetli geçmişti; ona gönderme yapıyor zira. Odom ve Kobe maç süresince Ron Artest ve Luis Scola ile bol bol sürtüşmüşlerdi. Zaten Derek Fisher da Scola'ya yaptığı dirsek/omuz karışımı darbe yüzünden maçtan atılmıştı.

Hani manşette hata yapıp bir tane s'yi fazla koyabilirsin ama haberin içinde de bir kaç kere Stapless dersen senin haber güvenilirliğini ve kabiliyetini sorgularım.

Benim LeBron'um sana XL

2009-05-08T12:00:00.000+03:00

Anlaşılan Cleveland-Atlanta serisi de oldukça kısa sürecek; tıpkı Cavaliers'ın Pistons'ı 4-0 ile süpürdüğü seride olduğu gibi... Zira dün gece oynanan 2. maçta da görüldüğü üzere Cleveland, Hawks'a karşı her manada büyük bir üstünlüğe sahip. Zaten LeBron James faktörü de iki takım arasındaki dengeyi geri dönülemez bir şekilde Cavaliers'ın lehine çevirmiş vaziyette.

LeBron sadece üç çeyrek oynayıp sahada 31 dakika kalmasına rağmen 27 sayı, 3 ribaund ve 5 asist üretmeyi başardı. Son çeyreğin başında fark Cleveland lehine çoktan 36 sayıyı bulmuştu bile. Rakibin havlu atması çok da uzun sürmedi yani. Tabi Hawks kadrosunun da biraz eksik olduğunu belirtmek lazım; sakatlığından dolayı maça çıkamayan Al Horford'un yanı sıra üçüncü çeyrekte ayak bileğini burkan Joe Johnson da Atlanta için iyi bir haber değil. Yarınki maçta oynayıp oynayamayacağı ve hatta oynarsa da nasıl bir performans gösterebileceği şimdilik muamma.

Bu arada Cleveland'ın bu sezon play-off'larda yakalamış olduğu form grafiği de NBA tarihinde yer alacak cinsten. Şöyle ki; üst üste kazandıkları 6 play-off müsabakasında rakiplerini çift haneli farklar ile yenmeyi başararak rekoru egale etmiş oldular. Şimdilik bu ünvanı Indiana Pacers (2004 play-off'ları) ile paylaşıyorlar. Onun dışında üst üste 3 play-off maçını en az 20 sayı farkla galip kapatarak 1986'daki Lakers takımını da yakaladılar. O nedenle cumartesi Atlanta'da oynanacak maçta Cleveland'ın önünde böyle hedefler de var.

Usher, Cavaliers maçında

Rüyama girdin NBA!

2009-05-08T10:00:00.000+03:00

Bir gün fırsat bulabilirsem (yani para demek istedim) bir NBA maçını canlı olarak izlemeyi çok isterim. Hangi takımın salonunda olduğu çok fark etmemekle birlikte tericihim elbette Staples Center olurdu. Ama aşağıdaki fotolara bakınca Celtics ya da Rockets'ın salonları da olabilir pekala!...

NBA Playoff ilk turun en kötü 10'u

2009-05-07T14:22:00.000+03:00

Dimemag.com, 2009 NBA Play-ofl'ları ilk turunun en kötü 10'unu seçmiş. Biraz da kısaltarak Türkçe'ye çevirip buraya yazmak istedim. Sanırım listedeye yer alan maddelerin çoğuna katılacaksınız. Belki bir kısmının yerleri farklı olabilirdi, o kadar.

10. Travis Outlaw: "Bay 4. Çeyrek"in maçın ilk üç çeyreğinde de kendisini göstermesi lazım. Rockets-Blazers serisinde maçların son dakikalarında etkili olduğu anlar vardı; ama Portland'ın elendiği serinin genelinde çok kötü şut attı. (%31 saha içi isabetle ortalama 9 sayı) 2010 senesinde 4 milyon dolara ulaşacak kontratı nedeniyle ve Martell Webster'ın gelecek sezon sağlıklı dönmesi halinde, Outlaw'ın takas edilmesi kuvvetle muhtemel.

9. Andrei Kirilenko: Sahada her işi yapan tarzındaki basketbolunu oynayabilseydi, Lakers-Jazz serisinde fark yaratan kişi olabilirdi. Lakin bu seride pek bir etki yaratamadı. (11 sayı, 2.8 ribaund ve 2.2 top çalma)

8. Dikembe Mutombo'nun dizi: Çok ciddi bir sakatlık yaşamadan ligde geçirdiği 20 seneden sonra kariyerinin bu şekilde noktalanması oldukça üzücü. Aslına bakılırsa, ilk turdaki en üzücü şey de Mutombo'nun basketbol hayatını noktalayan bu sakatlık idi.

7. Tayshaun Prince: Sırtındaki sakatlıktan dolayı tam performansla oynayamadığını kabul ediyoruz. Fakat yine de Cleveland serisindeki 4 maçta %25 saha içi isabet ile sadece 3.8 sayı ortalamasına sahip olması çok kötü.

6. Hidayet Türkoğlu: İlk turdaki en iyi yapabildiği şey Sixers potasına gönderdiği son saniye basketi ile takımına galibiyet getirebilmesiydi. Aynı performans düşüklüğünü Boston Celtics ile karşılaştıkları ilk maçta da göstermeye devam etti.

5. Rasheed Wallace: Cleveland karşısındaki sayı ortalaması 6.5'tu ve işin kötü yanı ise seri ilerledikçe performasının giderek düşmesiydi.

4. Greg Oden: Houston Rockets serisinde toplamda aldığı ribaunddan (26) daha fazla faul (27) yaptı. Ayrıca oynanan 6 maçta sadece 30 sayı üretebildi.

3. Spurs'un gerisi: Eğer play-off'lar 2'ye 2 şeklinde oynanıyor olsaydı Parker-Duncan ikilisi hayli yeterli ve iddialı olabilirdi. Fakat NBA basketbolu 5'e 5 olduğuna göre, Spurs takımının diğer oyuncularının da biraz katkıda bulunması gerekli. Parker ve Duncan haricindeki 10 oyuncunun maç başına ortalama toplam sayıları sadece 40. Özellikle Ginobili'nin boşluğunu doldurması beklenen Ragor Mason, Dallas karşısında sadece 6 sayı ortalaması ile oynayabildi.

2. Andrew Bynum: Şampiyonluk yarışında Lakers'ı ivlemendirecek kişinin Bynum olması gerekmiyor muydu? Utah karşısındaki 3. maçta 7 dakikada 5 faul yapınca serinin geri kalanında benchte oturmak durumunda kaldı. İlk 5'e döndüğü Rockets maçında da Yao Ming karşısında ezildi ve sadece 15 dakika sahada kalabildi.

1. New Orleans Hornets: Kısacası istisnasız tüm Hornets takımı. Kaybettikleri 4 maçta yedikleri ortalama fark tam 30.7'ydi(!). Aslında tek kazandıkları müsabakada da maçı Denver'a vermek için ellerinden gelen herşeyi yapmışlardı ama Denver bu cazip teklifi kabul etmemişti. Hornets sanki sezon öncesi hazırlık kampındaydılar ve karşılarında da nerede olduklarının farkında olan kuvvetli bir takım buldular.

McLovin loving Boston...

2009-05-07T11:28:00.000+03:00

Fotoğrafta ortada görünen krem renkli gömlek giyen elemanı herkes tanıyordur sanırım. Celtics'in bu sene büyük çıkış yapan oyun kurucusu Rajon Rondo. Bulls serisindeki performansı sayesinde Celtics'in sürücü koltuğuna iyice kuruldu diyebiliriz. Kendisi hakkında duyulan şüpheleri de iyice gidermiş oldu.

Asıl bahsetmek istediğim ise onun hemen yanında oturan yeşil şapkalı adam... Bazılarına pek tanıdık gelmiyor olabilir; zira kendisi iyi bir aktör olsa da çok ünlü sayılmaz. İsmi, Christopher Mintz-Plasse. 2007 yılında acayip bir popülerliğe ulaşan "Superbad" filminde yer almıştı kendisi; sakar ve komik "McLovin" rolüyle...Bu arada belirtmeliyim ki izlemeyen varsa bir yerlerden mutlaka bulup bu filmi seyretsin. Harika bir komedi... Zaten imdb puanı da 7.8 (yaklaşık 111,000 oy arasında).

Mintz-Plasse, sıkı bir Boston Celtics taraftarıymış öğrenildiğine göre. Maçları bizzat salonda izleyen bir taraftar üstelik... Chicago Bulls serisindeki maçlardan birinde Celtics benchinin hemen arkasında otururken görüntülenmiş.

Artest sahile giderken...

2009-05-06T14:38:00.000+03:00

Fotoğraf, Rockets'ın Lakers ile oynadığı Batı Konferansı yarı-final serisinin ilk maçından sonra çekilmiş. Ron Artest, röportajını yapıp hemen plaja geçecekmiş gibi görünüyor. Sırtında havlusu ayaklarında da terliği ile harika bir poz vermiş istemeden... Los Angeles'ın sahilleri de güzel olsa gerek. Zaten havalar da Mayıs ayında bayağı bir ısınmıştır.

İspanya ACB Ligi / Sezonun en iyi 5'i belli oldu

2009-05-06T12:14:00.003+03:00

Basketbolda sezonun bitimine yaklaştıkça ödüller de sahiplerini bulmaya başlıyor. Son olarak İspanya ACB Ligi'nde 2008-09 sezonunun en iyi 5'i seçildi. Yalnız kadroda tanınmamış bir isim ya da ligde üst sıralarda yer almayan takımlardan bir oyuncu bulunmuyor. İlk beşteki oyuncular ve forma giydikleri takımlar ise şu şekilde:

Pablo Prigioni, Tau Ceramica
Juan Carlos Navarro, Barcelona
Igor Rakocevic, Tau Ceramica
Fran Vazquez, Barcelona
Felipe Reyes, Real Madrid

Görülebileceği üzere kadroyu İspanya'yı Euroleague'de temsil eden takımların oyuncuları istila etmiş vaziyette. Bir tek Unicaja Malaga'dan herhangi biri yok.

LeBron / Gisele Bündchen

2009-05-06T11:10:00.000+03:00

LeBron'un MVP seçilmesi üzerine, Vogue dergisinin Nisan 2008 kapağını hatırlatmak istedim. LeBron'a eşlik eden hoş bayanı ise fazla anlatmaya gerek yok sanırım; Gisele Bündchen. Bu sayı yayınlandıktan sonra Amerika'da bayağı bir olay yaratmıştı; ırçılık vs. hususlarında... Şahsi görüşüm ise güzel ve etkileyici bir kapak olduğudur.

Sanatçı bir aile; Kleiza'lar...

2009-05-06T10:01:00.000+03:00

Yukarıdaki fotoğrafta yer alanlar Denver Nuggets forması giyen Litvanyalı forvet Linas Kleiza'nın anne ve babası. Çoğu NBA yıldızının aksine, Linas görece daha varlıklı ve okumuş bir aileden geliyor. Varoşlarda basketbol oynayarak çetelerin arasından sıyrılan ve tabi bolca para kazanarak refaha ulaşan siyahi basketbolculardan bu manada ayrılıyor diyebiliriz.

Baba Egidijus Kleiza ve anne Kristina Kleiziene, Litvanya'nın başkenti Vilnius'ta "Vilnius Sanat Akademisi"nde eğitim görmüşler. Sovyetler Birliği'nin dağılmasının akabinde ülkede yaşanan ekonomik ve sosyal çalkantılardan bunalarak 1995 yılında New York'a göç etmişler. Ama iki oğulları Linas ve Zilvanas'ı bir süreliğine geride bırakmak durumunda kalmışlar. Bu sırada 11 yaşında olan Linas, göstermiş olduğu performans sayesinde Litvanya basketbol akademisine seçilmiş. Daha sonra Klezia'lar Amerika'daki hayatlarını belli bir raya sokunca oğullarını da yanlarına almışlar ve 2001 senesinde 16 yaşında iken Kleiza liseye başlamış. Liseyi bitirdikten sonra ise 2 sene Missouri Üniversitesi'nde basketbol oynamış; tabi bu arada o 2 sene süresince takımın en skoreri ve en çok ribaund alan oyuncusu olmayı başardığını da belirtmek lazım.

Kleiza, 2005 senesinde draftın ilk tur 27. sırasında Portland Trailblazers tarafından seçilmesine rağmen hemen Denver Nuggets'a takas edilmiş. Daha sonra gelişenleri ise az çok herkes biliyor. Denver'da giderek daha fazla dakika alan Kleiza, takımın önemli yedeklerinden biri haline geldi. Uzun boyu ve gelişmiş fiziği sayesinde hem savunmada hem de hücum da belli bir sertlik ortaya koyarken aynı zamanda üç sayı çizgisi gerisinden de önemli bir silah olmayı başardı.

Her ne kadar anne-babası sanat ile içli dışlo olsalar da Linas'ın bu konuda pek bir yeteneği yok. Kendisi öyle diyor en azından; "Sanata gelince, neredeyse hiç yeteneğim yok. Hatta, çizgi bile çizemeyecek vaziyetteyim." Fakat sezon bitip yazın eve döndüğünde zaman zaman ailesine yardım da etmiyor değilmiş.

Maccabi Ekim 2009'de Madison Square Garden'da

2009-05-05T14:59:00.000+03:00

Malum Maccabi Tel Aviv'in NBA takımları ile ilişkileri oldukça iyi. Amerika'ya sık sık ziyaretler yaparak hazırlık maçları oynuyorlar. Yine bu çerçevede 18 Ekim'de Madison Square Garden'da New York Knicks ile karşılaşacaklar. Zaten bu iki takım 2007'nin Ekim ayında yine karşı karşıya gelmişler; ve Knicks sahadan 112-85'lik skorla galip ayrılmıştı. Biletler fiyatları ise biraz tuzlu; 85 ila 214 dolar arasında değişiyorlar. Manhattan'ın göbeğinde basket maçı izlemenin bedeli ise paha biçilmez tabi! (bkz. mastercard)

NBA ile Avrupa takımları arasında oynanan maçlardan bahis açılmışken belirtmeden de olmaz. Maccabi, 2005 senesinde Toronto Raptors ile yaptığı maçı Anthony Parker'ın son saniye basketi ile 105-103 kazanarak bir NBA takımını Amerika'da mağlup eden ilk Avrupa takımı olmayı başarmıştı. İşin ironik yanı ise, maçı kazandıran Parker'ın daha sonradan Toronto Raptors forması giymesiydi. O maçtaki performansından etkilenip transfer etmişlerdir diyeceğim ama tek bir maçına bakarak oyuncu almak genelde Türk spor yönetiminde karşılaştığımız bir olay.

Yao Kobe'ye üstün geldi

2009-05-05T11:58:00.000+03:00

Utah Jazz ile karşılaştıkları ilk tur serisinde bir kaç maçı izledikten sonra, Lakers'ın Rockets karşısında işinin beklendiği kadar kolay olmayabileceğini düşünmüştüm açıkçası. Zira her ne kadar Lakers rakibini 4-1'le geçse de oynadığı maçlar nedeniyle kafalarda bazı soru işaretlerinin oluşmasına sebebiyet vermişti. Öne geçtikleri maçların neredeyse hepsinde Jazz'ın tekrardan maça ortak olmasını engelleyememişler ve sırf bu nedenle de serideki bir maçı yitirmişlerdi. Öte yandan Rockets ev sahibi avantajına sahip olmamasına rağmen formda ve atletik Portland'ı 4-2 ile devirmişlerdi.

Yine de konferans yarı finallerinde daha ilk maçtan Rockets'ın dinlenmiş Lakers'ı Staples Center'da 100-92'lik skorla maplup etmesi sürpriz sayılabilir. Süpriz diyorum, çünkü Rockets'ın direncinin serinin ilerlemesi ile birlikte Lakers'ı rahatsız etmeye başlayacağını düşünmüştüm; yanıldım. Lakers hiç bir çeyrekte Rockets'ı skor manasında geride bırakamadı ve Yao Ming'in pota altındaki etkinliğini de kısıtlayamadı. Tabi bunda ilk beşte yer alan Andrew Bynum'un daha maçın ilk 3 dakikasında 2 faul alarak yedeğe çekilmesinin de payı var hiç şüphesiz. Yao maçı 28 sayı ve 10 ribaund ile tamamlarken Ron Artest (21 sayı) ve Aaron Brooks da (19 sayı) diğer etkili isimlerdi Rockets adına.

Bu arada müsabaka oldukça sert geçti. Önce Shane Battier bir mücadele sırasında kaşını yardı ve neredeyse 2. çeyreğin tamamında oynayamadı. Daha sonra Lakers'ta Gasol'un kaşı hafif açıldı ve ona da dikiş atılmak durumunda kaldı. Son olarak da maçın bitimine az bir süre kala Kobe ile çarpışan Yao bir süre oyuna devam edemedi.

Serinin 2. maçı yine Los Angeles'ta Çarşamba günü oynanacak. Lakers mutlaka kazanmak durumunda...

Kral LeBron, MVP seçildi

2009-05-05T10:10:00.000+03:00

Beklendiği üzere bu sezonun MVP'si LeBron James oldu. Hem göstermiş olduğu bireysel performans ile hem de takımı Cleveland Cavaliers'ı ligin 1 numaralı (herkes bu fikirde değil elbette) şampiyonluk adayı haline getirmesi ile bu ödülü kazanmayı sonuna kadar hak etti. Burada yine de belirtmek isterim ki, kendisinden hiç haz etmiyor olmam hakkını da yememi gerektirmez değil mi? Hem zaten yukarıdaki fotoda, takım elbise içerisinde biraz sempatik de durmuş diyebilirim!

ABD'li ve Kanada'lı 121 spor yazarının oylarıyla topladığı 1,172 puan ile en yakın rakibi geçen senenin MVP'si Kobe Bryant'ın önünde birinciliği elde etti. Zaten muhtemel 121 birinci-sıra oyunun da 109'u LeBron'a gitmiş. Bu arada üçüncülüğü de Miami Heat'den Dwyane Wade 680 puan ile aldı.

Normal sezon ortalamaları maç başına 28.4 sayı, 7.6 ribaund ve 7.2 asist gibi mükemmele yakın olan LeBron, böylece Cleveland Cavaliers'ın da ilk MVP'si ünvanı ile adını takım tarihine yazdırmayı başardı. Bakalım aldığı bu gazla, Cavaliers'ın Hawks karşısındaki yarı final serisinde neler gösterecek bizlere...

Obradovic'in 7. Avrupa Şampiyonluğu

2009-05-04T14:04:00.000+03:00

Zeljko Obradovic, basketbol sahalarında görülebilecek en sinirli ve asabi koçlardan biridir diyebilirim. Kendisini saha kenarında devamlı bağırırken, hakemlere itiraz ederken, elini kolunu sallarken görebilirsiniz. Hatta bazen bağırma işini o kadar fazla abartır ki suratı domates gibi kıpkırmızı olur. Tıpkı dün oynanan Euroleague finalinde Panathinaikos'un ikinci yarıda CSKA karşısında düştüğü durumdaki gibi...

Neticede gülen taraf Panathinaikos olunca Obradovic de kariyerindeki 7. Avrupa Kulüpler Şampiyonluğu'nu elde etti. (Bunların haricinde 2 tane Saporta Kupası da var) 1992'de Partizan, 1994'de Joventut Badalona ve 2002, 2007 ve 2009 yıllarında da Panathinaikos ile kupayı kaldırmayı başardı.

Maçın sonunda o meşhur sinirinden eser kalmamıştı tabi; tabiri caizse kedi gibi bir adam oluverdi kupayı kucaklarken!...

Denver seriye 1-0 ile başladı

2009-05-04T12:23:00.000+03:00

Dünkü Euroleague finalini izledikten sonra biraz da Beşiktaş-Fenerbahçe maçının sonrasına göz attım Ntv Spor'da. Rıdvan Hoca'nın yorumlarını pek severim; o nedenle de bir tek onu takip ederim. Hele TRT 1'in maç programına hiç meyletmem, çok fena! Hele o spiker yok mu...

Neyse, maç sonu programının akabinde Nba Tv'de Denver Nuggets-Dallas Mavericks maçının ikinci yarısına denk geldim; o saatte canlı yayın olacağını hiç bilmiyordum açıkçası, sürpriz oldu yani. Son iki çeyrekte Mavericks'i bayağı bir hırpaladılar. Nuggets ateşli seyircisinin de desteğiyle savunmada oldukça ısıran ve bozan bir takım haline geliyor. Zaten savunma sayesinde sağladıkları ivme ve azim ile hücumda da bir hayli agresif olabiliyorlar. Maç ile ilgili istatistikler de bu durumu ortaya koyuyor. Şöyle ki; Nuggets'ın sert ve yapışkan savunması Dallas'ı maç boyunca 20 top kaybı yapmaya zorlarken, ev sahibi takım hızlı hücum sayılarında da 29-4'lük üstünlüğe sahipti. Aynı zamanda hücumdaki agresiflikle birlikte serbest atışlarda da 36'ya 13'lük Nuggets hakimiyeti söz konusuydu. Sanırım verdiğim bu rakamlar, iki takımın oyun tarzlarını kabaca özetlemek için yeterli.

Ayrıca Denver'ın, benchten sağlanan katkı açısından da Dallas'a nazaran önemli bir avantaja sahip olduğu söylenebilir. JR Smith, Chris Andersen, Anthony Carter ve Linas Kleiza ile birlikte, ellerinde 9 kişilik oldukça sağlam bir rotasyon var. Dallas'ta ise sezonun en iyi 6. adamı seçilen Jason Terry dışında kenardan gelen pek önemli bir silah bulunmuyor. Andersen'ın 11 sayı, 6 ribaund ve 6 blokluk performansını da çok beğendim diyebilirim. Zaten Nene, Andersen ve Kenyon Martin üçlüsü ile birlikte Nuggets'ın pota altı gücü Dallas'ın rüyalarına giriyordur.

Dünkü maç ışığında söyleyebileceğim; seride Denver'ın şansının çok daha fazla olduğudur. Dünkü maç ile birlikte bu sezon iki takım arasında oynanan 5 maçın tamamını da Nuggets kazanmış oldu. Dallas evinde oynayacağı maçlarda daha iyi mücadele edecektir, orası kesin ama seriyi kazanabilmek için Denver'ı deplasmanda mağlup etmeleri gerekli, ki bu da şu an için hayli zor görünüyor. Son olarak, olası seri tahminim 4-2 ile Denver...

Panathinaikos 2009 Euroleague şampiyonu!

2009-05-04T09:48:00.000+03:00

Çoğu zaman Avrupa'da oynanan basketbolu NBA basketboluna tercih etmişimdir. Benim için örneğin "Avrupa Basketbol Şampiyonası"nı izlemek bir NBA finalini izlemekten daha keyiflidir. Zira bireysel performansların yanında takım oyunu, yardımlaşma ve savunma azmi Avrupa'da biraz daha ağır basan olgular. Tabi bu hususta NBA'deki maçların neredeyse 3 saat sürmesi de onlar için bir dezavantaj! Geçtiğimiz günlerde 3 uzatma sonunda Bulls'un kazandığı maçın 4 saate yakın devam etmesine ise hiç değinmek istemiyorum. Onca saat tv başında kalmak her babayiğidin harcı değil ki...

Neyse, dün gece Berlin'de oynanan Euroleague finali bir kez daha bana neden Avrupa Basketbolunu sevdiğimi hatırlattı diyebilirim. İlk yarı inanılmaz bir performans sergileyerek CSKA'ya 20 sayı fark atan Panathinaikos'un ikinci yarıda son çeyreğin ortalarına kadar süren tıkanmasını/paniğini/hücumdaki acizliğini görmek çok enteresandı. Aynı zamanda, CSKA'nın yaptığı nefes aldırmayan enfes savunma sayesinde maçı son baskete kadar getirebilmesi hepimizin uzun yıllar unutulmayacak bir final izlemesini sağladı.

İlk yarı Panathinaikos o kadar yüzdeli hücum etti ki, CSKA'nın 20 sayı geriye düşmesine çok da şaşırmamak lazım. Takdire şayan bir üç sayılık yüzdesine sahiplerdi; yanlış hatırlamıyorsam bir ara Panathinaikos'un 10 isabetli üçlük basketi varken aynı rakam CSKA için sıfırdı! İkinci yarıda Panathinaikos aynı yüzde ile devam edemeyip üzerine bir de CSKA onların pota altından sayı üretmesine mani olunca fark yavaş yavaş eridi ve sonlara doğru 1 sayıya kadar indi. Bu kısımda ilk yarıda çok suskun olan Ramunas Siskauskas ve Zoran Planinic'in etkili oyunları ve savunmaları da dikkate değerdi açıkçası.

Yine de genel olarak Panathinaikos'un oyun kurucu pozisyonundaki üstünlüğü maçı onlara getiren en önemli etkendi diyebilirim. Spanoulis, Jasikevicius ve Diamantidis üçlüsü ürettiği 33 sayı ve 7 asist ile JR Holden, Planinic ikilisini alt etti. Zaten Spanoulis de bu maçtaki performansının da etkisiyle 2009 Final Four MVP'si ödülüne hak kazandı.

Bir de salonda mikrofonların yakınlarına oturup her Panathinaikos hücumunda çığlık atan hatunlara uyuz oldum. Kulağımın içine etti resmen!

Eskilerden - İnönü Stadyumu'ndan basketbol maçı!

2009-04-30T15:41:00.000+03:00

Bu fotoğrafı gördüğümde hayli şaşırdığımı itiraf etmeliyim. Aslında eskiden basketbol maçlarının pek çok açık havada yapıldığını biliyorum; malum yeterli büyüklükte kapalı bir salona sahip olmak o zamanlar en azından bazı ülkeler için biraz lüks kaçabiliyordu.

Neyse sadede gelirsek; yukardaki fotoğraf, İstanbul'da 1959 yılında düzenlenen ve Sovyetler Birliği'nin kazandığı Avrupa Basketbol Şampiyonası'ndan. Mekan ise çok daha tanıdık; İnönü Stadyumu...(!) Sahanın ortasına kurulmuş basketbol sahasında iki ekip kozlarını paylaşıyor. Takımlar hangileridir, bilemiyorum yalnız.

Bu arada şampiyona ile ilgili şöyle enteresan bir detay da ilgimi çekti. Katılan 17 takımdan bir ide ne hikmetse İran. Tabi o zamanlar İran'da şahlık rejiminin hüküm sürdüğünü de belirtmek lazım.

O zamanlardan beri basketbolda bayağı bir yol kat etmişiz.

Basketbol salonları - #7 PalaLottomatica

2009-04-30T12:18:00.000+03:00

Her ne kadar Lottomatica Roma Avrupa kupalarında iddialı bir takım olamasa da (İtalya Ligi'nde yaşanan mali problemlerin de etkisiyle elbette) maçlarını oynadığı PalaLottomatica ise görülmeye değer salonlardan biridir. Bu arada üstteki fotoğrafa tıklarsanız çok daha büyük olan versiyonu görebilirsiniz.

Basketbol maçlarında 10,000'in biraz üzerinde seyirciyi ağırlayabilen bu salon, aynı zamanda mimari özellikleri nedeniyle de konser tarzı organizayonlar için tercih edilen bir mekan vazifesi görmekte. Örneğin aşağıdaki foto, Oasis'in PalaLottomatica'da 2006'da verdiği bir konserde çekilmiş. Aynı Real Madrid'in salonu Palacio Vistalegre gibi oval bir yapıya sahip ve tribünler de dik olduğu için konserler iyi izlenir gibi duruyor.

2003 yılında yeniden restore edilip modern bir görünüme kavuşturulan salonun hikayesi 1956 yılına kadar gidiyor. O sene tasarımına başlanan salon, 1960 yılında Roma'da düzenlenen Yaz Olimpiyaları'na yetiştirilebildi. Bahsettiğim o restorasyona kadar ismi PalaEUR imiş. Bu arada EUR, Roma'nın dışarılarında kurulmuş büyük bir kompleks olan "Esposizione Universale Roma"nın kısaltması. Kompleksin de tarihi oldukça eskilere dayanıyor; zira Faşist lider Benito Mussolini, İtalya'da faşizmin 20. yılını kutlamak için bu kompleksin 1942'de tamamlanmasını istemiş. Tabi araya 2. Dünya Savaşı girince bu amaca ulaşılamamış. Daha sonradan savaşın da bitmesiyle birlikte, farklı bir mimarı anlayış ile hem kompleks hem de içerisindeki salon tamamlanmış.

En sportmen oyuncu Nuggets'tan Chauncey Billups

2009-04-30T10:22:00.000+03:00

Chauncey Billups sempatik bir kişiliktir. Hırslı bir basketbolcudur tabi, ama yine de sahada gereksiz sertliğe ya da çirkefliğe meyletmez. Maç içerisinde o geniş gülümsemesi en az bir kere ekranlara gelir. Genel olarak basketbol oynamaktan ve sahada mücadele ediyor olmaktan dolayı mutlu görünür. Billups dendiğinde aklıma gelenler bunlar kısacası.

Yukarıdaki fotoğrafa gelince; Nuggets-Hornet serisinin dün gece oynanan 5. maçında çekilmiş. Elinde tuttuğu şeffaf yeşil nesne ise bu sene değer görüldüğü "En Sportmen Oyuncu Ödülü" için. Doğruyu söylemek gerekirse, tencere yuvarlanmış kapağını bulmuş! Bu arada Billups'un ödülünü, daha evvel bu onuru elde etmiş olan Steve Smith'in elinden aldığını da belirtmem lazım.

Hazır Billups vesilesiyle seriden söz açılmışken bahsetmeden geçmeyeyim; Nuggets beklendiği üzere Hornets'ı evinde mağlup ederek Konferans yarı finaline yükselmeye hak kazandı. Yarı finalde ise il turda San Antonio Spurs'u 4-1 ile geçen Dallas Mavericks ile karşılaşacaklar. Açıkçası o seride de avantajın Nuggets'tan yana olduğunu düşünüyorum; o nedenle Batı'da bir Lakers-Nuggets finali izleme olasılığımız da hayli yüksek.

Celtics-Bulls serisi tam gaz devam ediyor

2009-04-29T14:24:00.000+03:00

Celtics-Bulls serisi beklendiği üzere harika bir çekişmeye sahne oluyor. Celtics dün gece oynanan 5. maçtan Paul Pierce'ın bitime 2 saniye kala John Salmons'ın üzerinden kaydettiği basket ile 106-104 galip ayrıldı. Serideki 5 maçın 3'ünde, galip takım uzatmalar neticesinde belirlendi. İzlemesi ve takip etmesi hayli zevkli bir seriye tanıklık ediyoruz.

Aslında maçın sonunda Chicago Bulls skoru dengeleme fırsatını elde etmişti. Yukarıdaki foto da görülebileceği üzere, Brad Miller maçın sonuna 2 saniye kala bomboş turnikeye giderken Rondo'nun sert faulüne maruz kalıp iki serbest atış hakkı kazandı. Ama yoğun stresten olsa gerek, Miller ikisini de kaçırdı ve neticede seride avantajı ele geçirmeyi kıl payı ile harcamış oldular.

Brad Miller'dan oldum olası haz etmememe rağmen mağlubiyeti hazırlayan o serbest atışları kaçırdıktan sonraki yüz ifadesini görünce biraz üzülmedim değil. Hepimiz insanız neticede, değil mi?!

Bu arada, anlaşılan play-off ilk turlarında zorlanmak Celtics için bir gelenek haline gelmeye başladı. Zira geçen sene de ilk turda açık ara favori olmalarına rağmen tecrübesiz Atlanta Hawks'ı ancak 7. maç sonunda 4-3 ile eleyebilmişlerdi. Ama tabi sezon sonunda şampiyonluk ipini göğüslemişlerdi ama o zaman kadroda şu aralar sakatlığıdan dolayı sezonu kapattığı söylenen Kevin Garnett da vardı. Bu sezon da aynı yolu izlerler mi acaba? Garnett'sız zor görünüyor...

Brandon Jennings: "Ben doğru olanı yaptım"

2009-04-29T10:00:00.000+03:00

ABD'de son günlerde yoğun olarak konuşulan olaylardan birisi de geleceği oldukça parlak olarak görülen lise öğrencisi Jeremy Tyler'ın Louisville Üniversitesi'nin teklifini red ederek ve bir de üzerine lise son sınıfı pas geçerek Avrupa'da profesyonel basketbol oynamak hedefinde olduğunu açıklamasıydı. Neticede Amerika'da on yıllardır süre gelen kurulu kemikleşmiş bir sistem var. Lise'den mezun olan basketbolcular NCAA'de mücadele eden üniversitelerde burslu olarak oynamaya devam ederler; 4 sene içerisinde de potansiyellerine ve beklentilerine göre drafta katlıp bir NBA takımı tarafından seçilirler. Elbette bir ara bu sistem, liseden direkt NBA'e geçişlerle hafiften sallanmaya başlamıştı. (bkz. Kobe Bryant, Kevin Garnett, Jermaine O'Neal, Dwight Howard ve LeBron James) Fakat sonradan NBA yönetimi olaya müdahele ederek, lise oyuncularının en azından bir sene üniversitede okumasını/oynamasını zorunlu kılmıştı.

Tabi sistemde hala eksiklikler ya da daha doğrusu gedikler bulunuyor. Oyuncular arzu ederlerse liseden mezun olduktan sonra Avrupa'ya transfer olup daha sonradan draft'a katılabiliyorlar. Tıpkı bu yaz Brandon Jennings'in de aynen yapacağı gibi... Jennings, geçen sene Kaliforniya Oak Hill Akademesi'nden mezun olduktan sonra notları da iyi bir okuldan burs almasına pek yetmediği için NCAA'de oynamayı tercih etmedi ve İtalya'nın Lottomatica Roma takımına transfer oldu.

New York Times, bu iki olaydan hareketle bir haber yapmış. Önemli kısımları elimden geldiğince buraya aktarmak istedim.

Jennings, Lottomatica Roma forması altında çok da etkileyici bir sezon geçirmiyor. Şimdiye kadarki performansı ise maç başına 17 dakika ve 5.5 sayı. O nedenle, bu yaz yapılacak 2009 NBA Draft'lerindeki etkisinin azaldığını savunan görüşler var. Draft'ın ilk 15'i içerisinde ya da ona yakın bir sıralarda seçileceği tahmin ediliyor.

Geçen hafta kendisiyle yaptığımız bir e-mail röportajında aldığı karar hakkında hiç bir pişmanlık duymadığını ve Tyler'ı da bu hususta teşvik edebileceğini ifade etti. "Bir birey ve oyuncu olarak hayli geliştim. Aynı zamanda ailem de bu tercihten önemli bir deneyim elde ettiler. Profesyonel kariyerimde beni ileriye taşıyacak bir karar olduğuna inanıyorum."

Zaten daha sonradan görüştüğümüz 2 NBA yöneticisi de Jennings'in aldığı bu önemli karardan dolayı bir zarara uğramadığını düşündüklerini söyledi. Hatta yöneticilerden bir tanesi, takımda yıldız olmamak, yedeklik duygusunu tatmak ve yaşça büyük takım arkadaşları ile beraber olmak gibi deneyimlerin NBA'de yaşayacağı ilk çaylak sezonunda ona büyük faydalar katacağını ifade etti. "Sonuç olarak, siz bir çocuğu farklı bir kültüre ve ülkeye koyuyorsunuz; ve onun da büyümek ve olgunlaşmaktan başka seçeneği kalmıyor."

O forma seni pek açmadı be Jordan'ım!

2009-04-28T14:28:00.000+03:00

Öyle oyuncular vardır ki oynadıkları takımla ve onun tarihi ile özdeşleşmişlerdir. İsimleri telaffuz edildiğinde mutlaka gözümüzün önüne yıllarca top koşturdukları takımların forması içerisindeki görüntüleri gelir. Tüm bu nedenlerle, o oyuncuların ya kariyerlerinin çok başında ya da sonlarına doğru forma giydikleri takımları hafızamıza getirmeyiz. Belki belleğimizde yabancı formalar içerisindeki görüntülerine ayrılacak yer yoktur. Efsane bozulmasın ve yıllar geçtikçe de adları sadece bir takım ile anılsın isteriz.

Geçenlerde bir internet sitesinde böyle bir konuya rast geldim; bir liste hazırlamışlar. Ben bu listeyi biraz daralttım ve biraz daha kaliteli bir kaç fotoğraf ekledim. Sanırım siz de bahsi geçen isimleri fotoğraflardaki formalar ile hatırlamıyorsunuzdur ya da hatırlamaya hiç niyetiniz yoktur.

İlk sırada elbette Michael Jordan var. Bulls varken Wizards forması giymek ve gereksiz yere kariyerini sürdürmeye çalışmak efsaneye yakışmamıştı açıkçası.

Karl Malone de yıllarca Utah Jazz'da oynayıp 2 NBA Finali kaybettikten sonra bir umut olsun diye Lakers'a geçmişti. Ama sonuç hüsran tabi... Aynı rotayı çizen Gary Payton ise daha sonra Miami'de amacına nihayet ulaşıp bir yüzük elde etmeyi başarmıştı.

Tamam, Malone'un en azından bir yüzük elde etme amacı vardı. Ya peki Hakeem n'apsın? Yıllarca Rockets'ın bayrak ismi ol, üzerine bir de şampiyonluklar kazan ve sonunda git Raptors'ta oyna. Aşağıdaki fotoyu gördükçe üzülüyordur kesin. Neyse ki o acı fazla uzun sürmedi.

Patrick Ewing'i oldum olası sevememiştim. Bir kere adam sempatik olma gibi özellikten tamamen uzaktı. Sırf onun varlığı nedeniyle Knicks'ten de soğumuştum haliylen. Uzunca bir Knicks kariyerinden sonra Magic ve Sonics maceraları da oldu Ewing'in. Boşa geçmiş beyhude yıllar efendim!...

Rasheed Wallace basketbolu bıraktıktan yıllar sonra hangi forma ile hatırlanacak? Portland Trail Blazers ile mi, yoksa Detroit Pistons'la mı? Kesin bir cevap veremesem de en azından Atlanta Hawks forması giydiğini kimse hatırlamayacaktır diyebilirim.

Peki diğer bir Wallace'ı yani Ben'i Orlando Magic forması ile gözünün önüne getirebilen var mı acaba? Cleveland'a transfer olmadan önceki bir senede Magic'te yer alıyordu. Pek dikkat çekici bir performans ortaya koyamadığı için hafızalarda yer edemedi doğal olarak.

Lakers 4-1 ile noktayı koydu

2009-04-28T11:39:00.001+03:00

Lakers-Jazz serisi maçların seyri açısından oldukça ilginçti. Zira oynanan 5 maçın hemen hepsinde Lakers son çeyreğe farkı açmış vaziyette girerken, her defasında Jazz mücadele ederek farkı eritmeyi ve neticede Lakers'a korkulu anlar yaşatmayı başardı. Hatta serideki tek galibiyetlerini, Utah'ta oynanan ilk maçta çeyrekte geriden gelip rakiplerini devirerek elde ettiler.

Dün gece Staples Center'de oynanan ve serinin noktalanmasını sağlayan maçta da aynı senaryo yaşandı. Üçüncü çeyreğin sonlarına doğru Lakers 80-58'lik skor ile 22 sayı farkı yakalamıştı; lakin dördüncü çeyrekte Utah direncini artırarak bitime 4:30 dakika kala aradaki farkı 7'ye indirdi. Ama Lakers yine "kapıyı kapatarak" Utah'ın geçişine izin vermedi ve üst üste bulduğu basketlerle farkı korudu.

Kobe, maçtan sonra bu durumla ilgili şöyle konuşmuş: "Yedek kadro sahada olduğunda savunma anlamında daha fazla çaba göstermeliyiz, kolay basket imkanı vermemeliyiz ve bunun gibi şeyler... Bir sonraki seriye kadar 1 haftalık zamanımız olacak ve kendi aramızda bu konuyu görüşeceğiz."

Bu arada Lakers seriyi 4-1 kazanıca play-off'lardan önce yaptığım tahmini de tam tutturmuş oldum. Şöyle yazmışım o zaman:

Tahminim seriyi Lakers'ın 4-1 alacağı yönünde; zira Utah evinden en azından 1 galibiyet çıkarabilecektir.

Ne yaptın sen Nuggets!

2009-04-28T09:32:00.008+03:00

Dün New Orleans Arena tarihi bir maça evsahipliği yaptı. New Orleans-Denver arasındaki play-off serisinin 4. maçında konuk Nuggets misafire yakışmayacak bir performans göstererek ev sahibini tam 58 sayı farkla 121-63'lik skorla mağlup etti. Skoru ilk gördüğümde şaşkınlığa kapılmamak elimde değildi; zira play-off'lar başladığında savunmaların sertleştiğinden, normal sezondaki rehavetin ve rahatlığın rafa kaldırıldığından bahsedilip durulurdu her daim. Lakin 58 sayılık fark, bir play-off maçı için akıl almaz bir durumu ifade ediyor.

Zaten bu maç NBA tarihi kitaplarındaki yerini de hemen alıverdi. En son 1956 yılında Minneapolis Lakers-St.Louis Hawks arasında oynanan play-off maçında 58 sayı farka ulaşılmış; dün yaşananalar o zamandan beri bir ilk olma özelliğini taşıyor. Tam 53 sene sonra... Tabi bu sonuç Nuggets için ne kadar gurur verici olsa da Hornets için de bir o kadar onur kırıcı ve büyük bir hayal kırıklığı olsa gerek. Geçen yıl beklentilerin ötesinde bir performans göstererek yeni sezona giren takımın, yıl içerisinde göstermiş olduğu basketbol kalitesindeki aşağıya gidiş kaygı verici.

Böyle bir maçın ve skorun akabinde bireysel performanslara değinmek pek de önemli değil diye düşünüyorum; ama yine de Hornets'ın yıldız oyun kurucusu Chris Paul'un 36 dakika sahada kalmasına rağmen sadece 4 sayı ve 6 asist üretebilmesi ve üstelik 6 da top kaybı yapması dikkat çekici bir durumdu. Kariyerinin en kötü maçıydı desem sanırım yanlış bir tanımlamada bulunmuş olmam.

Seride 5. maç Çarşamba günü Denver'da oynanacak ve görünen o ki Nuggets işi orada bitirecek.

Chris Lofton, sen insan mısın?

2009-04-27T12:24:00.000+03:00

Beko Basketbol Ligi'nde hafta sonu oynanan Mersin BŞB-Casa TED maçında yaşanan olaydan herkesin malumu vardır heralde. Şöyle ki; Mersin'in Amerikalı forvet oyuncusu Chris Lofton maçı tam 17 isabetli 3'lük basket ile tamamladı. Haberi ilk okuduğumda inanamadım haliylen; zira 17 üçlük akıl sınırlarını zorlayacak bir rakam. Lofton sene içerisindeki performansı ile (bkz. Fenerbahçe Ülker maçı) ne kadar iyi bir üçlükçü olduğunu ispatlamıştı ama bu kadarını da beklemek sahiden imkansızdı!

Merakımdan bu daldaki NBA rekoruna bakayım dedim. Durum şöyle; 12'şer isabetli üç sayılık basket ile rekor Kobe Bryant (2003; Sonics'e karşı) ve Donyell Marshall (2005; Raptors'a karşı) ikilisine ait. Tabi NBA'deki üçlük çizgisi Avrupa'dakinden daha farklı ama yine de 17 basket önünde saygı ve hayranlıkla eğilmeyi gerektirecek bir rakam.

Kore Ligi pek bir enterasanmış!

2009-04-27T10:33:00.000+03:00

Geçen gün Eurobasket'te Avrupa'da basketbol dünyası ne alemde acaba diye dolanırken sitenin tepesinde Kore Basketbol Ligi (KBL)'nin bir reklamına denk geldim. Reklamda ifade edildiğine göre, A.B.D. Las Vegas'ta 22-24 Temmuz tarihleri arasında draft-öncesi kamp düzenlenecekmiş.

Ekim ayında başlayıp 2010'nun Nisan'ında tamamlanacak olan gelecek sezonda ligde oynayacak oyuncuların belirleneceği draft'ta yer almak için bu kampa katılım gerekiyor. Ligin yabancı oyuncular hakkında böyle bir kuralı olması başlı başına enteresan bir vaka zaten; ama katılım koşullarından bazılarını da buraya yazmak istedim.

18 yaşını tamamlamış ve en az lise mezunu olmalı
Avrupa'da birinci derece liglerde (İspanya, İtalya, Almanya, Türkiye, İsrail, Rusya, Fransa, Yunanistan) son 2 sene içerisinde forma giymemiş olmak
Herhangi bir NBA takımı ile son 3 sene içerisinde forma giymemiş olmak

KBL, gelecek sezon için 20 oyuncu draft edecek. Yalnız bu sayıya sözleşmesi yenilecek olan oyuncular da dahil olacak. Basketbolcular, 7 ay üzerinden ayda net 25,000 $ maaş alacaklarmış; ki bence Kore ligi için güzel para. Ayrıca play-off'a kalan takımlarda oynayanlar ekstra bonuslar da elde edeceklermiş.

Oyunculara sunulan özlük haklarından biri de, sezon içerisinde aile yakınlarından birinin 7 günlük ziyaretinin uçak ve konaklama masraflarının karşılanacak olması. Açıkçası şartlar güzel; eğer maddi açıdan da güvenilir bir lig ise, Kore'nin oyuncular için cazip bir destinasyon olduğu söylenebilir.

Basketbol salonları - #6 Fernando Buesa Arena

2009-04-25T13:00:00.000+03:00

İspanya Ligi ACB, İtalya'nın da gerilemesiyle birlikte Avrupa'nın en iyi ligi olarak değerlendirilebilir. Hem ligde yer alan takımların genel kadro kaliteleri ve eldeki fiziksel imkanları hem de ligin profesyonelce idare edilişi açısından örnek alınacak ve gıpta edilecek pek çok özellik söz konusu. Örneğin ligde yer alan takımların salonlarına bakınca ya da ACB'nin resmi internet sitesinde biraz dolaşında ligin neden en iyi olarak adlandırılabileceğini anlayabiliriz.

Tau Ceramica da bu ligin en değerli parçalarından. Uzun yıllardır üst sıralada kalmayı başardılar; artık Real Madrid ve Barcelona ile birlikte elit takım statüsüne sahip. Zaten maçlarını oynadıkları salon da bu büyüklük olgusuna vurgu yapabilecek cinste.

Tau Ceramica maçlarını 10,000 kapasiteli Fernando Buesa salonunda oynuyor ve denk geldiğim maçlar için söyleyebilirim ki çoğunlukla da dolu tribünlere sahipler. Şehrin daha çok sanayisi ile öne çıkmış bir kesiminde yer alan salon, 1991 yılında açılmış. 2000 yılına kadar Pabellon Araba ismine sahipken o sene adı Fernando Buesa Arena olarak değiştirilmiş. Fernando Buesa ise 2000 yılında ayrılıkçı Bask örgüt ETA tarafından öldürülen bir siyasetçi. Malum Tau Ceramica, Bask bölgesi içerisinde yer alan Vitoria-Gasteiz şehrinin bir takımı.

Euroleague'de ödül sezonu açıldı

2009-04-24T14:47:00.000+03:00

Euroleague maratonunun artık sonlarına doğru geliyoruz. 1 ve 3 Mayıs'ta Berlin'de düzenelecek Final-Four organizasyonu ile şampiyon belli olacak. Bu seneki şampiyonluk için mevcut adaylar birbirinden iddialı ve içlerinde sene başı tahminlerinde yer almayan bir takım bulunmuyor. Yunanistan'dan Olimpiakos ve Panathinaikos, Rusya'dan CSKA Moskova ve İspanya'dan Barcelona tamamiyle her türlü sonuca açık bir Final-Four vaad ediyor bizlere. 4 takımın da eşit şansı var, içlerinden şu takım şampiyonluğa çok zor ulaşır diyebileceğimi bir takım da yok bana kalırsa. O nedenle maç günündeki bireysel performanslar ya da yapılan hatalar takımların kaderini tayin edecek gibi.

Final-Four'a bir hafta kalmışken bu sezona ait bireysel ödüller de sahiplerini buluyor teker teker. Şimdilik 3 ödül sahibi açıklandı; ilerleyen günlerde diğerleri de belli olacaktır.

Euroleague'de final-four dışında kalan maçlar göz önünde bulundurularak ve ayrıca asgari maç barajını da aşan oyuncular içerisinde en yüksek sayı ortalamasına sahip olan kişiye verilen "Alphonso Ford Ödülü"nü Tau Ceramica'nın Sırp forveti Igor Rakocevic kazandı. Ayrıca Rakocevic 2007 yılında da en skorer oyuncu olduğu için bu ödülü iki kez kazanan ilk basketbolcu olmayı da başardı. Bu sezon oynadığı 20 maçta ortalama 17.95 sayıya ulaştı. Aynı zamanda sezon içerisinde üst üste 58 serbest atışı sayıya çevirerek de bir Euroleague rekorun imza attı. Bir nevi kaymaklı ekmek kadayıfı durumu! Tau Ceramica ise çeyrek finalde memleketlisi Barcelona'ya 3-2'lik bir serinin neticesinde elenmişti.

Diğer bir ödül olan "Yılın En iyi Savunmacısı" ödülünü, yine Panathinaikos'un yıldız oyun kurucusu Dimitris Diamantidis elde etti. 5 yıl önce dağıtılmaya başlayan bu ödülü kimselere yar etmedi ve 5. kez o kazandı. Savunma konusunda tam bir üstünlüğe sahip kendisi. Yunanistan medyası ona boş yere "Örümcek Adam" demiyor. Bakalım 1 Mayıs'ta Olimpiakos'la oynayacakları Final-Four maçında yıl boyunca gösterdiği savunma performansını tekrarlayabilecek mi?

Novica Velickovic'ten daha önce bu blogda bahsetmiştim. Bu sene harika bir performans sergileyen genç Partizan takımının en önemli isimlerinden biriydi. Yıl içerisindeki performansı ile 22 yaşındaki bu yıldız adayı oyuncu "Yılın Genç Basketbolcusu" ödülüne layık görüldü. Takımının en skorer ismi olurken, ribaundlarda da ikinci sırada yer alıyor. Aynı zamanda yine sayı ve ribaund istatistik kategorilerinde Euroleague'in en iyi 25 oyuncusu arasında. Tabi bu noktada önemli olan ise, bu sezonki yüksek form grafiğini önümüzdeki senelere taşıyıp taşıyamacağı.

Olimpiakos, lig rekorunu kırdı

2009-04-24T12:00:00.001+03:00

Olimpiakos'ta işler iyi gidiyor demiştik daha önceden. Lig'de tam anlamıyla fırtına gibi esiyorlar ve Euroleague'de 2 hafta sonra final-four mücadelesine çıkacaklar.

22 Nisan'da oynadıkları son lig maçında C.C. Marouisi'yi evlerinde 80-70 yenerek normal sezondaki 25. galibiyetlerine ulaştılar ve bu sayede Yunanistan Lig rekorunu da Panathinaikos'un elinden almış kapmış oldular. Bu ile morallerin tavan yapmasını sağlayacak bir gelişme.

Panathinakos ise normal sezonu bir diğer Atina takımı AEK'yı 79-70'lık skorla mağlup ederek tamamladı. Olimpiakos'un ardında 22 galibiyet/4 mağlubiyet ile ikinci sıradalar. Play-offların ilk turunda Selanik temsilcisi PAOK ile karşılacaklar. Bilmeyenler için tekrardan hatırlatayım; Eurosport 2 kanalı sezon boyunca Yunanistan Ligi maçlarını yayınlıyor. İlgilenenler kaçırmasın.

Deron Williams seriyi 2-1'e getirdi

2009-04-24T10:15:00.000+03:00

Aşağı yukarı tahmin ettiğim gibi oldu ve Utah Jazz play-off ilk tur serisinin 3. maçında evinde Lakers'ı 2 sayı farkla 88-86 mağlup etti. Yukarıdaki karede görülebileceği üzere; Deron Williams maçın bitimine 2 saniye kala Lamar Odom'un üzerinden kaydettiği 2 sayılık basket ile Jazz'ın yarı final umutlarını korumayı başardı.

Lakers tarafında Kobe Bryant çok kötü bir gece geçirirken (24 saha içi denemeden sadece 5'inde başarılı olabildi) Pau Gasol (20 sayı, 9 ribaund) ve Lamar Odom (21 sayı, 14 ribaund) öne çıkan isimlerdi. Jazz'da ise Carlos Boozer 23 sayı ve 22 ribaund ile gecenin kesin yıldızıydı. Zaten aldığı 22 ribaund ile Karl Malone'a ait olan Jazz tarihi play-off ribaund rekorunu egale etmiş oldu.

Seride bir sonraki maç cumartesi akşamı oynanacak. Kalbim Lakers'tan yana...

Paulius Jankunas, Maccabi'ye gider mi?

2009-04-22T15:46:00.000+03:00

Litvanya medyasında çıkan haberlere göre Maccabi Tel Aviv, Zalgiris Kaunas'ın 25 yaşındaki forveti Paulius Jankunas ile ilgilenmekteymiş. Bu sene beklediği başarıyı elde edemeyerek Euroleague'de çeyrek finale kalmayı dahi başaramayan Maccabi için iyi bir seçim olabilir Jankunas. Zalgiris'te fazla izleme şansım olmasa da, Litvanya milli takımı forması altında oynadığı maçlarda kaliteli bir oyuncu profili çizmişti açıkçası.

Zalgiris bu sezon ilk Euroleague gruplarından çıkmayı başaramazken, 9 maçta ürettiği ortalama 13.8 sayı, 8 ribaund ve 1.2 asist ile takımınn öne çıkan isimlerinden biri idi Jankunas. Litvanya Ligi'nde de 20 maçta 15.2 sayı ve 7.8 ribaund istatistiklerine sahip. Litvanya'da hissedilen ekonomik krizin de tetiklediği bir mali buhran içerisinde bulunan Zalgiris, Maccabi'nin yapacağı cazip bir teklifi büyük ihtimalle red edemeyecektir.

Maccabi'nin hatırladığım geçmişte 2 Litvanyalı oyuncu deneyimi olmuştu. İlki malum bir efsane haline gelen Sarunas Jasikevicius. Diğeri ise 2006-07 sezonunda takımda yer alan ama beklentilerin çok altında kalarak 1 sene sonra ayrılan forvet Simas Jasaitis. Eğer transfer gerçekleşirse Jankunas'ın performansı kime benzeyecek merak etmekteyim.

Cavaliers son çeyrekte ipten döndü

2009-04-22T12:00:00.000+03:00

Dün gece oynanan Cleveland Cavaliers-Detroit Pistons serisinin 2. maçı oldukça ilginç anlara sahne oldu. Aynı ilk maçta da yaşandığı gibi, Cavaliers 4. çeyreğe başına kadar Pistons'ı sürklase etmişti. Son çeyreğin başında Cavaliers lehine fark 29'a kadar çıkmış ve bu nedenle koç Brown da Detroit'te oynanacak maçları düşünerek as oyuncularını alıp yedeklerini sahaya sürmüştü. Tabi aynı durum Pistons tarafında da geçerliydi. İşte asıl olaylar bu değişikliklerden sonra yaşandı. Will Bynum, Afflalo, Amir Johnson, Maxiell ve Kwame Brown'dan müteşekkil yedek beş Cavaliers yedeklerini neredeyse sahadan silerek farkı bir ara 7 sayıya kadar indirdi. Öyle olunca, başta LeBron James olmak üzere ilk beşin önemli parçaları tekrardan oyuna dahil oldular, ortalığı toparladılar ve maçı da 94-82 üstünlükle kapamayı başardılar.

Zaten maçtan sonra verilen demeçlerin ve yapılan yorumların da hepsi bu geri dönüş ve dolayısıyla Cavaliers tarafında hissedilen telaş üzerineydi. 21 sayı ile maçı tamamlayan Mo Williams "Konsantrasyonumuzu kaybettik. Hepimiz bunun farkındayız. Yine de bu hususta çok fazla kaygıya kapılmaya gerek yok. Bunun bir daha olacağını zannetmiyorum." şeklinde bir beyanatta bulunmuş. LeBron ise; "1. ve 2. maçın ilk 7 çeyreğinde sahada mükemmel bir basketbol vardı. O nedenle bu maçın son çeyreğinin, şimdiye kadar yaptıklarımızın tümünü gölgelemesini istemiyoruz." demiş.

Cavaliers'in bu şekilde konuşması gayet normal; zaten temelde haklılar da. Yedekleri nedeniyle maçın biraz sallantıya girmiş olması bu 2 maçın genelinde elde ettikleri üstünlüğü takdir etmemize mani olmamalı. Detroit ile kıyaslandıklarında Cavaliers çok daha iyi bir takım; ve müthiş bir hırs ve azme sahipler. Yine de Cavaliers'ın bu maçta yedeklerinden bulabildiği sadece 1 saha içi isabet (serbest atışlar hariç) kafalarda soru işareti oluşmasına neden oluyor. Belki Pistons serisi rahatça geçilecek ama şampiyonluk yolunda bu soruna dikkat edilmesi gerekli.

Lakers 2-0'a getirdi ama soru işaretleri devam ediyor

2009-04-22T10:04:00.000+03:00

Dün gece oynanan 3 maç ile NBA play-off'ları devam etti. 3 evsahibi takım da (Los Angeles Lakers, Cleveland Cavaliers ve Portland Trailblazers) rakiplerini mağlup ederek deplasmanlarda oynacakları serinin bir sonraki maçları için moral depolamış oldular.

Lakers-Utah Jazz maçının seyri aralarındaki ilk mücadeleye de oldukça benziyordu aslında. İlk yarıda Lakers 11 sayı üstünlükle tamamladıktan sonra son çeyreğin başlarında farkı 15'e kadar çıkarmıştı. Fakat Jazz yine direnç göstererek bitime 3 dakika kala farkı 3'e indirmeyi başardı. O andan sonra Kobe, Lamar Odom ve Trevor Ariza'nın üretimi sayesinde Lakers 119-109 ile galip gelmeyi bildi. Her ne kadar Staples Center'da oynanan ilk iki maçı Lakers kazansa da Jazz da asla pes etmeyen oyun anlayışı ile seri için umudunu korumaya devam ediyor. Zira Lakers, son zamanlarda Salt Lake City'deki karşılaşmalarda çok başarılı değil. Geçtiğimiz sezon play-off yarı final serilerinde Utah'ta oynanan 3. ve 4. maçı yitirmişlerdi; ayrıca orada oynanan son 10 normal sezon maçında Jazz'ın 7-3'lük üstünlüğü bulunuyor. O nedenle önümüzdeki 2 maçı Jazz kazanırsa çok da sürpriz olarak addedilmemeli.

Kobe kenarda Dustin Hoffman'ın yanında

Utah Jazz açısından ise duruma bakarsak; Deron Williams takımı sırtlamaya devam ediyor. Dün gece attığı 35 sayı play-off kariyer rekorunu kırdı. Carlos Boozer da 20 sayı ve 10 ribaund ile üretime devam etti. Ama Mehmet Okur'un yokluğunda pota altında istedikleri kadar sayı üretemiyorlar ve Lakers karşısında zayıf kalıyorlar. Seride evlerindeki maçları kazanmaları onlar için başarı olacaktır.

Daha bir süre daha takım elbiseli kalacak

Acaba Jessica Biel, fırlama Justin Timberlake'den sıkılmış olabilir mi?

Magic tutuşayım derken sönüverdi!

2009-04-21T15:38:00.000+03:00

Orlando Magic'te işler şimdilik pek iyi gidiyor denilemez. Malum Play-off'lardaki ilk maçlarını Iguodola'nın son saniye basketiyle Sixers'a kaybettiler. Bu maçın kaybı yüzünden seride dengeler eşitlenmiş vaziyette. Zaten Magic normal sezonun sonuna doğru da o ilk başlardaki formunu yavaş yavaş kaybetmeye başlamıştı. O nedenle seri de sürprize ve çekişmeye açık bir hale gelmişti.

NBA'de son yıllarda giderek artan bir trende de dikkati çekmek istiyorum. Play-off'ların başlamasıyla birlikte, tribünler ev sahibi takımın renklerinde tişörtleri giymiş binlerce taraftar ile doluyor. Aklıma ilk gelenler Raptors'un kırmızıya boyanmış salonu, Golden State Warriors'un sapsarı tribünleri, yeşile bürünmüş Boston vs. Orlando da bu sene aynı yolu izlemiş ve "Blue & White; Ignite" sloganı ile bir organizasyona gitmişler. Ignite kelimesini Türkçe'ye parlamak ya da tutuşmak olarak çevirebiliriz; white ile uyumlu olsun diye seçmişler anlaşılan. Yukarıdaki foto da görülebileceği üzere Sixers maçından önce tribündeki tüm koltuklara mavi ve beyaz tişörtler bırakılmış. Günün sonunda ise yaratılmaya çalışılan bu sinerji pek de işe yaramadı yalnız...

Play-off dışı kalan takımlar neler yapabilir? (II)

2009-04-21T12:30:00.000+03:00

Dün play-off dışında kalan takımların önümüzdeki süreçte düze çıkabilmek için hangi hamleleri yapması gerektiği ile ilgili bir yazının Doğu Konferansı'nı analiz eden ilk bölümünü Türkçe'ye çevirmiştim. Bugün ise ikinci kısım olan Batı Konferansı'nı yazayım.

Sacramento Kings: Sabırlı olmak lazım bir kere. NBA Draft'ında 1. sıradan seçme hakkını kazanıp Blake Griffin'i takıma katabilseler dahi, yeniden yapılanma için hala daha çalışmaları gerekli. Kevin Martin, Spancer Hawes ve Jason Thompson üçlüsü en azından Kings'e ilerlemeye başlayabilmek için yeterli bir çekirdek imkanı sunuyor.

Los Angeles Clippers: Kesinlikle belli bir yeteneğe sahipler. Peki çözülmesi gereken problem ne? Ellerindeki parçalar ile dengeli bir takım kurmakta zorlanmaya devam edecekler gibi görünüyor. Clippers'ın öncelikle tercih edecekleri oyun stilini seçmesi gerekli. Yüksek tempolu, savunma ağırlıklı vs. gibi. Ancak nasıl oynamaları gerektiklerini karar verdiklerinde, ellerindeki oyunculardan en iyi kadroyu oluşturabilecek aşamaya geçebilirler. Yoksa takıma nasıl uyacağına bakmadan plansız bir şekilde mevcut en iyi yetenekleri takıma katmakla bir şey elde edemiyorlar.

Oklahoma City Thunder: Takip edilmesi gereken takım bu. Başarıya çok uzak değiller. Analiz edilen 14 takım içerisinde, en parlak geleceğe sahip olacak takım Thunder gibi duruyor. Kevin Durant, Russell Westbrook ve Jeff Green'den oluşan genç ve umut vadaden bir çekirdek kadroya sahipler. Üst sıralardan bir draft seçimi ve salary-caplarındaki esneklik ile birlikte, Thunder'ın en geç 2 sene içerisinde play-off'lar için mücadele ediyor olacağını düşünüyorum.

Memphis Grizzlies: Şimdilik, Lakers'ı NBA'de yeniden bir süpergüç haline getiren takım olarak biliniyorlar. (bkz. Pau Gasol takası) Tekrardan yarışmacı bir takım haline gelmekte çok zorlanıyorlar. OJ Mayo, Rudy Gay ve Marc Gasol en azından başlangıç yapabilmek için takıma umut veriyorlar. Ne yazık ki, oyun kurucu mevkiinde istikrara ve pota altında bir uzuna daha ihtiyaçları var.

Minnesota Timberwolves: Al Jefferson, eğer gelecek sezon sakatlıktan sağlıklı bir şekilde dönebilirse All-Star olabilir. Çaylak pivot Kevin Love da ümit verici bir sezon geçirdi. Fakat Timberwolves yakın zamanda Al Jefferson'ın yanına deneyimli veteran tecrübesi katamazsa, o da bir zamanlar Kevin Garnett'ın yaşadığı aynı hüsran duygusuna kapılabilir. Zaten, ancak Latrell Sprewell ve Sam Cassell gibi oyuncuların takıma katılmasından sonra Minnesota play-off'ların ilk turunu geçebilmişti.

Golden State Warriors: Öncelikle birisinin çıkıp koç Don Nelson'a pivotsuz ve bol koş-koşa dayalı oyunun artık öldüğünü anlatması lazım. Anthony Randolph, Monta Ellis ve Stephen Jackson gibi kaliteli kısalara sahipler ama biraz da pivota ihtiyaçları var. Fakat günün sonunda, eğer Warriors ciddi bir rakip olarak algılanmak istiyorsa, savunma yapmaya ve ribaund almaya başlamalı.

Phoenix Suns: Hm, nereden başlamalı? İlk önce Suns'ın Amare Stoudemire'ın onların uzun dönemli planlarında olup olmayacağına karar vermesi gerekli. Eğer takımda kalacaksa, burada analize edilen diğer pek çok takımdan farklı olarak Suns'ın kadrosunu gençleştirmeye başlaması lazım. Zaten takımınızın en iyi iki oyuncu 35 ve üstü yaşlardaysa, gelecek için kaygılanmaya başlamanız hayrınıza olacaktır.

Üçlükçü Allen, Bulls'a faturayı kesti

2009-04-21T10:27:00.000+03:00

Play-off'lar başlamadan önce en eğlenceli ve çekişmeli serilerden birinin Celtics-Bulls serisi olacağını düşünmüştüm. İlk iki maçın seyri ve neticeleri göz önüne alınca, sanırım bu düşünce çok da temelsiz değilmişim. Boston'da oynana ilk maçta uzatmada Bulls rakibini devirirken dün geceki ikinci mücadelede de Ray Allen'ın son saniye üçlüğü ile Celtics sahadan mutlu ayrılan taraftı. Zaten bu maçı yitirselerdi, seriyi lehlerine çevirebilmeleri çok zor olurdu.

Ray Allen'da dün geceki performansı sayesinde ilk maçtaki berbat oyununu tam anlamıyla unutturmuş oldu. Zira Cumartesi gecesi Bulls'un uzatmada 105-103 üstünlük sağladığı maçta, Allen 1/12 şut isabeti ile sadece 4 sayı üretebilmişti. Ama işte yıldız olmak, senelerini bu lige harcamak böyle bir şey olsa gerek. Kötü bir geceyi ya da maçı geride bırakıp, aynı mücadeleyi sahaya koyup bu sefer galip gelebilmek! O nedenle Allen'ı ve onun oyununa verdiği ciddiyeti her zaman beğenmişimdir.

Her ne kadar Ray Allan kaydettiği 30 sayı ve maçı kazandıran üçlüğü ile ön plana çıkan isim olsa da Rajon Rondo'nun triple-double'lık performansı kesinlikle göz ardı edilmemeli. 19 sayı, 12 ribaund ve 16 asist kesinlikle hatırlarlanması gereken bir oyunu gözler önüne seriyor. Takım üç abisi Allen, Pierce ve Garnett'ın devamlı manşetlerde olması nedeniyle Rondo'ya hak ettiği ilginin ve değerin pek verilmediği düşünüyorum. 2 sene içerisinde oyununda kaydettiği aşamadan daha fazla bahsedilmesi gerekir bence.

Bu arada Allen'ın üçlükten sonra Celtics benchinde yaşadığı sevinç sırasında ufak bir Boston taraftarı da oyuncuların arasına karışmış. Mazallah o kalabalık arasında bir taraflarına bir şey olabilirdi. Sonraki karede görevini ifa etmenin ve duygularını dışa vurmanın rahatlığı ile ana-babasının yanına dönüyor olsa gerek!

Play-off dışı kalan takımlar neler yapabilir? (I)

2009-04-20T14:52:00.000+03:00

NBA'de play-off'lar tüm heyecanı ile sürerken, diğer yandan play-off'a giremeyen ve sezonu erken kapatan takımlar için de gelecek seneye yönelik stratejilerin çizileceği kritik haftalar/aylar yaşanıyor. Draft'tan sağlanacak getiri ile elde var olan ekibin artıları ve eksileri beraber tartılarak uygun bir rota çizilmeye çalışılıyor. Tüm bu takımlar için kimlerin gideceği ya da geleceği, koç değişikliği yapılıp yapılmayacağoı mı vs. gibi kritik soruların cevaplarının bulunması lazım.

Yahoo'nun NBA sayfasında play-off dışı kalan 14 takımın herbiri için geleceğe binaen bir öngörüde bulunulmuş ve tavsiyeler belirtilmiş. Elden geldiğince Türkçe'ye çevirip buraya almak istedim. İlk önce Doğu Konferansı ile başlıyorum.

New Jersey Nets: Devin Harris'in All-Star mertebesine doğru yaklaşan performansından sonra oyun kurucu mevkiinde bir ihtiyaçları yok. Aynı zamanda Brook Lopez gibi pota altında umut vaat eden bir genç yeteneğe sahipler. O nedenle asıl cevaplanması gereken soru ise şu; Vince Carter ile yolları ayırmanın zamanı geldi mi? Cevap; evet... Yeniden yapılanmaya ihtiyacı olan Nets'in, misyonunu tamamlamış Carter'sız yola devam etmesi gerekli.

New York Knicks: 2010 yılında serbest kalacak LeBron James'i, Cleveland'dan ayrılıp New York'a çekebilecek bir kadroya sahip olup olamayacakları hususu pek çok soru işareti barındırıyor. Tabi bir de eğer bu sene Cavaliers forması ile şampiyonluk elde ederse, Knicks'e neden gelmek istesin? O nedenle Knicks'in mutlaka kadrosunu güçlendirmesi gerekiyor -ki LeBron da kendini sıfırdan bir takımı ayağa kaldırmak zorunda hissetmesin.

Washington Wizards: Arenas, Butler ve Jamison'ı artık "Büyük Üçlü" olarak adlandıramayız. Zira bu ünvanı hak edebilmek için yeteri kadar beraber sahada olamıyorlar. O nedenle, Wizards için en iyisi elindeki üçlü içerisinden mümkün olan en iyi ikiliyi seçmek olacaktır. Müzmin sakatlığı ve neredeyse 100 milyonu aşan kontratı nedeniyle, Arenas'ın elden çıkarılması neredeyse imkansız. Bu durumda geriye Butler ve Jamison kalıyor; Wizards'ın takas piyasasına çıkması ve onlar için uygun teklifler bulmaya çalışması lazım.

Toronto Raptors: Chris Bosh'un gelecek seneden sonra Raptors'ta kalacağını düşünen pek bir yorumcu yok. Bosh'u takımda tutabilmek için free agent piyasasından ya da takaslardan bir kaç tecrübeli veteran oyuncuyu almaya çalışabilirler; ama bu strateji şimdilik pek bir işe de yaramış değil. (bkz. Jermaine O'Neal ve Shawn Marion transferleri) Belki de, Raptors kadroya yeni yetenekler katarak ve elindeki draft haklarını verimli kullanarak Chris Bosh'un içerisinde bulunmadığı bir gelecek üzerine çalışmaya başlamalı.

Milwaukee Bucks: Bucks'ın elinde sağlam bir pota altı ikilisi var; Andrew Bogut ve Charlie Villanueva. Sorun ise şu; ne yazık ki bu iki oyuncu da kendilerini gösterip takımı sırtlayacak karaktere sahip değil. Michael Redd ve Richard Jefforsan her ne kadar All-Star potansiyeline haiz oyuncular olsalar da, takım arkadaşlarını daha iyi yapan oyuncular mı acaba? Eğer Bucks bir sıçrama yapmak niyetinde ise Bogut'un artık Draft'ın 1 numarasına yakışacak gibi bir oyun oynamaya başlaması lazım.

Indiana Pacers: Pacers yıl içerisinde bazı problemler yaşasa da şimdilik doğru yolda gidiyormuş gibi görünüyor. Danny Granger bu sene All-Star oldu ve açıkçası takımı ileriye taşıyacak bir potansiyele sahip olduğunu herkese ispatladı. Eğer Mike Dunleavy yaşadığı diz sakatlığından sağlıklı bir şekilde dönebilirse, Pacers gelecek sene kendini play-off yarışı içerisinde bulabilir.

Charlotte Bobcats: Larry Brown Bobcats ile ilk senesinde son ana kadar play-off yarışı içerisinde yer almayı başardı. Bobcats, sene ortasında Phoenix'ten Raja Bell ve Boris Diaw'ı kadroya kattıktan sonra ise kesinlikle çok daha iyi bir takım oldu. Fakat bir sonraki adımı atmak istiyorlarsa başka bir veteran oyuncuyu daha kadrolarına katmak durumundalar.

Lakers Jazz'a başladı; ünlüler salona doluştu

2009-04-20T12:00:00.000+03:00

NBA Play-off'ları güzel, heyecan verici ve sürpriz sonuçlara sahip maçlara başladı. Chicago'nun deplasmanda evinde kral gibi davranan Boston Celtics'i mağlup ederken çaylak oyun kurucu Derrick Rose harika performansı, Atlanta'nın Wade'li Miami'yi tam anlamıyla sürklase etmesi, Andre Igudola'nın Orlando Magic'i son saniye basketi ile hüsrana uğratması, Dallas ve Houston'ın görece dezantajlı göründükleri deplasmanlarda galibiyetler ile ayrılması gibi hoş ve çekişme açısından herkesi mutlu eden olaylar yaşandı hafta sonu.

Los Angeles Lakers, Cleveland Cavaliers ve Denver Nuggets ise evlerinde oynadıkları maçlarda rakiplerini rahatça geçerek serilerde durumu 1-0'a getirdiler. Geri kalan maçlar için de moral motivasyona sahip oldular ve elbette maç içerisinde yakalanan farklar sayesinde de fizik olarak mümkün olduğunca diri kalmaya gayret ettiler.

Dün gece Lakers-Utah Jazz serisinin ilk maçının birinci yarısını izleme imkanım oldu. Sonradan aşırı yorgunluj nedeniyle uyumak zorunda kaldım. Malum bir de sabah 7'de uyanıp işe gitmek gerekiyor. İlk yarıda Lakers tam anlamıyla Utah'ı etkisiz kılıp maçı domine etti diyebiliriz. Zaten devre arasına da 22 sayı farkla girdiler. Fakat internetten okuduğum kadarıyla üçüncü çeyrekte Utah, Lakers'ı biraz sıkıştırmış fakat geri dönüşü gerçekleştirmeyi başaramamış. Kobe Byrant'ın da maçta sonraki röportajından bu durumla ilgili olarak "Kapıyı sürekli çaldılar ama içeri girmelerine asla izin vermedik". Lakers'ta Bryant, Gasol ve Ariza üçlüsü ürettikleri toplam 65 sayı ile etkin olan isimlerken Jazz'da Deron Williams, Carlos Boozer ve Paul Millsap önce çıkan oyunculardı. Mehmet Okur ise sakatlığı nedeniyle forma şansı bulamadı.

Lakers şimdilik sadece 1-0 öne geçmiş durumda ve geriye 3 maç daha kazanması gerekli. Fakat mevcut kadro yapısı ve oyun karakteri uyarınca Jazz'ın bir sürpriz yaparak Lakers'ı geçebilmesi çok zor görünüyor. Bu arada Phil Jackson'a ait şöyle de enteresan bir istatistik var imiş; şimdiye kadar başında bulunduğu Chicago Bulls ve Los Angeles Lakers, 1. maçı kazandıkları hiç bir play-off serisinde elenmemiş. (Neticede 41 seride 41 üstünlük) Bu manada şeytanın bacağını kıracak takım sanırım Jazz olamayacak.

Play-off'ların ilk maçı olduğu için Staples Center'da pek çok ünlü sima da yerlerini almış. Bir fotoğraf demeti sunayım...

Emektar Lakers'lı Jack Nicholson

Pek bir popüler olan şarkıcı Kanye West (hiç sevmem)

Solda Frasier'ın Kelsey Grammer'ı; sağda ise Entourage'dan Jeremy Piven

Zıpçık Zac Efron (o flip-floplara da bir şey demiyorum!)

Partizan üçüncü kez şampiyon

2009-04-20T09:56:00.000+03:00

Adriyatik Ligi finalinin haftasonu cumartesi oynanacağından bahsetmiştim 3 gün önce. Partizan ev sahibi olmanın avantajından da istifade ederek Cibona Zagreb'i 63-49 ile geçip üst üste üçüncü kez Adriyatik Ligi şampiyonluğunu elde etti. Maçın yoğun bir ilgiye mazhar olduğunu da belirtmek lazım; zira final mücadelesini 13,300 civarında taraftar izlemiş. Bu da yeni bir rekor manasına geliyor aynı zamanda.

Partizan maç içerisinde farkı bir ara 18 sayıya kadar çıkarmasına rağmen, mücadeleden yılmayan Cibona üçüncü çeyreğin ortalarına doğru farkı 4 sayıya indirmeyi başardı. Lakin neticede Partizan ağırlığını koyarak üstün gelmeyi bildi. Partizan'de Novica Velickovic ve Stephane Lasme öne çıkan isimler olurken; Cibona'da ayakta kalabilen tek isim yarı finalde de etkili bir performans sergileyen Alan Anderson (22 sayı, 4 ribaund, 4 asist ve 5 top çalma) idi.

Partizan için sezon güzel gidiyor. Önce Euroleague'de çeyrek final, akabinde de Adriyatik Ligi şampiyonluğu. Ayrıca Sırbistan Ligi'ne ikinci aşamadan katılan takım oynanan ilk iki maçtan da galibiyetle ayrıldı. Bakalım sezon nasıl tamamlanacak ve kadrodan büyük takımlar tarafından kapılan oyuncular olacak mı?

NBA Play-off Değerlendirmesi (II)

2009-04-17T16:00:00.000+03:00

Cumartesi başlayacak olan 2009 NBA Play-off'larında Doğu Konferansı'ndaki eşleşmeler ile ilgili bir değerlendirme yapmıştım dün. Bugün ise Batı Konferansı'ndaki vaziyet hakkında bir şey yazayım istiyorum. Batı'nın 1 numaralı seribaşısı olan Lakers'ın, Utah Jazz'la karşılaşacağı eşleşme ile başlayayım:

Los Angeles Lakers(1)-Utah Jazz(8): 65 galibiyet ile Cavaliers'ten sonra NBA'in en çok galibiyet alan takımı olan Los Angeles Lakers play-off'a büyük umutlarla giriyor. Zira uzunca bir süre sakatlığından dolayı faydalanamadıkları pivot Andrew Bynum play-off'lara çok kısa bir süre kala sağlıklı bir şekilde takıma geri döndü. Onun yokluğunda pota altında zorluk yaşıyorlardı; Pau Gasol'den sonra rotasyonun kalitesi bir anda azalıyordu çünkü. Josh Powell ve Mbenga, sertlik açısından bir problem teşkil etmese de hücum çok yetersiz kalıyorlardı. Bynum'ın dönüşü, boyalı alanı savunmada çok da sert olamayan Utah Jazz'a karşı Lakers'ın eline kuvvetlendiren en önemli etken. Fakat Lakers için bu seride görünen en büyük problem ise, oyun kurucu mevkiinde iki takım arasındaki mühim kalite farkı. Derek Fisher ve Jordan Farmar son derece formsuzlar; karşılarında da ligin elit guardlarından biri olan Deron Williams olacak. Normal sezon içerisinde oynadıkları maçlarda Lakers'ın 2-1'lik üstünlüğü söz konusu. Utah Jazz'ın ise deplasman karnesi hayli kötü; 41 maçın sadece 15'ini kazanabildiler. Evlerinde oynadıkları maçlarda ise bu rakam 33. Nisan ayındaki 8 maçın 6'sını da kaybettiler; o açıdan biraz formsuzlar denilebilir. Tahminim seriyi Lakers'ın 4-1 alacağı yönünde; zira Utah evinden en azından 1 galibiyet çıkarabilecektir.

Denver Nuggets(2)-New Orleans Hornets(7): Normal sezonun son gününde alınan skorlar sayesinde Batı'da ikinciliği elde eden Nuggets play-off'lara hayli moralli giriyor. Çok iyi bir sezon geçirdiler; ve açıkçası bana göre NBA'deki en iyi kadrolardan biri onlarda. Pota altında yeterli sertliğe, oyun kurucu mevkiinde ihtiyaç duyulan deneyime ve Carmelo Anthony gibi skorer bir forvete sahipler. Yedekler de fena değil, en son JR Smith'in performansını unutmamak lazım örneğin. Yalnız benim gördüğüm en büyük problemleri zaman zaman istikrarlarını yitirmeleri ve oyun içerisinde dalgalanma yaşamaları. Öte yandan New Orleans Hornets bu sene pek de iyi bir sezon geçirmedi. Geçen sene oluşan o iyimser atmosferle beraber bu sezonun çok daha fazla gelişime ve ilerlemeye açık olacağını umut edilmişti ama istenilen tam da gerçekleşemedi. Yıl içerisinde sakatlıklardan da az çekmediler hani; Peja Stojakovic ve bilhassa Tyson Chandler pek çok maç kaçırmak zorunda kaldılar. Fakat bu tablo içerisinde Chris Paul'un performansı da karanlıkta parlayan bir ışık gibiydi. Normal sezonu 22.8 sayı, 11 asist, 5.5 ribaund ve 2.8 top çalma istatistikler ile tamamlayarak adını muhtemel MVP adayları arasına yazdırdı. Pek çok kişiye göre de şu an için NBA'ın en iyi oyun kurucusu. Ama belki de asıl sorun bu noktada başlıyor zaten; Paul'un varlığı nedeniyle New Orleans giderek tek adam üzerine kurulu bir takım haline geliyor. O oynarsa kazanıyorlar; biraz durakladığında ise kaybediyorlar. Eğer Denver, Paul'un etkinliğini kısıtlamayı başarırsa rahat bir şekilde konferans yarı finaline kalacaktır.

San Antonio Spurs(3)-Dallas Mavericks(6): İnternetteki sitelere/forumlara biraz göz gezdirince play-off eşleşmeleri içerisinde en az popüler olanlarından birinin de Spurs-Mavericks olduğunu söyleyebilirim. Oyun stillerin pek de spektaküler olmamasının büyük bir payı var kuşkusuz. Spurs zaten yıllardır görece "sıkıcı" bir basketbol oynuyor; ama Dallas da özellikle Rick Carlisle'in gelişiyle birlikte temposunu biraz yavaşlattı. Fakat ben bu serinin basketbol açısında çok da sıkıcı olacağını düşünmüyorum; tam bir play-off havasında geçecektir. Bol mücadeleyi ve sert savunmaları sevenlerin kaçırmaması gerekir bu seriyi. Çok dengeli maçların geçeceğini zannediyorum; zaten normal sezonda oynanan 4 maçın sonucund durum 2-2 şeklindeydi. Fakat Spurs açısından en büyük problem, Manu Ginobili'nin sakatlığından dolayı sezonu kapatması. Pota altında Duncan-Nowitzki, dışarıdan ise Parker-Kidd çekişmesi ilginç olacak. Azımsanmayacak bir deneyim farkı ile Spurs'un kılpayı da olsa Mavericks'in önünde olduğu söylenebilir. Serinin 4-3 bitme potansiyeli de hayli yüksek.

Portland Trail Blazers(4)-Houston Rockets(5): Son maçlar sayesinde 4. sırayı ve dolayısıyla da saha avantajını elde eden Blazers, yakaladığı motivasyon sayesinde Houston'ın bir adım önünde yer alıyor. Portland, iç saha maçları açısından NBA'in en iyi takımlarından biri. Genç ve dinamik kadrosuna bir de etkili bir taraftar desteği de ekleyince evinde zor yelinebilir takım haline dönüşüyorlar. Kapanış ayı Nisan'da oynadıkları 8 maçın 7'sini kazandılar ve hayli formdalar. Brandon Roy çok iyi bir sezon geçirdi ve bazı çevrelerde "En Çok Gelişme Kaydeden Oyuncu" (MIP) ödülüne layık olduğu ifade edilmeye başlandı bile. Houston ise yavaş oynayan bir takım ama bunu dengelemek için de çok iyi savunma yapıyorlar. Üst kalibre oyuncuları az da olsa nitelikli bir kadroya sahipler. Yao Ming-Luis Scola ikilisi pota altında iyi bir kimya yakaladılar; fakat o mevkide yedeklerde zaafiyet söz konusu. Onlar da Portland gibi evlerinde etkili olurken deplasmanda gerekli direnci gösteremiyorlar. Bu seri için kesin bir şey söyleyebilmek çok zor; günlük performanslar serinin seyrini tayin edecek. Basketbol açısından sorulacak olur ise kalbimin Portland'tan yana olduğunu belirtebilirim.

Adriyatik Ligi Finali belli oldu; Partizan-Cibona Zagreb

2009-04-17T14:30:00.002+03:00

Daha önceden bu blogda Adriyatik Ligi hakkında bilgilendirici bir şeyler karalamıştım. Nasıl bir ligdir, statüsü nedir ve hangi takımlar mücadele eder gibi detaylardan bahsetmeye çalışmıştım. İlgili yazı için; (bkz. Adriyatik Ligi nedir, ne değildir?)

Ligin final-four'u ise dün gece Belgrad'da oynanan iki maç ile başladı ve yarın yapılacak final maçına çıkmaya hak kazanan takımlar da belli oldu. 26 maçlık normal sezonu birinci sırada bitiren Partizan ezeli rakibi Kızılyıldız çekişmeli bir mücadele sonucunda 64-58 ile geçmeyi başardı. Partizan'da Milenko Tepic (14 sayı, 4 asist) ve Amerikalı forvet Stephane Lasme (13 sayı, 5 ribaund) etkili olurken, Kızılyıldız'da da Elmedin Kikanovic (15 sayı, 4 ribaund) ön plana çıktı. Euroleague çeyrek final serilerinde CSKA Moskova'ya 3-0 ile boyun eğen Partizan için güzel bir gelişme. Partizan son 2 sezondur Adriyatik Ligi'ni kazanıyor ve bu senenin de en büyük şampiyonluk adayı.

Günün diğer maçında ise Hırvatistan'ın bayrak takımı Cibona Zagreb, Sırbistan'ın diğer bir temsilcisi ve bu senenin de Eurocup sürprizlerinden olan Hemofarm'ı ilk çeyrekte elde ettiği 13 sayı farkın da avantajını kullanarak 77-65 mağlup etti. Cibona'nın iki Amerikalısı Early Calloway ve Alan Anderson ürettikleri toplam 42 sayı ile maçın kazanılmasında en önemli paya sahiplerdi. Hemofarm'da ise 12'şer sayı ile Miljan Pavkovic ve Milivoje Bozovic ön plana çıkan isimlerdi. Cibona, Adriyatik Ligi'nde sadece 1 kez final oynayabildi; fakat onu da kendi evinde olmasına rağmen sürpriz bir şekilde FMP Zeleznik'e kaybetmişti.

Final maçı hayli çekişmeli olacak gibi duruyor. Bakalım Cibona, senenin en formda takımlardan biri olan Partizan'ı geçmeyi başarabilecek mi?

Sugar Ray Allen

2009-04-17T12:00:00.000+03:00

Geçen gece Celtics sezonun son maçında evinde Wizards'ı ağırlarken, Ray Allen Paul Pierce ile birlikte benchte takım elbisesiyle maçı izlemeyi tercih etmişti. Zira play-off'lardan önce hem talihsiz bir sakatlığa mahal vermemek hem de biraz dinlenmelerini sağlamak için kenara çekilmişlerdi. Fakat maçta oynamaması Ray Allen'ın ayakkabasını pazarlamasına mani de olmuyor elbette.

Ayakkabının bileğine doğru olan kısımda "Sugar Ray" yazıyor dikkatinizi çekerse. İlk okuduğumda çok tanıdık gelmişti bu tabir; kulak aşinalığım vardı. Sonradan wikipedia'nın da yardımıyla nereden hatırladığımı buldum. ABD'li meşhur boksör "Sugar Ray Robinson"...

Efsanevi Kadrolar - Kinder Bologna 2000-01

2009-04-17T09:30:00.000+03:00

Fotoğraf, Euroleague'in kurulduğu ilk senede (2001) Kinder Bologna'nın aldığı şampiyonluktan. Rahatlıkla efsane kadrolar içerisinde yer alabilir. Peki bu kadroda kimler mi vardı?

Sol alt baştan sayalım: Matjaz Smodis, Emanuel Ginobili, Marko Jaric, Alessandro Abbio
Üst sırada David Andersen ve yanında çok tanıdık bir sima Rashard Griffith
Bir de fooğrafta olmayan Antoine Rigaudeau ve Hugo Sconochini

Tabi bir de bu efsanevi takımın koçunun Ettore Messina olduğunu da hatırlatmak isterim. Nasıl, süper bir kadro değil mi?

NBA Play-off Değerlendirmesi (I)

2009-04-16T15:26:00.000+03:00

Yaklaşık 6 ay süren NBA normal sezonu dün gece oynanan maçlarla birlikte sona erdi. Her iki konferansta da son maçlara girilirken rekabetin devam ettiği pozisyonlar vardı. Bilhassa Batı'da 2.lik ve 5.lik sıralaması için yoğun bir çekişme yaşanırken; Nuggets, Spurs, Blazers ve Rockets arasında ipi Denver Nuggets göğüsledi ve Lakers'ın ardından 2. sırayı elde etti. En büyük üzüntüyü ise güne sıralamada 3. sırada başlamasına rağmen deplasmanda Dallas Mavericks'e yenilerek 5. tamamlayan Rockets yaşadı. Play-off'larda çok değerli olan saha avantajını da yitirmiş oldu.

Doğu'da ise iddiasını çoktan yitirmiş Toronto'ya yenilen Chicago Bulls 6.lık koltuğunu Cleveland'ı deplasmanda uzatmalar neticesinde yenen Philadelphia Sixers'a kaptırdı. Bu mağlubiyet nedeniyle kafalarını taşlara vursalar azdır diye düşünüyorum.

Play-off eşleşmelerinin değerlendirmesine öncelikle Doğu Konferans'ı ile başlıyorum. Serilerde hangi takımlar avantajlı görünüyor hususundaki tahminlerim şu şekilde:

Cleveland Cavaliers(1)-Detroit Pistons(8): Bu sezon NBA'in en çok galibiyet alan takımı (66 maç) Cavaliers idi. Play-off'a sekinci sıradan girerek rakipleri olan Detroit Pistons karşısında bu sezon oynadıkları 4 maçın 3'ünden galip gelmeyi başardılar. Kaybedilen o maç da 19 Kasım'da bu sezonki ilk karşılaşmalarında alınmıştı. Allen Iverson'ın Chancey Billups ile takasından sonra Detroit'te işler hem saha içerisinde hem de saha dışarısında hiç de istenildiği gibi gitmedi. Yıllardır alıştıkları ve artık makina intizamıyla çalışan düzenleri bozuldu zira. Iverson devamlı ilk beşte sahaya çıkmak istiyordu; fakat o artık eski Iverson değildi. Takım içerisinde yeşeren huzursuzluk tohumları performanslarını etkiledi haliylen. Öyle ki, Ocak ve Şubat'ta oynadıkları toplam 27 maçta sadece 9 galibiyet alabildiler. Yine de bu seriyi değerlendirmeden önce, Pistons'ın hala var olan o çok değerli ve ancak yıllar içerisinde edinilebilecek deneyimlerini göz ardı etmemek gerek. Normal sezonda gösterdikleri performansın üzerine koyup vitesi artırabilme potansiyeline sahipler hiç kuşkusuz ama karşılarında Cleveland Cavaliers olunca bunun etkisi sınırlı kalacaktır. Cleveland mutlak favori ve açıkçası bu seride maksimum 1 mağlubiyete izin vereceklerini düşünüyorum.

Boston Celtics (2)-Chicago Bulls(7): Açıkçası bu serinin sürprize açık olduğu kanaatindeyim. Çok büyük bir olasılıkla neticede Celtics yarı finale çıkacak ama bu süreçte çok da rahat olacaklarını ve başlarının ağrımayacağını düşünmüyorum. Bir kere, takımın en kilit oyuncusu olan ve zor anlarda takımı derleyip toparlayabilecek bir karakter özelliği taşıyan Kevin Garnett'ın sakatlığının ne derecede düzelmiş olduğu çok önemli. Boston çok iyi bir takım olsa da zaman zaman deplasmanda görece etkisiz kalabiliyorlar. Geçen sene şampiyon olurken deplasmanda neler çektiklerini çoğumuz hatırlıyordur sanırım. Zaten bu sezon alınan 20 mağlubiyetin 14'ü de deplasman maçlarından. Fakat tüm bunların aksine evlerinde de rakiplere pek göz açtırmıyorlar. Bu yıl Celtics ve Bulls arasında oynanan maçlarda 2-1 ile Celtics'in üstünlüğü var ama herkes kendi evindeki maçları kazanmış vaziyette. Geriye dönüp bakınca, sene ortasında takas tercihini kullanarak Brad Miller ve John Salmons'ı kadroya katarak Bulls mühim bir işe imza atmış gibi duruyor. Rotasyonu biraz daralttılar, fakat bu sayede daha sistemli ve ne oynandığı anlaşılan bir düzene kavuştular. All-Star arasından sonra çıktıkları 29 maçın 18'inden galip ayrıldılar. Yalnız onların da en büyük problemleri tam olarak belli bir istikrarı tutturamamış olmaları. Eldeki kadro önemli başarılara imza atabilir; ama sanki sadece canları istediğinde bunu yapıyorlarmış gibi davranıyorlar. Serinin geneli için ise, Chicago'da oynanan maçlarda Bulls'un Celtics'e aman vermeyebileceğini düşünüyorum ama sonuçta Celtics saha avantajı ile birlikte bir üst tura daha yakın olan taraf.

Orlando Magic(3)-Philadelphia Sixers(6): Bu seride yer alacak iki takım da normal sezonu düşüşe geçen bir form grafiği ile tamamladılar. Orlando, Nisan ayında oynadığı 9 maçın 5'ini kaybetti. Kuşkusuz bu mağlubiyetlerde Hidayet Türkoğlu ve Rashard Lewis'in sakatlıklarından dolayı takımda yer alamamalarının da bir payı var. Orlando'nun başını ağrıtabilecek şey ise pota altında Dwight Howard'dan başka elle tutulur bir uzunlarının olmaması. Play-off'larla birlikte oynanan oyunun sertliğinin artacağı ve rakiplerin savunmalarını sertleştireceği düşünülürse Howard'ın ve doğal olarak Orlando'nun işi zorlaşabilir. Fakat rakipleri Sixers'ın o kadar barutu var mı, işte ondan o kadar emin değilim. Sene içerisinde oynanan 3 maçı da genelde yakın farklarla bitmesine rağmen Orlando kazandı. Ayrıca Sixers normal sezondaki son 7 maçın 6'sını kaybetti; zaten dün gece kazandığı tek maç sayesinde de Bulls'tan yerini devralıp Celtics ile eşleşmekten kurtuldu. Eğer pota altında Howard'ı bir nebze de olsa frenleyebilirlerse, derin kadro yapılarıyla birlikte Magic'i zorlayabilirler diye düşünüyorum. Seri 4-2 Magic lehine biter diye tahmin etsem, tutturabilir miyim sizce?

Atlanta Hawks(4)-Miami Heat(5): 4. ve 5. sıralarda oldukları için en çekişmeli ve birbirine yakın serinin bu olacağını zannediyorum. Atlanta ligin en deli dolu takımlarından biri. Genç bir kadroya sahip oldukları için performansları da zaman zaman dalgalanma gösterebiliyor. Günlerinde olduklarında büyük takımları rahatlıkla zorlayabiliyorlar. Geçtiğimiz yıl play-off'larda da sonradan şampiyon olacak olan Celtics'e kök söktürmeyi başarmışlardı. Takım kadroları ve ev sahibi olma avantajları göz önünde bulundurulursa doğal olarak Hawks bir adım önde ama parkenin öbür tarafında son zamanlarda giderek insanüstü bir basketbol oynamaya başlayan Dwyane Wade de olunca insan kesin bir sonuç bildiremiyor. Eğer Wade'i 40'lık performanslara çıkarmazlarsa seriyi galip kapayabilirler. 4-3'lük bir seri ile karşılaşırsam şaşırmayacağım; kimin 4'e ulaşacağı ise günlük form grafiğine bağlı. Kalbim ise Hawks'tan yana orası ayrı.

Jose Calderon bir serbest atış canavarı!

2009-04-16T11:19:00.000+03:00

NBA'de dün gece oynanan maçlarla birlikte normal sezon sona erdi. Toronto Raptors'un yıl boyu süren kötü performansı nedeniyle, İspanyol oyun kurucusu Jose Calderon için de sezon bitmiş oldu haliylen. Ama sezonu kapatırken bir NBA rekoruna imza atmak onun adına en azından bir teselli olmuştur.

Chicago Bulls'u mağlup ettikleri dünkü maçta bulduğu 2 isabetli serbest atışla birlikte sezonu 151/154 serbest atış oranıyla tamamlamayı başardı. Ufak bir matematik hesabıyla serbest atış yüzdesinin %98 olduğunu bulabiliriz. İnanılmaz derecede mükemmel bir durum söz konusu. Tüm sene süresince istikrarlı bir şekilde bu oranı koruyabilmek her türlü takdiri hak ediyor. Bu arada belirteyim, Jose Calderon'dan önce bu rekor, 1980-81 sezonunda yakaladığı %95.81'lik oranla "Hall of Fame"in de üyelerinden biri olan Houston Rockets'lı Calvin Murphy'e aitti.

New York Knicks yol ayrımında duruyor

2009-04-16T09:30:00.000+03:00

New York Knicks için bu sezonun çok da parlak geçmediği söylesem sanırım pek bir kimsenin itirazı olmaz. Yine de son bir kaç sezondur üst üste yaşadıkları skandallar, takım içerisindeki çalkantılar, anlamsız oyuncu transferleri ve takasları, başlı başına Isiah Thomas'ın varlığı vs. gibi etkenler göz önünde bulundurulursa bu yılın görece sakin geçtiği ifade edilebilir. Genel olarak sportif manada başarı elde edilemezken, oyuncular özelinde gelecek için umut verici sinyaller alındı zaman zaman.

Wilson Chandler'ın dikkate değer çıkışı, Chicago Bulls'tan alınan Chris Duhon'ın bilhassa sezonun ilk aylarında oyun kurucu pozisyonundaki başarısı, Nate Robinson'ın ligin en etkili 6. adamlarından biri oluşu ve David Lee'nin pota altındaki üretkenliği gibi bireysel performanslar New York Knicks yönetimi ve taraftarları için bir nebze olsun pozitif değerler idi.

Bu performansların ışığında Knicks yöneticilerinin bu yaz alacağı kararların takımın önündeki en az 3-5 seneyi direkt etkileyecek mahiyette olduğu söylenebilir. Zira Nate Robinson ve David Lee, yazın bitecek kontratları ile birlikte sınırlı free-agent haline gelecekler. Öncelikle, her iki oyuncunun da Knicks'te geçirdiği yıllardaki form grafikleri ile takımda tutulmak istendiğini düşünüyorum; fakat bunun maliyetinin ne kadar olacağı en büyük soru işareti. Söylentilere göre, geçen yaz yapılan gayri resmi görüşmelerde Lee'nin menajeri yıllık 10 milyon dolar; Robinson'un menajeri ise yıllık 6 milyon dolar civarında olacak kontratlar talep etmişler. Lee, düzenli ve istikrarlı bir pota altı oyuncusu olsa da daha bu meblağda bir kontratı hak edecek seviyede değil. Robinson'ın beklentisi ise şimdilik daha makul görünüyor; ama bu sezon gösterdiği etkileyici performansı nedeniyle bu yaz isteyeceği rakam ne kadar yükselir bilinmez.

Bir de olaya diğer bir açıdan bakmak lazım. Bir kaç sezondur Knicks yönetiminin en büyük hedefinin 2010 yılında serbest kalacak olan LeBron James'i takıma katmak olduğu konuşulup duruyor. Hatta Dwyane Wade'in de o sene serbest kalacağı düşünülürse şu an ellerindeki paradan tasarruf edip, 2 sene sonra büyük bir yatırımda değerlendirmek isteyeceklerdir. Lakin eğer o seneki kadro Wade'in ve James'in şampiyonluk arzularını destekleyebilecek şekilde teşkil edilmezse, bu sefer de bu iki oyuncuyu sadece para gücüyle cezbedebilmek çok güç olacak. O nedenle bu yaz Lee ve Robinson hususunda takımın alacağı kararlar çok kritik. İkisini de takımda tutacaklar mı? Eğer toplam meblağ yükselecek olursa, kimi tercih edecekler? Bunlar cevaplanması zor sorular.

Lakers'ın İspanyolları ve rüküş Di Caprio

2009-04-15T12:00:00.000+03:00

Fotoğrafın sol tarafındaki kişiyi bu siteyi ziyaret eden herkes tanıyordur zaten. İspanya'nın medar-ı iftiharı Lakers'lı Pau Gasol. Onun yanında yer alan ak saçlı bilge kişi ise Placido Domingo. Bilmeyenler ya da tipinin tanıdık geldiğini düşünenler için söyleyeyim; kendisi pek bir meşhur tenordur. Şu sıralar Los Angeles Opera'sının Genel Direktörlüğü'nü yaptığı için kendine fırsat yaratıp vatandaşı Gasol'u desteklemek için Staples Center'a gelmiş.

Domingo'nun zamanında yer aldığı bir üçlü vardı hatırlarsınız. Domingo, Jose Carreras ve Luciano Pavarotti... "The Three Tenors" ünvanı ile ülke ülke dolaşıp konserler verir ve kayıtlar yaparlardı. Bu işten bayağı da bir para kaldırdıkları söylenir doğal olarak. Operayı pek sevmemekle birlikte bu üçlüyü sempatik bulurdum.

Dün gece oynanan Lakers-Jazz maçını izlemeye gelen tek ünlü Domingo değildi elbette. Leonardo Di Caprio da Lakers'ın sadık takipçileriden biri ve sık sık Staples Center'da kendini göstermeyi ihmal etmiyor. Bu arada ayağındaki o ayakkabılar nedir öyle Leo'cuğum? 90'lı yıllara ait o boğazlı spor ayakkabıları nereden buldun! Günün rüküşü ilan ediyorum onu.

Jefferson, Love ve Timberwolves

2009-04-15T10:17:00.000+03:00

Oturma odasındaki kanepesine serilmiş ayağını uzatıp NBA maçı izleyen bu şahıs kim olabilir sizce? Cevap, Minnesota Timberwolves'ın Şubat ayının başından beri sakat olan pota altı oyuncusu Al Jefferson. Talihsiz sakatlığını yaşayana kadar sezon içerisinde hayli etkileyici bir performans sergiliyordu Jefferson. Zaten onun formuyla birlikte takımı Timberwolves da önemli bir çıkış yakalamaya başlamıştı. Örneğin Ocak ayında oynadıkları toplam 14 maçın 10'undan galibiyetle ayrılmışlardı, ki sezonun bitimine 1 maç kala Minnesota'nın sadece 24 galibiyetinin olması o ayın onlar için ne derece başarılı olduğunu kanıtlar nitelikte. Jefferson'un sakatlanmasının akabinde ligde çıktıkları 31 maçın sadece 7'sinden yüzleri gülerek ayrılabildiler. Bu arada Jefferson'un sezon ortalamalarını da vereyim bilgi babından; 50 maçta ortalama 23.1 sayı, 11 ribaund ve 1.6 asist. Takdirlik...

Jefferson'ın yokluğunda daha fazla sorumluluk alan Kevin Love ise orta ve uzun vadede takım için önemli bir yatırım olacak. Zaten Mart ayında göstermiş olduğu performans ile de (15.8 sayı, 9.6 ribaund, 0.9 asist ve 0.9 blok) "Ayın En İyi Çaylağı" ödülüne layık görüldü.

Kendilerini geliştirmeye devam ettikleri müddetçe Jefferson-Love ikilisi, Minnesota kadrosunun en önemli parçası olacaklar.

NBA'in en güzel ve en çirkin formaları hangileri?

2009-04-14T14:03:00.000+03:00

Tüm spor dallarında forma tasarımlarının nasıl olduğu, renk kombinasyonlarının nasıl kullanıldığı gibi detaylar ilgimi çeker. Zaten çoğu spor klübü de bu konuya gerektiği önemi vererek, kendilerini destekleyen taraftarlara daha çok forma satmaya çaba gösterirler. Genellikle de her sene formada ufak değişikliklere giderek satışları belli bir seviyede tutmaya çalışırlar.

Bu konudan hareketle NBA takımları içerisinde en güzel ve en çirkin formalara sahip olanları burada ifşa etmek istiyorum. Tamamen kişisel bir seçim söz konusu olduğu için büyük olasılıkla tercihlerimi beğenmeyenler olacaktır. İki kategoriden de 3'er formaya yer vereceğim. Ayrıca ligde güzel tasarıma sahip formalar kötü olanlarana nazaran sayıca çok daha üstün olduğu için elemekte biraz zorluk çektiğimi de belirtmem lazım. Başlayalım;

En güzel formalar listesinde içerisinde ilk sıraya Boston Celtics'in alternatif formasını koymak istiyorum. Yeşil arka fon üzerine siyah fontların kullanıldığı bu formayı çok şık buluyorum. Celtics'e herhangi bir sempati beslemesem de formanın güzelliğinin hakkını veriyorum efendim.

İkinci sırada ise Orlando Magic'in mavi arka fonlu forması var. Üzerinde dikine çizgiler ve yaka tasarımı formayı çekici hale getiriyor. Hidayet'in bu takımda oynaması kararımı etkilemedi kesinlikle!

Sıralamada üçüncü gelen ise Portland Trail Blazers'in yıllardır giydiği klasik tasarıma sahip forması. Siyah arkaplan beyaz olana göre daha güzel görünüyor bence. Bu arada siyah rengin formalarda şık göründüğünü de eklemek isterim.

Kötü tasarıma sahip formalar arasında, birinciliğe Washington Wizards'ın altın renkli parlak formasını koyuyorum. Takımın performansı kadar berbat bir forma bana kalırsa. Nasıl bir tasarımcı zihniyetin ürünüdür, emin değilim.

İkinci sırada Denver Nuggets'ın açık mavi renkli forması var. Eğer forma kumaşında o parlaklığı tercih etmeselerdi bu listede yer almayacaklardı ama bu haliyle son derece çakma pazar formalarına benziyor.

Kötüler formaların sonuncusuna ise New Jersey Nets sahip. Ortada aşırı derecede karamsar, heyecandan uzak ve itici bir tasarım söz konusu. Lacivert ve gri ile çok daha iyi bir kombinasyon yakalanabilirdi. Bir de formanın yan taraflarındaki zigzaglara ise hiç anlam veremiyorum.

"Chosen1" LeBron vs. "Chosen2" Varejao

2009-04-14T11:08:00.000+03:00

LeBron James'tan hoşlanmıyorum ama onun hakkında bir şeyler yazmaktan da geri durmuyorum. Bilinçaltımdaki bazı duyguları mı bastırmaya çalışıyorum ne, anlamadım gitti?! Hayırlısı ne diyelim...

Yukarıdaki fotoğraf vasıtasıyla anlatılmaya çalışılan espri ise hoşuma gitti oldukça. Malum LeBron'un egosu biraz tavan yapmış vaziyette ve bununla alakalı olarak da sırtında kocaman bir "Chosen 1" (Seçilmiş) dövmesi var. Tanrı, alçakgönüllüleri kutsasın! Yanında bembeyaz sırtıyla görünen ise antipatiklerin diğer bir kralı olan Brezilyalı Anderson Varejao. O da sırtına "Chosen 2" yazdırmış; ispirtolu kalemle falan olsa gerek. Hoş bir gönderme... Bu arada LeBron ile kıyaslandığından Varejao'nun sırt genişliği ve kas yapısı ise dikkat çekici. "Hayvansın LeBron" diyor ve konuyu burada noktalıyorum.

JR Smith, iyice abarttı!

2009-04-14T09:38:00.000+03:00

Denver Nuggets'ın forveti J.R. Smith saha içindeki oyunundan ziyade saha dışında yaşadıkları ve yaptığı söylemler ile dikkatleri üzerine çeken bir oyuncu. Fakat dün gece Sacramento Kings karşısındaki performansı ile sportif manada manşetlerde yer almayı hak ediyor.

Nuggets'ın Kings'i 118-98 ile mağlup ettiği maçta yedek gelerek ve sadece 28 dakika sahada kalarak kaydettiği tam 11 isabetli üçlük ile Nuggets tarihi rekorunu kırmayı başardı. Maçı da 45 sayı ile tamamladı. Aynı zamanda ürettiği bu 45 sayı sayesinde JR Smith, Nuggets tarihinde bir maçta herhangi bir yedeğin kaydettiği en fazla sayı titrini de elde etmiş oldu.

Smith'in kişisel başarılarının yanı sıra, Nuggets da dünkü galibiyetle birlikte takım anlamında mühim rekorlara imza atmış oldu. Öncelikle play-off'ların ilk turunda saha avantajını elde ettiler, ki bunu son 21 senede hiç becerememişlerdi. Onun dışında normal sezon içerisinde aldıkları 54 galibiyet ile yine bir takım rekoruna ulaşmış oldular. Play-off ilk turda büyük bir ihtimalle Dallas Mavericks ile karşılaşacaklar. Açıkçası bu seride önde olan ekip Denver Nuggets gibi duruyor; zira hem saha avantajına sahip olacaklar hem de normal sezonda Mavericks ile yaptıkları 4 karşılaşmayı da kazanmışlardı.

Olimpiakos'da işler iyi gidiyor

2009-04-13T16:08:00.000+03:00

Şu ana kadar bu sezon Olimpiakos için oldukça iyi geçiyor diyebiliriz. Euroleaguee'de uzun mücadelenin neticesinde Real Madrid'i çeyrek finalde devirerek Final-four'a kaldılar ve ligde de ezeli rakipleri Panathinaikos'u uzun seneler sonrasında alt ederek normal sezonda birinciliği elde ettiler. Bir tek Yunanistan kupası finalinde Panathinaikos'a finalde 80-70 yenildiler, fakat bu mağlubiyeti de çok kafalarına takacaklarını zannetmiyorum. Zira Yunanistan Kupası'nın günümüz basketbolu içerisindeki ağırlığı ve önemi tartışılır.

Haftasonu zayıf rakipleri Trikalla'yı 81-60 ile geçerek ligin bitimine 2 hafta kala liderliği garantilelerken şimdiye kadar çıktıkları 24 maçta sadece 1 mağlubiyet aldılar. Son 10 senede ilk kez ligi lider tamamlıyorlar ve 2002'den beri de ilk kez Panathinakos'tan farklı bir takım sezonu önde tamamlıyor. Bu birincilik Olimpiakos için oldukça kıymetli; zira bu sayede tüm play-off serileri boyunca ev sahibi olma avantajını ellerinde bulunduracaklar ve o malum ateşli seyircileri önünde bu avantajı da sonuna kadar kullanacaklardır.

Asıl basketbolseverlerin iştahını kabartan durum ise Berlin'de düzenlenecek Euroleague Final-Four'undan Panathinaikos ile karşılaşacak olmaları. Açıkçası orada alınacak netice, Yunanistan Ligi'nin finallerini de etkileyecektir. Kaybeden taraf sezonu en azından bir kupayla kapatmak niyetinde olacaktır ve bu da bizlere güzel maçlar izleme olanağı sunacak. Fakat iki kulvarda da mağlubiyet alan ve eli boş kalan, senenin hem sportif hem de yapılan onca pahalı transferler nedeniyle de ekonomik manada kayba uğrayan takım olacak.

LeBron MVP olacak gibi gibi

2009-04-13T14:13:00.000+03:00

LeBron James'ten pek hazzetmediğimden daha evvel bu blogda bahsetmiştim. Tabi LeBron'un bunu umursadığını sanmıyorum; benimki sadece kendi halinde bir hazzetmeme hali. Kobe'yi ise severim orası ayrı, Shaq ile olan o uzun atışmalar ve kavgalar silsilesinde nedense hep Kobe'ye sempati duydum. Neyse, duruma böyle bir girizgah yaptıktan sonra; yukarıdaki fotoda Cavaliers taraftarlarının da umutla arzuladığı görülen LeBron'un MVP seçilmesinin açıkçası onun hakkı olduğunu da düşünüyorum. Cavaliers sezonu domine eden takımdı ve LeBron da bu takımın açık ara en etkili oyuncusuydu.

Cleveland Cavaliers, bu sezon şu ana kadar aldığı 65 galibiyet ile takım tarihi rekorunu açık arayla geçerek çok mühim bir başarıyı elde etti. James de yakaladığı maç başına 28.3 sayı, 7.6 ribaund ve 7.3 asist ile MVP olmayı hak edecek kadar etkileyici bir performansa imza etmiş durumda. Bir nevi, "yiğidi öldür ama hakkını ver!" durumu...

Son olarak dün gece evlerinde Doğu'nun ikinci sırasında yer alan ve konferans içerisinde en dişli rakibi sayılabilecek olan geçen senenin şampiyonu Boston Celtics'i 31 sayılık fark ile ağır bir hezimete uğrattılar. İlk çeyrekte Boston'u sadece 9 sayıda tutarak 10 senedir hiç başaramadıkları bir olaya da imza attılar. Evet, Boston'da Kevin Garnett yoktu ama onun dışında başka can alıcı bir eksikleri de bulunmuyordu. Play-off'lar başlamadan önceki son gövde gösterisini bu derece bir farkla kazanmak Cleveland açısından önemli bir motivasyon aracı işlevi gördü hiç kuşkusuz.

Boston'da ise işler normak sezon açısından geçen seneki kadar iyi gitmese de elde etmiş oldukları engin tecrübe birikimi sayesinde play-off'larda farklı bir kimliğe, daha dinamik ve arzulu bir oyuna geçeceklerini düşünüyorum. Asıl kritik nokta, sakatlıktan dönmesi beklenen Garnett'ten ne kadar verim alacakları olacak.

Gasol Kardeşler

2009-04-13T10:18:00.002+03:00

Gasol kardeşlerin yukarıdaki fotoğrafta sergiledikleri samimiyete diyeceğimiz yok. Aslında büyük abi Pau biraz daha fazla fiziksel temas kurup, Marc'ın topunu kapma amacından görünüyor. Hiç kuşkusuz Gasol soyismine sahip olmak kariyeri boyunca Marc'ın CV'sinde yer alacak. Bu nedenle en baştan hanesinde +1 puan var. Tabi sadece Gasol isminden faydalandığı için buralara kadar ulaştı demiyorum; zira bu, ona ve onun oyununa yapılmış büyük bir haksızlık olurdu. Bu sezon Memphis Grizzlies forması ile ilk yılında 11.8 sayı, 7.4 ribaund ve 1.7 asist ortalamaları ile oynadı ki Memphis'in şu ana kadar göstermiş olduğu vasat altı performans da göz önünde bulundurulursa, fena rakamlar da değil açıkçası. Gasol ile birlikte hala genç bir çekirdek kadroya sahip olan Memphis, önümüzdeki sezonlarda pozisyonunu geliştirme olanağına sahip. Lakin aslında bu gençlik ve potansiyel durumu da bir kaç senedir mevzubahis; fakat şimdiye kadar elle tutulur bir ilerleme kaydetmeye muvaffak olamadılar ve genel olarak yerlerinde saymaya devam ediyorlar.

Lakers, Batı'da 1. sırayı garantiledikten sonraki birincil hedefi olan NBA genelinde Cleveland'ı geçip ilk sırayı elde etmeyi geçtiğimiz günlerde başaramamıştı. Sezonun bitimine 2 maç kala genel klasmanda 2. sırada yer alacaklar ve bu nedenle de büyük bir sürpriz yaşanmadığı takdirde NBA Finali'nde ev sahibi saha avantajını rakiplerine kaptırmış olacaklar. Ama yine de Andrew Bynum'ın sakatlıktan dönmüş olması onların moralini bir parça yükseltmiş olsa gerek.

Bu fotoğrafta ise Kobe Bryant Memphis maçından sonra kızı ile görüntülenmiş. Güzel ve samimi bir kara yakalanmış.

Wade: "I believe I can fly!"

2009-04-11T12:45:00.000+03:00

Dwyane Wade, tüm sezon takımını sırtlayıp iyice havaya girdikten sonra nihayetinde uçmaya da kalkışmış anlaşılan.

Heat, Doğu Konferansı'nda Philadelphia'nın hemen önünde 5. sırada ve sezon sonu da burada bitirmeye çok yakınlar. Eğer bunu başarırlarsa da play-off ilk turunda Atlanta Hawks ile karşılaşacaklar. Durum kadroları da göz önünde bulundurulursa hiç de fena değil.

Anrew Bynum, Lakers ve Diane Keaton

2009-04-10T15:33:00.000+03:00

Lakers camiası tarafından uzun zamandır parkelere dönmesi beklenen Andrew Bynum nihayet formasına kavuştu ve dün gece Staples Center'da oynanan Denver Nuggest maçı ile birlikte taraftarın karşısına çıktı. İlk beşte başlaması açıkçası biraz sürprizdi; zira basketbolun dışında kaldığı zamanlar süresince doğal olarak biraz formdan düştüğü söyleniyordu. (Ayrıca bkz. Andrew Bynum Playboy partisinde) Fakat tahmin edilenin ötesinde bir performans göstererek, oynadığı 21 dakika süresince 16 sayı-7 ribaund gibi fena olmayan istatistiklere imza attı ve Lakers taraftarlarını ve olasılıkla da Phil Jackson'ı play-off'lar hususunda bol bol umutlandırdı. Bynum'ın yer almadığı bir takımın play-off'larda çok zorlanacağı tahmin ediliyordu. Zaten geçen sezon da Finallerde Boston Celtics'in sert oyununa tam karşılık verememişlerdi.

Bu arada hazır Lakers maçından bahis açılmışken; bir diğer ünlü Hollywood aktrisi Diane Keaton'ın da tribündeki yerini aldığını belirtelim. Salonda siyah şapka takarak kamufle olmaya çalışmış anlaşılan ama fotoğraf makinalarından kaçamamış.

Barcelona, son Berlin yolcusu oldu

2009-04-10T11:42:00.000+03:00

Berlin'de Mayıs'ın başında düzenlenecek olan Euroleague Final-Four'una katılacak son takım, dün gece Barcelona ve Tau Ceramica arasında oynanan serinin 5. maçıyla belirlendi. Tahmin ettiğim üzere Barcelona, Tau'ya önemli bir üstünlük sağlayıp rakibini 78-62 ile geçerek Final-Four'da CSKA Moskova'yla karşılaşmaya hak kazandı.

Maçın ilk dakikaları ile birlikte Barcelona maça daha fazla asılan ve Final-Four'a gitmeyi daha çok arzulayan bir takım portresi çizdi diyebilirim. Elbette kendilerini delicesine destekleyen tamamen dolu tribünler önünde oynamanın da avantajını sonuna kadar kullandılar. Şahsi kanaatim, hakemler de evsahibi izleyicilerin yaratmış olduğu atmosferden etkilenerek ortada kalan kararların çoğunu Barcelona'dan yana kullandılar. Tabi bu genel bir durum; Barcelona'ya ya da salt dün geceye mahsus değil. Hakemlerin oyun içerisinde etkili olduğu tüm spor dallarında geçerli.

İlk çeyreğe hayli etkili başladı Barcelona ve bilhassa Juan Carlos Navarro'nun bulduğu üst üste üçlüklerle belli bir farkı yakalamayı başardılar. Tau'nun önemli sayı silahlarından Igor Rakocevic'in gece boyunca suskun kalması sayesinde rakiplerine genel olarak farkı kapatma imkanı tanımadılar. İlk yarıyı 10 sayı önde kapatan Barcelona'da ikinci yarının en etkili ismi hiç şüphesiz Ersan İlyasova idi. Üst üste aldığı ribaundlar, kaydettiği sayılar ile takımını da ateşleyen oyuncuydu. Maçı da 19 sayı, 10 ribaund ve 4 asist ile tamamlamayı bildi. Navarro ise çoğu ilk yarıda olmak üzere 19 sayı üretirken, oyun kurucu Jaka Lakovic de 16 sayı ve 3 asist ile oynadı. Yeri gelmişken söyleyeyim Barcelona'nın kadro açısından en büyük avantajlarından biri de Fran Vazquez ve Roger Grimau ikilisi. Oyunda kaldıkları süre boyunca bitmek bilmez enerjileriyle ve savunma dirençler ile takımlarına çok önemli katkılarda bulunuyorlar.

Tau Ceramica'da ise sahada en çok varlığı hissedilen oyuncu Brezilyalı pivot Tiago Splitter idi. Pota altında hayli etkili olarak 19 sayı ve 7 ribaund ile maçı tamamladı; ama bu performansı ile Tau'nun Barcelona'yı yakalmasını sağlayamadı. Onun dışında Pete Mickeal da daha çok ikinci yarıda ürettiği 14 sayı ile Splitter'e eşlik eden oyuncuydu. Az önce de belirttiğim üzere, Tau'da beklentilerden uzak kalan isim yıldız oyuncuları Igor Rakocevic oldu. Sadece 10 sayı kaydedebildi kendisi.

Barcelona, Final-Four'da 1 Mayıs'ta CSKA Moskova ile karşılaşacak. Çok güzel ve çekişmeli bir maç olacağı ise kesin gibi.

North Carolina Chapel Hill'de cümbüş var

2009-04-10T09:21:00.000+03:00

Timelapse: Franklin Street after the victory from The Daily Tar Heel on Vimeo.

Yukarıdaki video, North Carolina Tar Heels'in Pazartesi gecesi kazandığı NCAA şampiyonluğu sırasında Chapel Hill'deki Franklin Caddesi'nde yerleştirilmiş bir kamera vasıtasıyla çekilmiş olan 931 fotoğrafın üst üste bindirilmesiyle oluşturulmuş harika bir çalışma.

Bu arada vimeo internet sitesi son zamanlarda gözdelerimden biri oldu diyebilirim. Kullanışlı ve derli toplu arayüzü nedeniyle tercih ediyorum. Yasaklı site youtube'tan oldukça farklı bir profili var ama onu da belirtmek isterim. Tavsiye olunur netice itibariyle.

Miquel Servera, bir Ricky Rubio mu?

2009-04-09T15:00:00.000+03:00

Açıkçası Miquel Servera adlı bir basketbolcunun varlığından haberdar değildim bugüne kadar. Zira kendisi sadece 16 yaşında ve İspanya İkinci Ligi'nden Mallorca'da oynuyor. Ki orada da bu sene sadece 4 kez forma giyebilmiş. Lakin bugün pek çok internet sitesinde, Servera'nın Euroleague takımlarından Unicaja Malaga tarafından transfer edildiği haberleri yer aldı. Yaşı ve potansiyeli itibariyle, doğal olarak Joventut Badalona'nın genç oyun kurucusu Ricky Rubio ile karşılaştırıldığını yazmışlar.

Ama bu tarz kıyaslamalarda bulunmak için fazla acele etmemek lazım. Nitekim Rubio, onun yaşındayken ACB'de oynamaya başlamıştı ve takımında mühim dakikalar alır vaziyette idi. En son geçtiğimiz sonbaharda daha 17 yaşındayken İspanya milli forması ile Olimpiyatlarda mücadele ediyordu. O nedenle Servera'yı hemen Rubio ile mukayese etmemek lazım. Ne demişler "Her sakallıyı deden zannetme!"; ona benzer bir şekilde "Her 16 yaşındaki yeteneği Rubio zannetmemek lazım"... Biraz bekleyip görelim Servera'nın gelişimini.

Basketbol salonları - #5 OAKA

2009-04-09T12:30:00.000+03:00

Salonlar serisinin şimdiki durağı Yunanistan'ın iki büyük takımından biri olan Panathinaikos'un maçlarına ev sahipliği yapan OAKA. Bu salonun kendine has bir ismi yok; zira OAKA, "Atina Olimpiyat Sporları Kompleksi"nin baş harflerinden müteşşekkil bir ad. Fotoğraflardan da görülebileceği üzere burası oldukça büyük bir salon ve pek çok sportif ve kültürel etkinliğin rahatlıkla düzenlebilmesine olanak sağlıyor.

Basketbol maçlarında 19,000 kişiye rahatlıkla ağırlayabiliyor. Bilhassa Panathinaikos'un önemli Euroleague maçlarında tamamen dolu tribünler önünde oynadığı herhangi bir maçı izleme şansı bulduysanız, salon içerisinde oluşan atmosferin büyüleyiciliğine de tanıklık etmişsinizdir.

1995'deki Avrupa Basketbol Şampiyonası, 1998'deki Dünya Basketbol Şampiyonası, 2004'te Olimpiyatlar Basketbol finali ve 2006 Eurovision Şarkı Yarışması finali gibi oldukça mühim organizasyonların düzenlendiği bir salon OAKA. Bu salonun, ezeli rakipleri Olimpiakos'un salonuna nazaran daha ferah ve modern bir ortamı var denebilir.

Tim Hardaway "Hani bana, hani bana!" diyor

2009-04-09T09:30:00.000+03:00

Alonzo Mourning'in Miami Heat'de giydiği 33 numaralı forma geçenlerde emekliye ayrılmıştı; bununla ilgili de kısa bir blog yazmıştım. Yukarıdaki fotoğrafta gördüğümüz şahıs ise Alonzo ile birlikte Miami formasını terleten oyun kurucu Tim Hardaway. Delici cross-over'ları ve etkili üçlükleri hafızalara kazınan bir oyuncuydu. (Üç sayı isabetinde ve asistlerde takım tarihinde şu an ilk sırada bulunuyor) Biraz da huysuz ve kavgacı bir karaktere sahipti açıkçası; New York Knicks ile yoğun bir rekabete girmişlerdi zamanında. Hatırlayanlar çıkacaktır.

Mourning'in forması emekli edilince, Tim Hardaway hafiften bir kıskançlık krizine girmiş gibi duruyor. Miami Herald gazetesinde yer alana habere göre, Hardaway kendi formasının da Alonzo'nunkinin yanında yer almayı hak ettiğini söylemiş ve serzenişlerini Miami yönetimine iletmiş; ama duyan olacağını pek sanmıyorum. Eğer büyük bir aksilik yaşanmaz ise ileride Mourning'in formasının yanına asılacak ilk forma Dwyane Wade'inki olacak gibi duruyor.

Kevin Johnson, Sacramento Belediye Başkanı imiş

2009-04-08T15:00:00.002+03:00

Kevin Johnson'ı NBA'i yakından takip eden herkes tanıyordur sanırım. Uzun yıllar Phoenix Suns'ta oyun kurucu oynayarak görev alan Johnson, oynadığı oyunla NBA tarihinin en değerli guardlarından biri olarak değerlendiriliyor. Kendisi hakkında bir kaç istatistik verirsem eğer bu noktada aydınlatıcı olacaktır sanırım.

NBA Tarihinde 1 sezon içerisinde 20 sayı ve 12 asist ortalaması tutturabilen 3 oyuncudan biridir. Diğerleri ise Isiah Thomas ve Magic Johnson.
Yine NBA tarihinde 3 sene üstüste 20 sayı ve 10 asist ortalamasını yakalayan 3 oyuncudan biridir. Diğerleri iki isim ise Oscar Robertson ve Isiah Thomas.
Kariyeri boyunca 3 kez All-Star seçildi.
2001 yılında, 7 numaralı forması Phoenix Suns tarafından emekliye ayrıldı.

En üstteki fotoğraf ise Sacramento Kings-Los Angeles Lakers maçında çekilmiş. Kevin Johnson takım elbise giyip kenarda afili bir şekilde oturuyor; zira kendisi doğup büyüdüğü şehir olan Sacramento'nın belediye başkanı imiş. Bu konuda hiç bir bilgim yoktu, o nedenle biraz şaşırdım diyebilirim. Koç, profesyonel yönetici ya da yorumcu olan pek çok basketbolcuya rastlamak mümkün ama belediye başkanı olanına hiç denk gelmemiştim.

Tim Robbins da Pistons maçında

2009-04-08T12:30:00.000+03:00

Anlaşılan Detroit Pistons, Los Angeles Lakers kadar olmasa da NBA'de ünlü simaların desteğini arkasına alan takımlardan biri. Daha önce Aretha Franklin, The Palace of Auburn Hills'in konuklarından biriydi. Geçen geceki maçta ise meşhur Hollywood aktörü Tim Robbins tribünlerdeki yerini almış. Her ne kadar pek çok kaliteli filmde rol almış olsa da, ben Tim Robbins'i hep "Shawshank Redemption" (Esaretin Bedeli) filmindeki oyunculuğu ile hatırlayacağım.

Bu arada Robbins'in hemen arkasında yer alan siyah gömlekli elemanı ilk bakışta Ben Stiller'a benzettim nedense. O da komik adamdır vesselam...

Marko Jaric iyi aile babası olabilir mi?

2009-04-08T09:30:00.001+03:00

Marko Jaric NBA'ın sosyal sorumluluk projeleri kapsamında yapmış olduğu bir organizasyonda çocuklarla beraber salıncağa binerken görüntülenmiş. Açıkçası, Jaric'in suratındaki ifadeden yola çıkarak söyleyebilirim ki oyun parkında parkelerde olduğundan daha mutlu görünüyor. Zaten Brezilyalı meşhur top model Adriana Lima ile evlenip turnayı gözünden vurduktan sonra basketbol oynasa ne yazar?!

Aslında şimdi düşündüm de, Adriana'dan boy boy çocuğa sahip olup onları parka götüren sevecen ve iyi aile babası rolüne de bir hazırlık yapıyor olabilir mi acaba?

Ty Lawson, North Carolina'ya şampiyonluğu getirdi

2009-04-07T14:31:00.000+03:00

NCAA şampiyonu uzun ve yorucu bir sezonun ardından belli oldu. Akıl, bir nevi duygulara galebe çalarak şampiyonluğu North Carolina Tar Heels'e getirdi. Maçtan önce koca bir eyaletin ve salonunun çoğunun kalbinde Michigan State'in kazanması yatıyordu; ama neticede daha derin, tecrübeli ve de yetenekli kadroya sahip olan North Carolina fırtına gibi başladığı maçın sonunda rakibini 89-72 ile yenerek tarihlerindeki 5. şampiyonluğa ulaştı. Üniversitedeki dördüncü senesini tamamlayarak mezun olan Tyler Hansbrough da yukarıdaki fotoğrafı hediye etti izleyenlere.

Maçtan önceki beklenti 70,000'e ulaşan seyirci desteğini arkasına alacak olan Michigan State'ın, bu motivasyonun da desteği ile favori North Carolina'yı zorlayabileceği yönündeydi. Lakin yaşanacak bu durumun hayli bilincinde olan "konuk" ekip işi daha baştan sıkı tutarak ilk 10 dakikada 20 sayılık farkı yakalamayı başardı. Zaten ilk yarı da 21 sayılık üstünlük ile kapanınca, daha zayıf kadroya sahip olan ve moralmen de düşen Michigan State maçı o noktadan çevirmeyi beceremedi. North Carolina'da Ty Lawson 21 sayı, 4 ribaund, 6 asist ve 8 top çalma ile mükemmele yakın bir performans sergileyerek, yazın yapılacak 2009 NBA Draft'ı için de elini kuvvetlendirdi. Onun dışında Hansbrough, Danny Green ve Wayne Ellington ürettikleri sayılarla takımlarına önemli katkılarda bulundular. Michigan State tarafında ise Boşnak asıllı Goran Suton 17 sayı ve 11 ribaund ile öne çıkan isimdi.

North Carolina, şampiyonluğu kazanırken rakipleri karşısında ezici bir üstünlük de kurmayı başardı. Şampiyonluk yolunda NCAA turnuvasında oynadıkları 6 maçı ortalama 20.1 sayı fark ile kazanarak tarihe de geçmiş oldular. Şimdi herkesin gözü bu başarılı takımın, 2009 Draft'ında ne kadar oyuncu kaybedeceği ve seçilen oyuncuların hangi takımlara kaçıncı sıradan gidecekleri...

Manu Ginobili sezonu kapattı

2009-04-07T12:30:00.001+03:00

Manu Ginobili için kötü geçen sezon ne yazık ki yine kötü noktalanmak durumunda kaldı. San Antonio Spurs'un dün yaptığı resmi açıklamaya göre, Ginobili sağ bacağında meydana gelen stres kırığından dolayı sezonu kapatmış ve bu nedenle de play-off'larda takımının formasını giyemeyecekmiş. Zaten kendisi sene içerisinde yaşadığı sakatlık problemleri nedeniyle, 76 maçın sadece 44'ünde sahaya çıkabilmişti.

Bu kötü haber, Spurs takımı için hiç de iyiye işaret değil. Aslında sezonun bu noktasına kadar göstermiş oldukları performans ile sezon başı beklentilerin üstüne çıkmayı başarmışlardı. Daha evvel bununla ve takımın sürpriz isimlerinden Ragor Mason ile bir yazı yazmıştım. (bkz. Roger Mason ve San Antonio Spurs'ta işler iyi) Sezonun bitimine 6 maç kala Spurs, Denver Nuggets'ın ardından Batı Konferansı'ndan üçüncü sırada yer alıyor. Lakin Spurs'u takip eden takımların galibiyet sayıları da onlara çok yakın. Zira 3. sıradaki Spurs'un 49 galibiyeti varken, şimdilik 8. ve son sırada yer alan Utah Jazz'ın galibiyet sayısı ise 47. Bu nedenle geriye kalan 6 maçta Ginobili'nin yokluğunda Spurs'un göstereceği performans, play-off'lardaki akıbetleri için çok kritik. İstenen oyun sahaya yansıtılamazsa 7. ya da 8. sıraya kadar gerileyip ilk turdaki saha avantajlarını kaybedebilirler.

Kate Hudson, Lakers'lı mı?

2009-04-07T09:30:00.000+03:00

Fotodaki Hollywood ünlüsü hepinizin malumu Kate Hudson. Makyajsız hafif farklı göründüğü için ilk bakışta kim olduğu anlaşılmayabilir. İki gece önceki Los Angeles derbisini izlemek için Staples Center'ın en ön sırasına konuşlanmış. Yanındaki elemanı tanımıyorum; son erkek arkadaşıdır olasılıkla... O kısımla da ilgilenmiyoruz zaten, değil mi? Tabi bu arada maçta da olasılıkla Lakers'ı desteklemiştir; hem hangi aklı başında insan Clippers'ı tutacak kadar mazoşist olabilir ki? Lakers kıl payı 88-85 ile Clippers'ı yenerken kafada soru işaretleri uyandırdı. Kobe Bryant etkisiz gecelerinden birini yaşayınca skor bu kadar yakın seyretmiştir sanırım.

Lakers için işler iyi gitse de açıkçası Kate Hudson'ın kariyerindeki gidişatı pek parlak bulmuyorum. 2001 yılında sayesinde Oscar adaylığı da kazandığı Almost Famous filminden sonra nedense genel olarak garip rol tercihlerinde bulundu ve giderek bir romantik-komedi aktrisi oluverdi. Tamam, o da bir tercihtir ama şahsen kendisinin daha afili ve oyunculuk açısından zorlayıcı roller almasını bekliyordum. Sevimli/güzel yüzü ve etkileyici fiziği sayesinde romantik komedi filmlerini iyi kotarsaa da nereye kadar... Yaş olmuş 30. Düşünmek lazım Kate'ciğim!

NBA 2008 Draft Değerlendirmesi (2)

2009-04-06T15:02:00.000+03:00

Geçen hafta, 2008 NBA Draft'ında seçilen oyuncular içerisinden 5 tanesine bu sezonki performansları göz önünde bulundurarak iyiler sınıfında yer verip onlardan bahsetmiştim. (bkz. NBA 2008 Draft Değerlendirmesi-1) Bu değerlendirmenin ikinci ayağında ise, bu sezon yaşadıkları ile hayal kırıklığı yaratan/yaşayan oyunculardan yine 5'ine yer veriyorum. Yalnız yazıya tam anlamıyla başlamadan evvel belirteyim; bu listede yer alanların burada bulunmasının tek sebebi ortaya konan kötü oyun değil. Hatta bir kaçında gelecek için umut verici performanslar söz konusuydu. Lakin hepsi için de sezon, Haziran'daki draft gecesinde öngördükleri kadar parlak geçmedi. Onlardan beklenen ya da kendilerinin umdukları kadar iyi bir yıl geçiremediler. Gerek sakatlıklar, gerekse de oynadıkları takımların yıl boyunca devam eden kötü performansları buna neden oldu.

1) Michael Beasley, Miami Heat: Açıkçası bu sene Miami Heat forması altında Michael Beasley kendisinden beklenen performansı sergilemeyi başaramadı. Draftta ilk beş sırada seçilen oyuncular içerisinde ortalama 24.2 dakika ile takımında en az forma giyen oyuncu. Bir önceki yazıda da belirttiğim üzere takımın bir diğer çaylağı Mario Chalmers'ın Beasley'e nazaran takıma katkısı daha yüksek oldu. Bir de sene başında NBA tarafından çaylaklar için organize edilen bir oryantasyon programında yaşadıkları yüzünden, üzerinde bir problem çocuk etiketi yapışmış gibi. Otel odasında marijuana kullanılması şüphesi nedeniyle takım arkadaşı Chalmers kampdan uzaklaştırılırken; Beasley de 50,000 $ cezaya çarptırılmıştı. Sezonun başında takımın ilk beşinde başlama imkanı bulsa da daha sonra kendini yedek benchinde buldu. Şimdiye kadar Heat formasıyla 76 maçın sadece 15'inde ilk beşte maça başlayabildi. Doğrusu sene ortasında takımın bir diğer forveti Shawn Marion'ın Toronto Raptors'a takasıyla birlikte Beasley'in ilk beşte daha sık yer alacağını düşünmüştüm ama yanıldım. Sezonluk istatistikleri ise şu şekilde; 13.2 sayı, 5 ribaund ve 1 asist.

2) O.J. Mayo, Memphis Grizzlies: O.J.Mayo, oyun anlamında kendinden beklenenleri az çok yerine getirdi diyebilirim. NBA'e adım atmadan önce üniversitede skorer kimliği ile ön plana çıkan bir oyuncuydu ama Memphis'in ondan beklentisi oyun kurucu pozisyonunda takımını daha iyi idare etmesiydi. Ama bu hususta tam olarak istenilen seviyede bir oyun çıkaramadığı ise ortada. Zira maç başına ortalama 3.2 asist yaparken, top kaybı oranı ise 2.7 gibi ciddi bir rakamda. Takımı için daha değerli bir parça olmayı hedefliyor ise asist/top kaybı oranını iyileştirmesi gerekli. Beri yandan ortalama 18.2 sayı ile bu sezonun çaylakları arasında birinci sırada bulunuyor. Memphis yaşadığı finansal problemerin yanı sıra ligde de sadece 22 maç kazanınca, O.J.Mayo beklediği etkiyi yapamadı ve şu ana kadar adın diğer bazı çaylaklar kadar bahsettiremedi. Tecrübesiz Memphis'in bir kaç sene daha NBA'de belli bir mertebeye çıkması ise şu an için zor görünüyor.

3) Jerryd Bayless, Portland Trailblazers: Draft'ta 11. sırada Indiana Pacers tarafından seçilip daha sonra bir takas dahilinde Portland'a gönderilen Bayless, seçildiği sıra da göz önünde bulundurulduğunda kötü bir sezon geçirdi. Sadece 49 maçta forma giyebilirken; 4.4 sayı, 1.5 asist ve 1.1 ribaund gibi pek de parlak olmayan istatistiklere sahip. Doğruyu söylemek gerekirse Portland gibi genç ve atletik forvetin hayli bol olduğu bir takımda istediği süreleri alabilmesi zor görünüyor. Zaten Blazers yönetiminin en baştan böyle tipte bir oyuncuyu neden kadrosuna kattığını anlayamamıştım. Halbuki görece biraz daha güçsüz oldukları pota altına gerekli takviyeleri yapmak daha mantıklı bir tercih olabilirdi. Bayless'ın önünde zor bir yol görünüyor; çünkü oynadığı takım yükselişte ve genel olarak genç oyunculardan müteşekkil. Aralarından sıyrılıp kendine bir yer edinebilmesi için çok mücadele etmesi ve biraz şansın da yüzüne gülmesi gerekli.

4) Joe Alexander, Milwaukee Bucks: Bayless ile birlikte sezonun bir diğer hayal kırıklığı yaşayan ismi de Milwaukee Bucks'ın 8. sıradan seçtiği beyaz forvet Joe Alexander. Açıkçası Alexander'ın geçmişi, şu anki kariyerine nazaran daha enteresan detaylar içeriyor. Babasının mesleği nedeniyle bulunduğu Tayvan'da doğmuş kendisi ve bu özelliği sayesinde NBA'de oynayan Tayvan doğumlu tek oyuncu. İlkokul ve ortaokulu ise Çin'in başkenti Pekin'de okumuş ve basketbola da abisiyle beraber orada başlamış. Tabi Çin'de geçen uzun senelerin akabinde akıcı bir şekilde Çince konuşabiliyor; tıpkı Kobe Bryant'ın İtalyanca konuşabilmesi gibi. Lise yılları için ABD'ye dönen Alexander basketbol kariyerini de anavatanında devam etmiş ve bu noktaya kadar ulaşmayı başarmış. 55 maçlık Bucks kariyerinde şimdilik 4.9 sayı, 1.9 ribaund ve 0.6 asist ortalamasına sahip. Doğrusunu söylemek gerekirse, gördüğüm ve okuduğum kadarıyla Alexander'ın çok da derin bir NBA kariyeri olmayacak gibi duruyor. Üst sıralarda seçim haklarına sahip takımların bu haklarını böyle kötü ve işbilmez şekilde kullanmalarına anlam vermek zor. Darko Milicic vakası NBA tarih kitaplarında yer alacak kadar büyük bir facia idi. Elbette Alexander seçimi o derece kötü değil ama yıllar sonra Bucks'ın Alexander'ın bir sıra altında Charlotte tarafından seçilen DJ Augustin'i neden tercih etmediği sorgulanabilir pekala.

5) Danilo Gallinari, New York Knicks: Aslında Gallinari, oynadığı oyun manasında bir hayal kırıklığı ya da başarasızlık olarak değerlendirilemez. Aksine Knicks takımının gelecek için bel bağlayabileceği isimlerden biri olarak görünüyor. Sene başında sakatlığı nedeniyle uzun süre forma giyme şansı yakalayamamıştı. Sakatlığının akabinde çıktığı maçların bazılarında hayli güzel bir oyun sergileyerek herkese olumlu sinyaller verdi. Onun en büyük şansı ise Knicks'in başına bu sezon getirilen Mike D'Antoni. Zira D'Antoni, yıllarca İtalya'da oynadığı için İtalyancası mükemmel ve genç yaşta NBA'e adım atan bir oyuncu için lige adaptasyon konusunda çok büyük bir avantaj. Ne yazık ki sezonun sonlarına doğru sırtındaki ağrılar nedeniyle sezonu erken kapatmak durumunda kaldı. Knicks'de kötü bir yıl geçirince, Gallinari hazırladığım bu listeye 5. sıradan dahil oldu.

73,000 kişi NCAA Finalini bekliyor

2009-04-06T11:29:00.000+03:00

NCAA'de Final-four, Amerikalılar için bir çılgınlığı temsil eder. Zaten tüm ülke genelinde milyonları peşinden sürükleyen bu zaman dilimine, "March Madness" (Mart Çılgınlığı) adını verirler. Yukarıdaki foto hafta sonu Michigan eyaletinin meşhur şehri Detroit'de düzenlenen NCAA Final-Four'unda çekilmiş. Üzerine tıkladığınızda daha büyük boyutta görme imkanınız olacak. Michigan State-Connecticut ve North Carolina-Villanova arasındaki yarı final maçlarını bizzat yerinde izlemeyebilmek için bu salona tam 73,000 insan toplanmış. Hayatım boyunca bir basketbol maçını bu kadar sayıda insanın izleyebileceğini hayal edemezdim dersem, yeridirs sanırım! Hele bir de binlerce seyirci önünde parkeye çıkan maksimum 22-23 yaşında olan genç basketbolcuların içindeki o heyecan ve adrenalini düşününce... Ne yalan söyleyeyim böyle bir şeyi tecrübe etmeyi çok isterdim.

Cumartesi oynanan yarı finallere gelirsek. Daha önceden de tahmin ettiğim üzere ev sahibi olmanın avantajını sonunu kadar kullanan Michigan State, 1 numaralı seribaşlarından Connecticut'ı 82-73 ile geçmeyi başardı. Michigan State'te Raymar Morgan (18 sayı, 9 ribaund ve 5 top çalma) ve Kalin Lucas (21 sayı, 5 asist ve 2 ribaund) ön plana çıkan isimlerdi. Connecticut'ın ilk beş oyuncuları iyi oynamalarına rağmen yedeklerden istedikleri verimi alamadılar. Onlarda da Stanley Robinson (17 sayı, 15 ribaund) ve Hasheem Thabeet (17 sayı, 6 ribaund ve 2 blok) etkili olan oyunculardı.

Gecenin diğer maçında ise belki de NCAA'in en deneyimli ve derin kadrosu olarak tanımlanabilecek olan North Carolina, turnuvanın oynadığı oyun açısından süprizlerinden sayılabilecek Villanova'yı çok da zorlanmadan 83-69 ile mağlup etti. Carolina'da Ty Lawson (22 sayı, 7 ribaund ve 8 asist) ve geçen sene NCAA'in en iyi oyuncusu seçilen Tyler Hansbrough (18 sayı, 11 ribaund ve 4 top çalma) iz bırakan isimlerdi.

Büyük final maçı bu gece oynanacak. Bir yandan kadro derinliği açısından üstün olan North Carolina; diğer yandan buraya kadar varmanın da moral motivasyonu ile ev sahibi seyirciyi arkasına alan Michigan State.

Lietuvos Rytas Euroleague'de

2009-04-06T09:23:00.000+03:00

Eurocup'da uzun maraton nihayet sona erdi ve dün geceki final maçıyla birlikte Lietuvos Rytas şampiyonluğu kazandı. Bu sayede çok çok değerli olan gelecek sezon Euroleague'de oynama hakkını da elde etmiş oldular. 7 senedir düzenlenen Eurocup'ta kupayı 2. kez kazanabilen ilk takım olmayı da başardılar. Daha evvelki şampiyonluklarını 2004-05 sezonunda finalde Yunanistan temsilcisi Makedonikos Kozani takımını yenerek elde etmişlerdi.

Açıkçası dünkü final maçı son zamanlarda izlediğim en heyecanlı ve çekişmeli final müsabakalarından biri oldu. Son çeyreğe kadar genel olarak Rus temsilcisi BC Khimki'nin üstünlüğü vardı; zira son çeyrekte fark bir ara Khimki lehine 13 sayıya kadar çıkmıştı. Fakat hiç beklenmedik şekilde, Lietuvos Rytas inanılmaz bir direnç göstererek ve üzerine bir de hücumda çok zor basketleri sayıya çevirerek rakibini yakalamayı başardı. Zaten son çeyreğin de skoru 27'ye 12 Rytas lehineydi. O ana kadar son derece dengeli ve kontrollü bir oyun sergileyen Khimki'nin son 8-9 dakika içerisinde göz göre göre dağılması ise hayli şaşırtıcıydı. Kenar yönetimi ve takımın Carlos Delfino, Jorge Garbajosa gibi yıldız isimleri bu dağılmayı engellemeye muvaffak olamadılar. Bir şeyler yapıp takımı bu düşüşten kurtarmaya çalıştıkça batağa daha da çok saplandılar ve nihayetinde Rytas'a 80-74 yenilmekten kurtulamadılar.

Rytas adına maçın etkilisi ismi pota altı oyuncusu Marijonas Petravicius idi. 8/9'luk 2 sayı isabeti ile 20 sayı üretirken, üzerine 7 ribaund, 1 asist ve 1 blok da yapmayı başardı. Zaten hem bu maçtaki hem de genel olarak Final-Eight'teki performansı ile finallerin MVP'si olarak seçildi kendisi. Onun dışında son çeyrekte kaydettiği hayati sayılar ile Rytas'ın kupayı kaldırmasında Steponas Babrauskas da mühim bir rol oynadı. 18 sayı, 5 ribaund, 3 top çalma ve 1 asist ile öne çıktı. Khimki de ise Kelly McCarty (20 sayı) ve Carlos Delfino (16 sayı) dışında parlak bir oyun sergileyen olamadım; üstelik oyun kurucu pozisyonunda Milt Palacio ve Jorge Garbajosa kendilerinden beklenen performansların çok uzağındaydılar.

Açıkçası sezon başı milyon dolarlar harcayarak yola çıkan ve Euroleague'a kalma hedefini kılpayı kaçıran Khimki için gelecek sene çok farklı olabilir. Zira Rus takımlarını da derinden etkileyen malum ekonomik kriz nedeniyle, Khimki yönetiminin aynı miktarda parayı bu işe yatıracağını düşünmüyorum. Bu nedenle takımdaki yıldız isimlerin ayrılacağı öngörüsünde bulunmak da çok yersiz olmaz.

Son senelerde, Litvanya basketbolunu Zalgiris Kaunas'dan daha iyi temsil eden ve ortaya koyan Lietuvos Rytas'ın Euroleague yer alacak olmasından dolayı memnunum. Zaten en son 2 sene evvel mücadele ettiklerinde de güzel bir performans sergilemişlerdi.

Eurocup'da heyecan Torino'da başladı

2009-04-03T15:47:00.000+03:00

ULEB Euro Cup'ta 8'li finaller dün gece İtalya'nın Torino şehrinde oynanan 2 maç ile başladı. İlgilenenler için söyleyeyim; finallerdeki tüm maçları Eurosport 2'den canlı olarak izleyebilirsiniz.

Daha ilk maçtan süprizler de başladı bu arada. Kupanın bir numaralı favorisi olarak gösterilen Dinamo Moskova, gruptaki son maçında finallere kalmayı başaran Sırbistan temsilcisi Hemofarm'a sürpriz bir şekilde 93-85'lik skorla mağlup oldu. İki takım arasındaki en önemli fark; Hemofarm'ın kadrosundaki 10 oyuncudan verim alabilirken Dinamo Moskova ancak 7 oyuncudan faydalanabilmesiydi. Bu manada kadro derinliği ve dolayısıyla da sahada diri kalabilme özelliği açısından Hemofarm rakibine üstünlük sağladı.

Hemofarm'da fotoğrafta görülen Sloven oyuncu Nebojsa Joksimovic ürettiği 15 sayı ile takımının etkili isimlerinden biriydi. Ona 8 sayı ve 10 asist ile eşlik eden isim ise 21 yaşındaki genç oyun kurucu Stefan Markovic idi. Bu arada daha evvel blogda da kendisinden bahsettiğim Milan Macvan'ın sadece ikinci yarıda oynayarak 9 sayı ürettiğini de ekleyeyim. Yalnız Hemofarm'ın pota altında oynayan 2.22'lik 21 yaşındaki Boban Marjanovic'e de izleyenlerin dikkat etmesinde fayda var. Boyu nedeniyle ayakları biraz ağır olsa da yine de kesinlikle o alışıldık "uzun ama takoz" oyunculardan değil gibi duruyor.

Gecenin ikinci maçı da ilki gibi çekişmeli geçti ve Lietuvos Rytas, bir nevi ev sahibi sayılabilecek olan Benetton Treviso'yu 85-79'luk skorla geçmeyi başardı. Rytas'ın en etkili oyuncusu, ürettiği 23 sayı, 8 ribaund ve 3 top çalma ile bu sezonun da Eurocup'ın MVP'si seçilen ABD'li forvet Chuck Eidson idi. İlk çeyrekte 9 sayı geriye düşerek maça başlayan Rytas, ikinci çeyrekde yakaladığı 15 sayılık fark ile ibreyi kendi tarafına çevirdi ve maçın da geri kalanında Benetton'un yakalamasına mani oldu. İtalyan ekibinin göze çarpan oyuncusu da geçen sene Pınar Karşıyaka'da da oynayan ABD'li Gary Neal idi; 18 sayı ile takımının en skoreri ismiydi. Treviso'nun Türk koçu Oktay Mahmuti için üzülsem de Rytas'ı ve Litvanya basketbolunu sevdiğim için benim açımdan tatmin edici bir sonuç çıktı ortaya.

Bu akşam da iki maç ile çeyrek finaller neticelenecek. Pamesa Valencia, Rus BC Khimki ile karşılaşırken diğer bir İspanyol ekibi Bilbao da Hırvat Zadar ile oynayacak. Bilhassa ilk maç dikkat çekici.

Arenas döndü, LeBron'u öptü

2009-04-03T12:45:00.000+03:00

Malum, Wizards'ın deli dolu oyuncusu Gilbert Arenas sahalara dönmeyi başardı. Sakatlığı nedeniyle 2 senedir doğru düzgün sahaya çıkamamıştı; sadece 15 maç oynayabildi "Agent Zero"... Tabi onca zaman parkelerden uzak kalınca hayli paslandı; o nedenle sezonun bu son bir kaç maçında oynayabilmesi kendisi ve takımı adına güzel bir şey. Zira Wizards bu senenin en kötü takımlarından biri; hala 20 galibiyet barajına ulaşabilmiş değiller. Butler, Jamison ve Arenas çekirdeğinin etrafını iyi parçalarla örmeyi başaramadılar. Belki bu sene draft'ta iyi bir seçim yapabilirlerse işler az biraz kendileri lehinde dönebilir.

Wizards adına umut verici bir netice alındı dün gece. Kendi evlerinde, 13 maçlık bir galibiyet serisine sahip Cleveland Cavaliers'ı 109-101 ile devirmeyi başardı. Arenas da 11 sayı, 10 asist ve 6 ribaund ile güzel bir performans sergiledi ve iyileştiğinin sinyallerini verdi.

LeBron James'ten pek haz etmediğimden ve onu antipatik bulduğumdan bahsetmiştim daha önce. Sanırım benim düşüncelerimi çoğu NBA takipçisi de paylaşıyor olacak ki, LeBron maçtan sonra şöyle bir beyanatta bulunmuş:

Tüm 30 şehirde, benden nefret ediyorlar. Hmm, pardon 29 şehirde. Cleveland'da beni severler ama geri kalan her yerde nefret ediliyorum. Bu arada New York'u söylemeyi de unuttum. Orada da beni severler.

Olimpiakos ve Panathinakos da Berlin yolcusu

2009-04-03T10:30:00.000+03:00

Dün gece Euroleague'de 3 seride dördüncü maçlar oynandı ve 2 takım daha Berlin'de düzenlenecek Final-Four'a katılmaya hak kazandı. Çekişmeli mücadeleler neticesinde 2 Yunanistan temsilcisi Panathinaikos ve Olimpiakos rakiplerini deplasmanda mağlup ederek, daha önceden final biletini alan CSKA Moskova'ya katıldılar. Barcelona ise hafif bir süpriz yaparak rakip sahada Tau Ceramica'yı 84-63 ile geçerek işi 5. maça bırakmayı başardı ve bu sayede saha avantajını da tekrar eline geçirmiş oldu.

Gecenin en çekişmeli maçı Madrid'de Real Madrid ile Olimpiakos arasında oynandı. Salı günü oynanan 3. maçta olduğu gibi bu maçta da Real ilk yarıda Olimpiakos'a karşı üstünlük sağlayıp devre arasına 8 sayılık fark ile girmişti. Ama yine Olimpiakos ikinci yarına oyuna tutunarak ve savunmayı sıkılaştırarak rakibinin peşini bırakmadı. Bu sefer amacına ulaşarak Madrid'i maçın sonunda geçmeyi başardı. Bilhassa son dakikalarda Olimpiakos'un Sırp oyuncusu Zoran Erceg'in ürettiği sayılar, maçın deplasman takımı lehine kaymasına olanak sağladı. Fotodaki Ioannis Bourousis, sakat Nikola Vujcic'in yokluğunda yine takımın en etkili silahıydı. 25 sayı, 6 ribaund ve 3 blok ile Madrid'in boyalı alanını domine etti. Madrid'de ise yine alışkın olduğumuz üzere, dışaradan Louis Bullock içeriden ise Felipe Reyes takımı sırtladılar. Real Madrid, top çalmada, ribaundlarda ve asistlerde Olimpiakos'a karşı üstünlük sağlasa da 2 sayılık atışlarda yakaladığı %40'lık isabet yüzdesi nedeniyle Olimpiakos'a yol vermek durumunda kaldı. Zira Olimpiakos'un aynı kategoride yüzdesi yaklaşık %65 idi.

İtalya'da oynanan maçta ise Montepaschi Siena kadro derinliğinin azlığı nedeniyle Panathinakos'a elendi diyebiliriz. Şöyle ki, dün gece Panathinaikos 91 sayı üretirken kadroda tam 6 oyuncu çift haneli rakamlara ulaştı. Oysa Siena 84 sayı kaydederken, sadece 2 oyuncuları 10 sayı ve üzerinde sayı atabildi. Biri maçın da yıldızı olan Amerikalı oyun kurucu Terrell McIntyre (35 sayı), diğeri ise Rimantas Kaukenas (15 sayı). Fenerbahçe Ülker'in yöneticisi Mahmut Uslu'nun geçenelerde bir açıklamasına şahit olmuştum; kendisi sene başında Will Solomon'un ayrılmasıyla birlikte takıma kazandırmayı düşündükleri ilk ismin Terrell McIntyre olduğunu ama bunu başaramayınca şu an ki guard Marques Green'e yöneldiklerini söylemişti. Sanırım bu sezon McIntyre'ın performansını gördüklerinde içleri cız etmiştir; zira bu transferi yapabilselerdi belki de Siena'nın yerinde şu an Fenerbahçe Ülker olabilirdi. Ama gelecek sene için bu şanslarını da kaybetmiş gibiler. Yüksekten uçacak bir McIntyre'ı Avrupa'nın zengin klüplerinin elinden alabilmek zor olacaktır.

Açıkçası Barcelona beni ve sanırım pek çok kişiyi şaşırtarak deplasmanda Tau Ceramica'yı 21 sayı farkla mağlup etmeyi başardı. İlk yarıyı 1 sayı önde kapatan Tau'nun, üçüncü çeyrekte yediği 17 sayı fark ile birlikte maçı bu kadar farklı bir skorla kaybetmesi şaşırtıcı. Ama elbette Euroleague'de bu seviyeye ulaşmış ve sene sonunda şampiyonluğu hedefleyen takımların sürpriz yapabilecek kapasitelerinin de olduğu aşikar. Ev sahibinde her zamanki gibi Igor Rakocevic ürettiği 25 sayı ile en skorer isimdi. Mirza Teletovic, sadece 1 sayı kaydederek gecenin hayal kırıklığıydı. Bunun dışında Tiago Splitter ve Pete Mickeal toplamda attıkları 26 sayı ile öne çıkmayı başardılar.

Barcelona'da ise skor dağılımı daha dengeliydi. Tam 9 oyuncu sayı üretirken; Jaka Lakovic (15 sayı, 5 asist) ve Ersan Ilyasova (11 sayı, 8 ribaund) biraz daha dikkat çeken isimlerdi.

5. ve son maça uzayan seride düğüm, gelecek hafta perşembe günü çözülecek. Gönlüm Barcelona'dan yana...